School Is Cool - Entropology (2011)

Het concept mag dan wat aan Arcade Fire doen denken, de sound is anders. Enkele Amerikaanse vrienden moesten in de eerste plaats aan Panic! at the Disco denken, omwille van de stem van de zanger. De plaat is nu enkele maanden oud, en blijf het een aangenaam album vinden.

Zeer aangenaam album. Heb er een review over geschreven op mijn website:

CD-review School is cool Entropology - rockmuziek.be

StuBru draait ze nu al maanden veelvuldig en waar ik het eerst nog wel verteerbaar vond gaan die singles me nu wel een beetje de keel uit hangen. Met name het openingsnummer van dit album... De vergelijking met Arcade Fire hoor ik ook niet zo, ik legde eigenlijk ook eerder de link met bands als Panic! at the Disco.

Mij doet het ook niet echt aan Arcade Fire denken. De single 'The World Is Gonna End Tonight' gaf nog wel een hint in die richting, maar voor het overige raakt School Is Cool nog niet aan de enkels van bovengenoemde Canadese klasseband. Maar ach, laten we al blij zijn dat we weer eens een goeie Belgische band erbij hebben, want slecht is het allemaal zeker niet..

Berichten verplaatst naar School Is Cool

Wat een paradox tussen het begin van Entropology en de gelijknamige afsluiter van het album.
Om via vrolijke huppelpop zo zwaar te eindigen.
Vooral het slagwerk op het einde laat de nodige indruk achter.
Iets wat je live moet ervaren

Ik ga toch maar een halfje omhoog.
Warpaint en The Underside hebben me daarvan overtuigd.
Sterke plaat, en als Belgen mogen we toch weer erg trots zijn op zo'n opkomend talent.

Zondag live gezien, en sindsdien helemaal geobsedeerd. Album veelvuldig geluisterd, voor een debuutplaat zeker een hele sterke. EN ook de op internet te vinden live optredens zijn geniaal. Deze band blijf ik volgen, die kunnen inderdaad nog eens groot gaan worden...

Can't get the tune out of my head

Ik hoop het dat ze groter worden.
Op een bepaald moment ben je de school wel ontgroeit.

Geweldig album. De singles stonden me altijd al aan, maar het geheel is eigenlijk best wel indrukwekkend. Ik zie geen echt zwakke broertjes op deze plaat van toch wel 16! nummers. De lengte van de nummers speelt daar wel in het voordeel natuurlijk, hebben ze goed gezien. The world is gonna end tonight blijft wel mijn favoriet, echt een episch nummer.
Het blijft imo wel jammer van de bandnaam, die blijf ik namelijk wel afschuwelijk vinden.
De 4,5 zit er op termijn zeker in, dalen zal ie niet doen.

"The Underside" is de vijfde en laatste single geworden van de plaat.

Ik verhoog naar 4,5 sterren. Deze plaat verveelt nooit. Ijzersterk debuut!


Nu mogen ze misschien (nog) niet het niveau van Arcade Fire hebben, maar voor mij staan ze toch wel mijlenver boven een Panic! at the Disco.

Ik verhoog ook naar 4,5*. Al vaak beluisterd en de nummers blijven fris klinken. Prachtplaat!

Live één van de hoogtepunten tijdens Rock Werchter

Nadat ze in 2010 de humo rock rally trofee veroverden hebben ze snel heel muziekminnend Vlaanderen veroverd. Een jaar later kwamen ze met een album en nog een jaar later waag ik een poging om het te bespreken.

Op Entropology staan enkel goede nummers en er is 1 echte uitschieter. New Kids in Town. De flow die in dat nummer heerst is echt heerlijk. Op een gezamenlijke tweede plaats prijken de interludes. Dat zou 2 verschillende dingen kunnen betekenen 1) De muziek is zo kut dat kortere nummers enkel toe te juichen zijn of 2) de interludes zijn prachtig. De oplettende lezer weet dat het tweede geval juist is. De interludes dragen ten zeerste bij aan de bries van blijdschap die het hele album heen waait. Verder nog nummers om trots op te zijn: In Want of Something, Oh Delusions, The Road To Rome, Warpaint en lastbutnotleast (Entropology).

School is Cool is een band waar de potentie van afdruipt. Hun debuut is zeer leuk, fris en bij een 10 de luisterbeurt nog verrassend genoeg om er een 11de tegenaan te smijten.

Wat een fantastisch album is dit toch. Heb ze nu 2 keer live mogen zijn, waarbij ze steeds enkele nieuwe nummers speelden. Ik hoop van harte dat dit debuut op korte termijn een vervolg krijgt.

Met name de energie en het enthousiasme die de band in haar muziek en optredens legt is ongekend en zou een inspiratie moeten zijn voor veel andere bands!

Ik heb een klein recensie geschreven van hun concert in Paradiso van 19-10, te vinden op mijn blog. Brecords.nl – Music Blog | School is Cool @ Paradiso (19-10)

Aangezien iedereen zo lyrisch is over deze plaat, was het geen al te moeilijke keuze om Entropology de voorbij twee weken te onderwerpen aan diverse luisterbeurten. En helaas moet ik na die twee weken concluderen dat deze plaat helemaal niet die hoge verwachtingen hebben kunnen inlossen, maar dat het wel een goede plaat is. Een gelijkenis met - ondanks de vele verschillende meningen - Arcade Fire is niet gek te noemen, al was het maar door de combinatie van twee grote genres (folk en rock) en het vaak gebruiken van de viool.

Maar in tegenstelling tot de zanger van Arcade Fire vind ik dat Johannes Genard's stem vaak op het randje balanceert tussen irriterend en fijn. Het voelt me soms ook te pretentieus en arrogant aan. Maar dat laatste is niet constructief genoeg om echt te kunnen zien als een 'echt' minpunt, maar wel er voor kan zorgen dat je eventjes genoeg hebt aan deze band. Iets waar ik vaker tegenaan botste tijdens de laatste luisterbeurten. Maar ik mag het dan eventjes gehad hebben met deze band, toch ben ik uiterst benieuwd naar hoe zij de adolescentie gaan overleven.

Bands die nummers van wereldformaat voortbrengen hebben we in België zeker (Absynthe Minded, The Van Jets, The Black Box Revelation). Maar bands die een album van wereldformaat voortbrengen? Dat is een zeldzaamheid. School is Cool doet dus in mijn ogen iets ongeziens: een frisse popplaat vol variatie afleveren met de tegenwoordig obligate folkinvloeden, grandioze elementen uit de klassieke barokmuziek en sterke teksten, dat bovendien een heel krachtig geheel vormt. The World is Gonna End Tonight, New Kids in Town en Warpaint zijn dijken van nummers, maar op de plaat vallen ze samen met de andere puzzelstukjes mooi op hun plaats. Het geheel is adembenemd, opwindend, alsof het einde van de wereld écht vanavond zal aanbreken.
Hier hoor je een groep aan het werk die iets te vertellen heeft, een groep waarvan de ambities verder reiken dan optredens voor een pils in plastic bekers slurpend publiek op het door de gemeente ingericht festival op het dorpsplein. Ik ben benieuwd naar wat dit gezelschap in de toekomst nog gaat doen, want ze verdienen het om verder door te stoten dan de parochiezalen van Aalst, Peutie, Zwevezele en Genoelselderen.

Een speelse pop poging van deze Belgische groep, die helaas wat te kort komt om mij echt te kunnen boeien. Catchy riedeltjes in overvloed en een aanstekelijke Woo-hoo-hoo of la-la-la hier en daar, maar weinig nummers laten echt een indruk achter, zowel in positieve of negatieve zin. In mijn beleving weet weinig écht boven de middelmaat uit te stijgen. Af en toe wordt wat ongepast bombast ingezet, ogenschijnlijk om te verbergen dat er verspreid over het album niet veel diepte te vinden is. Ondanks de charmante aankleding, is dit niet een album die ik snel zal herbezoeken.