Fuck the Facts - Die Miserable (2011)

Grindcore uit het land van de Maple Leaf en ik had de volumeknop al in de aanslag, want ik weet dat het luid en vooruit zal gaan. Ik ken quasi niets van Grindcore of het zou de sporadische kennismakingen met Napalm Death moeten zijn.

Gadver, wat een herrie! De zangeres Mel Mongeon schreeuwt als een maniak, de drummer slaat als een ADHD’er en de rest moet maar maken dat ze kunnen volgen. Ik hoor weinig “traditionele” songstructuren laat staan melodieën en ik begrijp niets van de zangeres. Ik ontdek een tweedeling halverwege het album. Census Blank lijkt nog het meest op een song, dankzij de tempoverlaging halverwege en het gitaarwerk, jammer van die geschifte zangpartijen. Wat trouwens ook geldt voor het volgend nummer Alone. In A Coward's Existence zitten ook toffe stukken. 95 werd in het Frans gezongen.

Vijfendertig minuten op de tanden bijten behalve bij de drie bovengenoemde nummers. De eerste helft van het album bevalt mij niet zo, de tweede helft meer. Not for the faint of hearted, ook in het land van het Bier. Miljaar!