Meshell Ndegeocello - Weather (2011)

Meshell Ndegeocello is altijd een interessante naam gebleken binnen het soulmuzieklandschap. Of ze het nu met hiphop uitlegt of hele bijbelverzen aan flarden analyseert, het doet met kosmische psychedelica of net akoestische gitaar; haar muziek bulkt van pit en ambitie! Binnen haar gevarieerde discografie ontdekken we steeds die eigen identiteit. Nu, bijna 20 jaar na haar debuut, wordt ook deze artieste hoorbaar een dagje ouder. Meshell haalt haar zachte herkenbare stem naar boven, ergens zwevend tussen onzekerheid en sensualiteit, naar goeder gewoonte bijna, net als haar kenmerkende baslijnen. Het is vooral in het songmateriaal dat het tempo een flink stuk teruggeschroefd wordt. Er wordt een mooie ontspannen sfeer gecreëerd wat het album gemakkelijk doet uitluisteren, maar tegelijk verlang je toch naar die ontberende passie in de uitvoering. Weather is daarin te passief en verschilt zo wezenlijk van eerdere albums. Maturiteit kan een artiest goed doen, maar ergens hoop je toch dat jonge vuur te blijven doen branden.

Daarmee leunt dit album vooral op zijn zoete mood en die blijft dankzij een paar interessante nummers boeiend genoeg. Zo is er de mooie Leonard Cohen cover Chelsea Hotel en de eigenzinnige combinatie met de mannelijke stem op Crazy and Wild. Het mooist blijft de persoonlijkheid van Meshell die door de nummers heen schemert. Dit geeft het album een zekere waarde. Luister vooral naar Petite Mort, een heerlijk sensueel nummer, waar ook weer dat beetje onzekere om de hoek komt luren. “Are you foe or friend, Baby arch your back, Tell me the truth: Who’s your daddy?” Dat spelen met het intieme, zowel geestelijk als lichamelijk is Meshell ten voeten uit! Een kleine dood, een orgasme, dat is Petite Mort. Ook het slotnummer Don’t Take My Kindness for Weakness laat in de ziel van Meshell kijken op een bijzonder mooie manier. Haar stem gaat bevend de hoogte in terwijl ze liefdesperikelen van haar afzingt, ongeveer overtuigd van de sterke persoonlijkheid die ze is / kan zijn. Een mooie worsteling komt naar voren.

Het zijn zulke momenten die op dit album net iets te weinig aanwezig zijn om van een echte topper te kunnen spreken. Weather valt te weinig op in eender welke richting. Een album waar haast niets op aan te merken is, maar waar tevens weinig aan op te merken valt.