Gazpacho - London (2011)

Ik heb Gazpacho enkele keren live mogen meemaken. Dat is een intense ervaring, waarbij - zoals door enkelen hiervoor al opgemerkt - alleen al de steviger voordracht t.o.v. de soms wat steriele studioversies de aanwezigheid de moeite waard maakt. En hier hebben we dan een liveplaat die geheel uit materiaal van Night, Tick Tock en Missa Atropos bestaat, kortom Gazpacho on top of their game.

Toch doet deze registratie het voor mij niet helemaal. Of het nou is omdat het productiewerk het toch weer te veel de studiokant opgeduwd heeft... het toch vrij trouw naspelen van de studioversies met mindere middelen... het stemgeluid van Jan Henrik Ohme waar het 'breekbare' af en toe net wat te veel naar vals overhelt... of dat bijna twee uur Gazpacho thuis toch wel wat veel van het goede is? Deze gaat het bakje "legendarische livealbums" niet in.