Eigenlijk behoorlijk riskant : zulke toch al dramatische nummers voorzien van een zwaar aangezet orkestarrangement (associaties met Dan Fogelbergs Nether lands) – voor hetzelfde geld stort alles onder z'n eigen gewicht in elkaar. Dat dat niet gebeurt is een "tribute to" (hoe vertaal je zoiets? een eerbetoon aan?) de kracht van de composities, het raffinement van de arrangementen en de overtuiging waarmee de nummers door de band over het voetlicht worden gebracht. (Het zal wellicht ook wel helpen dat ik al deze nummers pas via dit mini-album heb leren kennen: misschien zou ik anders juist het verlies van de subtiliteiten van de studioversies betreuren.) Sfeervolle opnames, fraaie nummers, gloedvol gebracht, meer dan uitstekend gezongen, en kort genoeg om me naar meer te laten verlangen.