Quasimoto - The Further Adventures of Lord Quas (2005)

zalige trip door zalige beats!

The Bad Character is back! Itz Lord Quas! Fantastisch! 5, gewoon voor originaliteit al

Quasimoto is het alter ego van producer Madlib, het "pitched up" stemmetje dat je misschien van het Madvillain album kent.

Het voelt een beetje als een groot album met allemaal skits. Hier een stukje goede beat, daar een leuke verse, maar niet iets ik vaak zal luisteren.

Ik moet het album nog een paar keer beluisteren. Maar Bus Ride vind ik echt geniaal, zowel de muziek als de tekst.

Dit soort concept - experimentele platen waar een picthed up stemmetje zich door beats mummelt trek ik toch niet , op het eerste zicht ...

Had ik eerst ook, maar naarmate ik 'm meer luisterde, begon ik het juist weer leuk te vinden.

ik denk altijd dat ik erg snel genoeg zou krijgen van de stem van Quasimoto, maar ik kan er nog steeds graag naar luisteren.

Wat is dit voor troep ? jullie zijn allemaal lomp bezig, dit is overgewaardeerd punt uit.
Ja teksten joepie, beats joepie, MAAR DIE STEM DAMN, ik smeek het zelfs terwijl hij me niet hoord dat het gewoon iritant en DOM is.
Ik ben zelfs kwaad op dit album hoe slecht het is
Omg.
Zit er ook een normaal nummer bij !?

Nee, als Quasimoto doet Madlib niet aan normale nummers. Wat juist het geniale ervan is. Ik moet bij Quasimoto telkens denken aan (Madvillains) America's Most Blunted. Want dat moet 'ie wel zijn om zo'n album te kunnen maken, denk ik. Ik verbaas mezelf erover hoe vaak ik dit album opzet voor een heerlijke trip (zonder drugs, Drugs Are Bad, M'kay?), waarbij je van alles tegen kan komen, zoals een promoplaat voor het gebruik van marijuana (Everyone finds that they're more creative stoned than straight. All of us are latent Michelangelos or Carusos or da Vincis, and think that we can paint or sing or write, if only we tried hard enough, gevolgd door een zingende man onder de douche (geloof ik), een busrit met de locale alcoholische zwerver, echt van alles. Ik gooi er maar eens een half sterretje bovenop.

Ik vind het gewoon een lomp album, die stem is zo onnodig, muziek is er ook om mooi te zijn, als je een geweldig verhaal wilt horen koop je maar een boek met een CD erbij die het voorleest...

Geweldig album dit, compleet anders dan hiphop die je normaal tegenkomt. De producties zijn bijna perfect en met dit album wordt een heerlijk sfeertje gecreeerd.
4*

En die lyrics zijn er om uittelachen.
Ik wil het album nog een kans geven maar ik luister nu naar die rijm en wat zwakzinnig..

#1 Bullyshit -

I Run around Town scopping old folks with butterknifes
No regards for nothing, we all life on the gutterlife
I Keep it on the downrow (??) just like a terrorist
Planning out the illest shit, and always keep it errorliss

De teksten zijn flauw, de rijms zijn goedkoop, dat moet ook scherp zijn in rap maar dit is gewoon simpel, laat maar zeggen, Sinterklaas rijm net als bij Lange Frans & Baas B, maar dat horen jullie moeilijker of accepteren dat moeilijker omdat het Engels is.
Ik had dat ook maar nu niet meer.
De beats zelf zijn soms iritant, de beats zijn nog allemaal te preumen, maar die stem verpest het redelijk.
#2 Greenery is nog een aardig nummer.

Raymzter heeft ook niet alles, maar het is inhoud boven rijm, als het inhoudelijk slecht is kan de rijmklank het nog redden anders is het hopeloos.

En de inhoud heeft geen link met elkaar, hij rapt om te rijmen.
Ik hoor geen avontuur als er geen link in de teksten zitten.
Het is net 50 Cent die per 2 lines 1 verhaaltje zegt, te vaag te volgen.
Maar hij heeft per zin wel een droog zinnetje en daarna komt er nog een vage zin wat er compleet niets mee te maken heeft maar wel rijmt, en nog slecht rijmt ook.

Die teksten zijn juist geniaal! Quasimoto is de Bad Character. Hij was vroeger de bully en dat is 'ie nog steeds. Een zin als I run around town, scalping old folks with butter knives, daar moet ik elke keer om lachen. Ik ben nogal visueel ingesteld, als ik iets hoor, heb ik er vaak gelijk een beeld bij. Het is grappig, omdat ik keer op keer het beeld in mijn hoofd heb van een ventje dat op straat oude mensen aan het volgen is met een botermesje in de aanslag.

Daarnaast is het personage van Quasimoto een (ontzettend goede) parodie op alle gangstarappers, die rappen over wat ze allemaal wel voor rotzooi uithalen en dat ze altijd tuig zijn geweest. Bij Quasimoto is het zo absurd, over-the-top en merkwaardig, dat het allemaal ontzettend lachwekkend wordt. Dat heliumstemmetje zorgt daar helemaal voor.

En dat dan in combinatie met de rare songstructuren en veel opmerkelijke samples (de beats zijn trouwens ongelooflijk goed, wat dat betreft is Madlib sowieso een van de beste producers van deze tijd). Dat alles maakt dat dit voor mij echt een album is waarvan ik keer op keer vrolijk wordt.

Niet dat ik mensen die dit album niets vinden, wil overhalen (sterker nog: ik kan me goed voorstellen dat je dit album waardeloos vindt), maar ik vind echt niet dat de teksten slecht zijn. Natuurlijk, 'Quasimoto' is geen Rakim, KRS-One of Chuck D ofzo (Madlib wil dat als Quasimoto ook niet zijn) en de teksten gaan in zekere zin 'nergens over'. Maar in elke track wordt een soort van verhaaltje verteld en het zijn geen slechte teksten vind ik (voor zover ik ze kan volgen).

Hoe vaker je luistert, hoe beter hij wordt, was eerst matig entousiasth over dit album, nu vind ik het meer dan goed!

Dat is ook leuk opzich.. maar hoe hij rapt .. laat het daar maar op houden, zo monotoon of momotoom hoe je het wilt typen.. zo iritant.

Een stuk minder dan "the unseen" maar nog wel leuk om naar te luisteren als je houd van zeer alternatieve hiphop.

Minder als ''the unseen'' maar ook geniaal

Zeer komische teksten , met hele aparte spaced out beats , die in elkaar overlopen en waar de beat verandert

Na het eerste avontuur van Lord Quas wilde ik meteen beginnen aan het volgende avonturen, helaas heeft deze misschien een klein beetje te lang geduurd voordat deze uitkwam. Uiteindelijk ben ik blij dat het wat langer geduurd heeft met deze musicale resultaten, begin is wennen maar iedere keer weer wordt het album mooier en Quas neemt je mee op avontuur dat iedere keer weer anders is. Wederom weet Madlib met dit album weer alle verwachtingen na te komen. Van het begin met "bullyshit" tot aan het eind "Privacy" zullen verschillende geluiden aan je voorbij flitsen. Mijn persoonlijkke favorieten: Bullyshit, Bus Ride, Maingirl & Rappcats Pt. 3.
Vol spanning wacht ik nu op het volgende avontuur van.......Lord Quas!

Quas, where are we going on our next Adventure?

"I like my asses fat not flat"

fantastische plaat, zo eentje die hiphop weer de moeite maakt om te luisteren

hopelijk komt er vlug een vervolg

ik weet niet of ik deze net iets beter vind dan het debuut of omgekeerd, tis gewoon allemaal fantastisch

nice

Minder toegankelijk als The Unseen, maar minstens even briljant. Overigens wordt Madlib als emcee verschrikkelijk onderschat.

(Het einde van Raw Deal, geniaal!)

Erg verrast door dit volkomen maffe avontuur .

Een extreme en dubieuze trip door het brein van Madlib. Het maffe sample-gebruik, het stemmetje van Quasimoto, de vage teksten, al deze factoren vormen samen een onverklaarbare en unieke sound die echt typisch Madlib is. Lang niet alles boeide me, voormakelijk het begin van de plaat omdat het daarvoor gewoon té chaotisch was en minder muzikaal. Halverwege de plaat wordt het zo'n beetje per nummer muzikaler, en wordt dit album één groot feest. De laatste, pak hem beet, 6 nummers zijn gewoon geweldig en zorgen ook mede voor een constant gevoel. Zoals ik al zei, lang niet alles boeide me, maar door de orginaliteit en een aantal superdikke beats krijgt dit album 4*. Door de mafheid van de plaat is het bijna onmogelijk om te beoordelen, maar ook dat hoort gewoon bij dit stukje gekheid.

Dit album spoort niet.

Echt een groeiplaatje, na elke luisterbeurt vond ik het beter worden en nu vind ik het erg sterk, vooral over de gehele linie. Leuk, van die experimentjes.

4 sterren.

Goeiedag zeg, wat heeft Bartender Say een ge-wel-dige beat . Jammer dat platen die Madlib produceerd vaak voor de helft briljante beats als dat nummer bevatten, en de andere helft een stuk minder (mijn stijl).

wat heeft hij een rare stem:S
is dat met de pcgedaan ofso of is et gwoon echt zijn stem
kvind het wel leuk en vernieuwend

De stem is idd bewerkt, lijkt me toch duidelijk.

kwou net ''laatmaar stomme vraag'' schrijven
kwist eerst niet dat het madlib was
wel eerg leuk bedacht maar iets minder uitgewerkt
ik vind het stemmetje soms een beetje irritant en zijngewoon stem erg eentonig, jammer