Gino Soccio - Outline (1979)

Deze heb ik leren kennen op een vakantie in Italië toen-ie pas uit was. Ik was er op het goede moment, kan je achteraf stellen. Teruggekomen in Nederland bleek dit bij liefhebbers bekend te staan als een nieuwe mijlpaal in wat toen nog Italiaanse disco heette (´Italo´ kwam pas een paar jaar later als term vanuit de Italo-remix serie). Gino Soccio´s Dancer werd een anthem dat je overal hoorde als je het eenmaal kende, in remixen, in achtergrondjes (mn in pop-TV-programma´s die toen ineens allemaal een disco-sfeertje moesten hebben was het een geliefd tussendoortje - overigens ruim ná het verschijnen van deze plaat). De klap en de synths aan het begin zijn uniek, en als ik het intro op een onvoorbereid moment hoor - ik haal de klap moeiteloos uit alle andere klapintro´s ooit - krijg ik nog steeds even een trillerig gevoel van intens geluk.

De andere nummers zijn noodgedwongen allemaal wat minder, het zwakste Visitors heb ik altijd een beetje te snel en te gemaakt gevonden, maar werd wel een hitje zo hier en daar (niet in Nederland). Er zijn ook mensen die dit het beste nummer vinden. Bij recensies werd er hoog van opgegeven en er verschenen veel remixen van.
Een tijd lang heb ik het kitscherig zwevende, bijna symfonische There´s a Woman het mooiste gevonden van het album. De geluidsproductie is inmiddels wat gedateerd voor de standaards die je nu bij moderne electro-dance wel aantreft, maar Ik denk nog steeds dat het indruk zou moeten maken bij menig electronic-liefhebber. Er werd nooit een remake van gemaakt voor zover ik weet.

Na dit album was Soccio´s naam definitief gevestigd als ´Grote´ in de disco. Elke volgende release werd een gebeurtenis waar naar uitgekeken werd.

De hoesontwerper (Greg Porto) zou later ook de cover van het debuutalbum van Change (mijn avatar) maken.