Heideroosjes - Cease-Fire (2011)

De Heideroosjes leren kennen tijdens mijn eerste Pinkpop in 1996.
Destijds vond ik het helemaal te gek en heb ze eind jaren 90 ook vaak live gezien.
Daarna was de liefde tussen Heideroosjes en mij een beetje bekoeld.
Echter sinds Chapter Eight is de liefde weer helemaal terug.
Jammer dus dat dit hun laatste album zal zijn.
Wat ik ook jammer vind is dat hier net zoveel Nederlandstalige nummers op staan dan op de twee vorige albums samen.
Niet dat ik iets tegen Nederlandstalige Heideroosjes nummers heb, integendeel zelfs.
Maar 7 van de 11 nummers vind ik iets teveel van het goede.
Sowieso vind ik het album iets aan de korte kant. Volgens mij zelfs hun korste album ooit.

Cease-Fire begint in ieder geval erg lekker met Tot hier!
De single Weg van de Meeste Weerstand vind ik tegen vallen en vind ik zelfs het zwakste nummer op dit album.
Tussen de Liefde en de Leegte, Knetterhard, Moantains en Dan Zal Ik Mijn Bakkes Houwe! zijn de nummers hoe ik de Heideroosjes het liefste hoor.

De grappige/kinderlijke teksten op de oudere albums heb ik altijd erg kunnen waarderen.
Maar net als chapter Eight klinken de Roosjes hier weer erg volwassen.
Helemaal niks mis mee want de heren zijn immers ook geen 16 meer.
Over twee weken ga ik voor de 15e keer naar een Heideroosjes concert.
Zal het ook de laatste keer zijn? Hopelijk niet!