Per.Verz - De Geboorte van Kim Lee (2011)

Het duurde even, maar eindelijk is het er: de eerste plaat van Kim Lee Wong, ofwel Per.verz. Nadat hij zich een paar jaar in de scene heeft georiënteerd, een tiental tracks los op het internet gooide en eerder dit jaar ook een officiële mixtape uitbracht, was dit een logische volgende stap. Eigenlijk was De Geboorte van Kim Lee voor maart dit jaar gepland. Maar goed, om een goed product af te leveren moet je jezelf niet haasten. Dus nu, in november 2011, kan Per.verz zijn inmiddels flink gegroeide fanschare eindelijk vergenoegen met een erg sterke plaat.

Qua vocalen gaat Per.verz op dezelfde voet verder als op zijn eerdere projecten. Het gevoel dat hij in zijn teksten legt, gecombineerd met de multi-rijms en een heerlijk vloeiende flow blijft nog steeds verbazen. Dit komt doordat maar weinig andere rappers deze fusering zo goed weten te benutten. Een goed voorbeeld is de track Uit Huis. Op dit nummer rapt hij over zijn voortijdige verlating van het ouderlijk huis. Per.verz geeft zichzelf bloot in de track, en laat zien dat hijzelf eveneens doorheeft dat hij een lastig kind was vroeger. Al schreeuwend, en zelfs bijna huilend, weet hij je met zijn aangrijpende teksten volledig in het nummer mee te slepen op een manier die nog niet is geëvenaard in de Nederlandse hiphopscene (“Ik weet dat in het verleden je vertrouwen in me brak//Maar nu bij elke kleine fout van me snauw je me al af//Vind je het gek dat ik dan geen respect meer heb voor jullie ouderlijk gezag?”).

En ook als Per.verz niet de dramatische kant inslaat weet hij je aandacht erbij te houden. Zo gooit hij er om de zoveel tracks een nummer in dat meer met een korreltje zout moet worden genomen. Maar ook op deze nummers blijven de meerdere-lettergrepen-rijmen en vloeiende flows intact, terwijl hij met zijn teksten ook nog eens vaak een lach op je gezicht weet te toveren (“Spring ik onverwachts naakt in de bruidstaart//Shit ik ga zelfs uit mijn plaat bij een uitvaart” - Partypooper).

Ook op productioneel gebied wordt een hoog niveau gehaald. Waar Per.verz op eerdere nummers verschillende producers te hulp vroeg, wordt nu de hele productionele kant van de plaat gedragen door producer Dimmie Ut Laatste Woord. Verschillende muzikale lagen van synthesizers, gitaren, piano’s en andere instrumenten klinken op eigenlijk elk nummer, zonder dat het chaotisch wordt. De variatie in samples, instrumentatie en drums voorkomt eveneens dat het geheel onorigineel aandoet. Dimmie weet de gevoelens achter de tracks van het album goed te accentueren; op de momenten dat Per.verz nog relatief rustig rapt klinkt de beat eveneens nog enigszins kalm, maar zodra de gastheer volledig losgaat vormen de instrumentaties samen met de vocalen een explosief geheel.

Zo verandert er dus weinig aan de formule die Per.verz gebruikt om zijn muziek te maken. Maar waarom zou je die eigenlijk ook veranderen als de kwaliteit op deze manier gewaarborgd blijft, en het album zo dus een mooie eerste kennismaking kan worden voor nieuwer publiek. Het gevoel dat Per.verz in zijn tracks legt is ongeëvenaard en de teksten vloeien heerlijk zonder af te doen aan de onderwerpen van de nummers. Als de producties dan ook nog eens zo’n hoog niveau bereiken als op dit album kunnen we gerust concluderen dat Per.verz zich kan meten met de besten van Nederland.

Ook hier te lezen.