Patrick Wolf - Brumalia EP (2011)
mijn stem
8 stemmen
0
geplaatst: 4 december 2011, 17:23 uur
Patrick Wolf had blijkbaar nog genoeg liggen om uit te brengen. Verscheen er eerder dit jaar de EP Lemuralia daar hebben we nu Brumalia dat opent met het schitterende Bitten. Ietjs grilliger misschien dan wat er op Lupercalia staat maar nog steeds behoorlijk catchy.
Absoluut een geweldig begin van deze EP en het toont aan dat deze meneer nog steeds niet uitgeblust is en vol energie in het leven staat. Het hebben van een relatie en gelukkig zijn hoeft niet altijd in de weg te staan van mooie dingen kunnen creëren. Dit nummer is daar het bewijs van.
Together kennen we van Lupercalia en is denk ik wel mijn favoriete nummer van dat album. Een erg toegankelijk album en dat horen we terug op deze Donna Summer-achtige popsong. Liefhebbers van de donkere, grillige Wolf zullen dit niks vinden maar ik ben er nog net zo verslaafd aan als tijdens de eerste luisterbeurt een aantal maanden terug. De volumeknop gaat elke weer even een stuk hoger als dit voorbijkomt en nu dus weer.
Time of Year valt weer op door de blazers. Eerder dit jaar in de Melkweg werden de live-uitvoeringen ook aardig gedomineerd door blazers dus voor mij is het nu ook weer niet erg verrassend. Het is een poppy nummer dat zo op Lupercalia had gekund. Het klinkt allemaal wat gelikter dan vroeger maar kent nog genoeg stekeligheden en ik heb er totaal geen moeite mee. Heerlijk nummertje.
Jerusalem is een cover van een oud traditioneel nummer (de Simple Minds hebben het ook al eens gedaan). Het is een typische Wolf cover niet meer of minder.
Nemoralia laat horen dat Patrick nog steeds weet hoe hij electronica moet toepassen in zijn nummers. De grilligheid uit het verleden is zeker niet verdwenen, maar dat konden we ook al horen op de vorige EP Lemuralia.
Pelicans kent ook wat meer electronische aanvullingen op dit nummer waar blazers wederom een grotere rol krijgen maar nu dus ingeklemd tussen een hoop gestuiter en gesputter. Je vond Lupercalia maar niks want te commercieel? Dan kan je hier vast meer mee.
Afsluiter Trust opent op harp. De romantische Patrick doet hier zijn ding. Het nummer kent een mooie opbouw en laat horen dat Patrick Wolf een uiterst getalenteerd musicus is.
Het blijft vreemd dat deze jonge muzikant maar niet echt groots wil doorbreken zelfs niet met toegankelijker nummers. Is hij dan toch wat te excentriek? Te gay? Of is het toch lastig om zijn muziek te doorgronden?
Ik durf het niet te zeggen. Wat ik wel durf te zeggen is dat Patrick Wolf op dit moment tot mijn meest favoriete artiesten behoort en dat ik Brumalia een heerlijke EP vind die een welkome aanvulling vormt op zijn eerder dit jaar verschenen cd Lupercalia die zeer hoge ogen gaat scoren in mijn eindlijstje over 2011.
Absoluut een geweldig begin van deze EP en het toont aan dat deze meneer nog steeds niet uitgeblust is en vol energie in het leven staat. Het hebben van een relatie en gelukkig zijn hoeft niet altijd in de weg te staan van mooie dingen kunnen creëren. Dit nummer is daar het bewijs van.
Together kennen we van Lupercalia en is denk ik wel mijn favoriete nummer van dat album. Een erg toegankelijk album en dat horen we terug op deze Donna Summer-achtige popsong. Liefhebbers van de donkere, grillige Wolf zullen dit niks vinden maar ik ben er nog net zo verslaafd aan als tijdens de eerste luisterbeurt een aantal maanden terug. De volumeknop gaat elke weer even een stuk hoger als dit voorbijkomt en nu dus weer.
Time of Year valt weer op door de blazers. Eerder dit jaar in de Melkweg werden de live-uitvoeringen ook aardig gedomineerd door blazers dus voor mij is het nu ook weer niet erg verrassend. Het is een poppy nummer dat zo op Lupercalia had gekund. Het klinkt allemaal wat gelikter dan vroeger maar kent nog genoeg stekeligheden en ik heb er totaal geen moeite mee. Heerlijk nummertje.
Jerusalem is een cover van een oud traditioneel nummer (de Simple Minds hebben het ook al eens gedaan). Het is een typische Wolf cover niet meer of minder.
Nemoralia laat horen dat Patrick nog steeds weet hoe hij electronica moet toepassen in zijn nummers. De grilligheid uit het verleden is zeker niet verdwenen, maar dat konden we ook al horen op de vorige EP Lemuralia.
Pelicans kent ook wat meer electronische aanvullingen op dit nummer waar blazers wederom een grotere rol krijgen maar nu dus ingeklemd tussen een hoop gestuiter en gesputter. Je vond Lupercalia maar niks want te commercieel? Dan kan je hier vast meer mee.
Afsluiter Trust opent op harp. De romantische Patrick doet hier zijn ding. Het nummer kent een mooie opbouw en laat horen dat Patrick Wolf een uiterst getalenteerd musicus is.
Het blijft vreemd dat deze jonge muzikant maar niet echt groots wil doorbreken zelfs niet met toegankelijker nummers. Is hij dan toch wat te excentriek? Te gay? Of is het toch lastig om zijn muziek te doorgronden?
Ik durf het niet te zeggen. Wat ik wel durf te zeggen is dat Patrick Wolf op dit moment tot mijn meest favoriete artiesten behoort en dat ik Brumalia een heerlijke EP vind die een welkome aanvulling vormt op zijn eerder dit jaar verschenen cd Lupercalia die zeer hoge ogen gaat scoren in mijn eindlijstje over 2011.
0
Rizz
geplaatst: 4 december 2011, 20:16 uur
Lupercalia was echt een geweldig album, ga deze EP dan ook beluisteren, zeker na het verhaal van aERodynamIC.
Ergens vind ik het niet erg dat meneer Wolf maar niet groots wil doorbreken (geheel onterecht overigens).
Ergens vind ik het niet erg dat meneer Wolf maar niet groots wil doorbreken (geheel onterecht overigens).
0
tip_of.yourstar
geplaatst: 10 december 2011, 10:48 uur
Mooi vervolg op het fantastische Lupercalia.
Bitten is een sterke opener en meteen een hoogtepunt. Dit me doet denken aan Godrevy Point (een b-side van Wind in the Wires).
Together is op korte tijd uitgegroeid tot een van m'n favoriete nummers van Patrick en ik ben blij dat we het hier nog eens te horen krijgen.
Time of Year is op en top happy Lupercalia-materiaal. Mooi nummer, maar dit gaat geen favoriet worden van mij.
Geef mij dan maar Jerusalem, een heerlijk dramatische cover die niet meer nodig heeft dan een stem en piano.
Nemoralia toont elektronisch geëxperimenteer, wat Patrick Wolf (te?) weinig deed op Lupercalia. Doet denken aan de intermezzo's op Wind in the Wires and The Magic Position.
Pelicans dan, nog een hoogtepunt. Een mooie melancholische melodie op een bedje van grillige beats en saxofoonimprovisaties.
We sluiten af met het rustige Trust, afgewerkt met accordeon, harp en klarinet. Een mooi nummer, met dezelfde oprechte Patrick Wolf die op Lupercalia al zo lyrisch over de liefde zong.
Ik kan er kort over zijn: Brumalia is een wederom een waardevolle aanvulling in het oeuvre van Patrick Wolf. Mooie EP van een mooie artiest.
Bitten is een sterke opener en meteen een hoogtepunt. Dit me doet denken aan Godrevy Point (een b-side van Wind in the Wires).
Together is op korte tijd uitgegroeid tot een van m'n favoriete nummers van Patrick en ik ben blij dat we het hier nog eens te horen krijgen.
Time of Year is op en top happy Lupercalia-materiaal. Mooi nummer, maar dit gaat geen favoriet worden van mij.
Geef mij dan maar Jerusalem, een heerlijk dramatische cover die niet meer nodig heeft dan een stem en piano.
Nemoralia toont elektronisch geëxperimenteer, wat Patrick Wolf (te?) weinig deed op Lupercalia. Doet denken aan de intermezzo's op Wind in the Wires and The Magic Position.
Pelicans dan, nog een hoogtepunt. Een mooie melancholische melodie op een bedje van grillige beats en saxofoonimprovisaties.
We sluiten af met het rustige Trust, afgewerkt met accordeon, harp en klarinet. Een mooi nummer, met dezelfde oprechte Patrick Wolf die op Lupercalia al zo lyrisch over de liefde zong.
Ik kan er kort over zijn: Brumalia is een wederom een waardevolle aanvulling in het oeuvre van Patrick Wolf. Mooie EP van een mooie artiest.
0
geplaatst: 6 januari 2012, 13:14 uur
Ik blijf mr. Wolf steeds meer waarderen, ook zijn oudere werk.
Heerlijke muziek, mooie texten
Heerlijke muziek, mooie texten
* denotes required fields.
* denotes required fields.