Patrick Wolf - Brumalia EP (2011)
mijn stem
8 stemmen
0
geplaatst: 4 december 2011, 17:23 uur
Patrick Wolf had blijkbaar nog genoeg liggen om uit te brengen. Verscheen er eerder dit jaar de EP Lemuralia daar hebben we nu Brumalia dat opent met het schitterende Bitten. Ietjs grilliger misschien dan wat er op Lupercalia staat maar nog steeds behoorlijk catchy.
Absoluut een geweldig begin van deze EP en het toont aan dat deze meneer nog steeds niet uitgeblust is en vol energie in het leven staat. Het hebben van een relatie en gelukkig zijn hoeft niet altijd in de weg te staan van mooie dingen kunnen creëren. Dit nummer is daar het bewijs van.
Together kennen we van Lupercalia en is denk ik wel mijn favoriete nummer van dat album. Een erg toegankelijk album en dat horen we terug op deze Donna Summer-achtige popsong. Liefhebbers van de donkere, grillige Wolf zullen dit niks vinden maar ik ben er nog net zo verslaafd aan als tijdens de eerste luisterbeurt een aantal maanden terug. De volumeknop gaat elke weer even een stuk hoger als dit voorbijkomt en nu dus weer.
Time of Year valt weer op door de blazers. Eerder dit jaar in de Melkweg werden de live-uitvoeringen ook aardig gedomineerd door blazers dus voor mij is het nu ook weer niet erg verrassend. Het is een poppy nummer dat zo op Lupercalia had gekund. Het klinkt allemaal wat gelikter dan vroeger maar kent nog genoeg stekeligheden en ik heb er totaal geen moeite mee. Heerlijk nummertje.
Jerusalem is een cover van een oud traditioneel nummer (de Simple Minds hebben het ook al eens gedaan). Het is een typische Wolf cover niet meer of minder.
Nemoralia laat horen dat Patrick nog steeds weet hoe hij electronica moet toepassen in zijn nummers. De grilligheid uit het verleden is zeker niet verdwenen, maar dat konden we ook al horen op de vorige EP Lemuralia.
Pelicans kent ook wat meer electronische aanvullingen op dit nummer waar blazers wederom een grotere rol krijgen maar nu dus ingeklemd tussen een hoop gestuiter en gesputter. Je vond Lupercalia maar niks want te commercieel? Dan kan je hier vast meer mee.
Afsluiter Trust opent op harp. De romantische Patrick doet hier zijn ding. Het nummer kent een mooie opbouw en laat horen dat Patrick Wolf een uiterst getalenteerd musicus is.
Het blijft vreemd dat deze jonge muzikant maar niet echt groots wil doorbreken zelfs niet met toegankelijker nummers. Is hij dan toch wat te excentriek? Te gay? Of is het toch lastig om zijn muziek te doorgronden?
Ik durf het niet te zeggen. Wat ik wel durf te zeggen is dat Patrick Wolf op dit moment tot mijn meest favoriete artiesten behoort en dat ik Brumalia een heerlijke EP vind die een welkome aanvulling vormt op zijn eerder dit jaar verschenen cd Lupercalia die zeer hoge ogen gaat scoren in mijn eindlijstje over 2011.
Absoluut een geweldig begin van deze EP en het toont aan dat deze meneer nog steeds niet uitgeblust is en vol energie in het leven staat. Het hebben van een relatie en gelukkig zijn hoeft niet altijd in de weg te staan van mooie dingen kunnen creëren. Dit nummer is daar het bewijs van.
Together kennen we van Lupercalia en is denk ik wel mijn favoriete nummer van dat album. Een erg toegankelijk album en dat horen we terug op deze Donna Summer-achtige popsong. Liefhebbers van de donkere, grillige Wolf zullen dit niks vinden maar ik ben er nog net zo verslaafd aan als tijdens de eerste luisterbeurt een aantal maanden terug. De volumeknop gaat elke weer even een stuk hoger als dit voorbijkomt en nu dus weer.
Time of Year valt weer op door de blazers. Eerder dit jaar in de Melkweg werden de live-uitvoeringen ook aardig gedomineerd door blazers dus voor mij is het nu ook weer niet erg verrassend. Het is een poppy nummer dat zo op Lupercalia had gekund. Het klinkt allemaal wat gelikter dan vroeger maar kent nog genoeg stekeligheden en ik heb er totaal geen moeite mee. Heerlijk nummertje.
Jerusalem is een cover van een oud traditioneel nummer (de Simple Minds hebben het ook al eens gedaan). Het is een typische Wolf cover niet meer of minder.
Nemoralia laat horen dat Patrick nog steeds weet hoe hij electronica moet toepassen in zijn nummers. De grilligheid uit het verleden is zeker niet verdwenen, maar dat konden we ook al horen op de vorige EP Lemuralia.
Pelicans kent ook wat meer electronische aanvullingen op dit nummer waar blazers wederom een grotere rol krijgen maar nu dus ingeklemd tussen een hoop gestuiter en gesputter. Je vond Lupercalia maar niks want te commercieel? Dan kan je hier vast meer mee.
Afsluiter Trust opent op harp. De romantische Patrick doet hier zijn ding. Het nummer kent een mooie opbouw en laat horen dat Patrick Wolf een uiterst getalenteerd musicus is.
Het blijft vreemd dat deze jonge muzikant maar niet echt groots wil doorbreken zelfs niet met toegankelijker nummers. Is hij dan toch wat te excentriek? Te gay? Of is het toch lastig om zijn muziek te doorgronden?
Ik durf het niet te zeggen. Wat ik wel durf te zeggen is dat Patrick Wolf op dit moment tot mijn meest favoriete artiesten behoort en dat ik Brumalia een heerlijke EP vind die een welkome aanvulling vormt op zijn eerder dit jaar verschenen cd Lupercalia die zeer hoge ogen gaat scoren in mijn eindlijstje over 2011.
* denotes required fields.
* denotes required fields.