Voyager - The Meaning of I (2011)
mijn stem
8 stemmen
Australië
Metal
Label: Sensory
-
Momentary Relapse of Pain (4:01)
-
Stare Into the Night (4:18)
-
Seize the Day (4:48)
-
Broken (4:45)
-
The Pensive Disarray (5:56)
-
He Will Remain (2:45)
-
The Meaning of I (4:19)
-
Iron Dream (In Memoriam: Peter Steele) (4:00)
-
Feuer Meiner Zeit (0:35)
-
Fire of the Times (4:49)
-
She Takes Me (Into the Morning Light) (4:06)
-
It’s Time to Know (2:17)
-
Are You Shaded? (5:28)
0
geplaatst: 28 november 2011, 22:11 uur
Weer een leuk album van deze australische progressieve metalband. Ditmaal liggen de songs nog iets beter in het gehoor dan voorheen, met hier en daar zelfs een heuse kandidaat voor een radiohit. Vooral Stare Into The Night is een prachtige song, met een ijzersterk en mooi refrein. De rest van het album mag er ook zijn, al is de plaat als geheel wel weer wat wisselvallig. De krachtige en zelfverzekerde zang blijft in ieder geval één van de sterkste troeven van de band.
0
geplaatst: 10 oktober 2014, 19:20 uur
Hoewel men uit hetzelfde vaatje tapt doet deze me net wat minder dan de CD's ervoor en erna. Er staan voldoende aardige nummers op, maar een aantal songs gaan net teveel op de automatische piloot. Niet slecht, maar ze kunnen beter.
0
geplaatst: 18 december 2015, 15:43 uur
Fantastisch album met heerlijke 'Duran Duran on Metal' songs. Ik kan bijna geen zwak nummer noemen. Ook aan het einde staan enkele toppers.
0
geplaatst: 18 juni 2017, 11:51 uur
Het kan niet op! The Meaning of I is jammer genoeg het laatste album dat ik mag beluisteren van deze ontzettend fijne band uit Australië. Maar niet voor de laatste keer! De albums van Voyager gaan en staan bijna allemaal op 'repeat' dit weekend!
Ja hoor, túúrlijk... je kunt het 'Duran Duran on Metal' of voor mijn part 'a-ha on Metal' noemen, maar daar doe je deze Aussies gewoon enorm te kort mee. Het is zoveel meer! Het is een knappe, strak gespeelde mix van wave en progressieve rock met af en toe een lekker zwaar metalen randje. Daarnaast zijn de liedjes over het algemeen super melodieus, de muziek kent voldoende mooie, gevoelige momenten en ook niet geheel onbelangrijk: slechts een enkele boze grunt.
Je verveelt je dus absoluut niet bij deze band. Zanger Daniel Estrin is zelfs helemaal mijn ding!
Deze Voyager past daarom ook perfect tussen de albums van Katatonia, The Foreshadowing, Riverside, Kontinuum, IQ, de laatste Moonspell - om maar weer eens een paar favorieten te noemen - maar dan als speelse 'vrolijke noot'.
Welk album nu het beste is van de zes Voyagers is lastig te zeggen en het is ook niet zo belangrijk. Op dit moment is Ghost Mile heel erg favoriet. Dat album spookt al dagen rond in mijn hoofd! Maar wél op een leuke manier!
In elk geval zónder die nare afgebroken deurknoppen of stoffige wildemannen op zolder!
Ja hoor, túúrlijk... je kunt het 'Duran Duran on Metal' of voor mijn part 'a-ha on Metal' noemen, maar daar doe je deze Aussies gewoon enorm te kort mee. Het is zoveel meer! Het is een knappe, strak gespeelde mix van wave en progressieve rock met af en toe een lekker zwaar metalen randje. Daarnaast zijn de liedjes over het algemeen super melodieus, de muziek kent voldoende mooie, gevoelige momenten en ook niet geheel onbelangrijk: slechts een enkele boze grunt.
Je verveelt je dus absoluut niet bij deze band. Zanger Daniel Estrin is zelfs helemaal mijn ding!
Deze Voyager past daarom ook perfect tussen de albums van Katatonia, The Foreshadowing, Riverside, Kontinuum, IQ, de laatste Moonspell - om maar weer eens een paar favorieten te noemen - maar dan als speelse 'vrolijke noot'.
Welk album nu het beste is van de zes Voyagers is lastig te zeggen en het is ook niet zo belangrijk. Op dit moment is Ghost Mile heel erg favoriet. Dat album spookt al dagen rond in mijn hoofd! Maar wél op een leuke manier!
In elk geval zónder die nare afgebroken deurknoppen of stoffige wildemannen op zolder!
* denotes required fields.
* denotes required fields.