Grimes - Visions (2012)

Wat is Genesis toch een fijn nummer.

Tikkeltje saaie 80's popplaat, het blijft allemaal wat op de vlakte met een wat afstandelijk en cheesy geluid. De drumcomputer zit ook maar een ritme in blijkbaar.

Voor mij staan er geen duidelijke uitschieters op deze plaat, maar het heeft een fijn sfeertje waardoor ik toch naar deze plaat blijf luisteren. Dream pop, maar wel met melodieën die aanwezig genoeg zijn om niet door te slaat in saaiheid. Een halve ster omhoog. Goed begin van het jaar!

Dreampop met een knipoog: plastic en toch echt.

Visions heeft het allemaal in zich en draait verdomd lekker weg.

Ik ben verliefd op Genesis

Grimes maakt, zoals je het op het 4AD label verwacht, heerlijke dromerige 80s dreampop, maar het voorziet de invloeden uit het verleden wel van een avontuurlijk, verrassend en venijnig eigentijds laagje. Een hele fascinerende plaat die bij vaker horen alleen maar beter wordt.

Lees mijn volledige recensie op: De krenten uit de pop: Grimes - Visions - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Erwin

Genesis vind ik een top nummer. De rest van het album klinkt minder overtuigend. Ik stoor me wel aan haar hoge (vervormde) stem, klinkt erg kinderlijk.

Na het horen van Oblivion was in eigenlijk al verkocht. Neem Genesis als bonus en het feest is los!
Visions is een dansbare plaat van begin tot eind en vervalt niet snel in slaapwekkende dreampop. Daarvoor zijn de beats te stevig en de individuele tracks te sterk. Het album had wat compacter en met meer samenhang geproduceerd kunnen worden, als je dan toch iets te zeuren wilt hebben. Houd je niet van elektronische deuntjes en stemvervormers dan kun je dit album het best laten liggen. Een oerlelijke albumcover waar een heerlijk dreampop plaat achter schuilt.

Favoriet: Oblivion, Genisis, Be a Body

Mooi album! Toevallig dat ik deze cd tegenkwam maar echt lekkere achtergrondmuziek. Favoriete nummer: skin

Grimes, de nieuwe internetsensatie komt met haar eerste échte ''Grimes'' plaat volgens haar eigen woorden. Dromerige Japans beïnvloede (vooral in Genesis) synths, drummachine, vaag maar mooi gezang ertussen en je hebt Claire Boucher, een jonge artieste die geboren werd in Vancouver, woont in Montreal en schuilgaat onder de naam Grimes. Het genre dat ze brengt valt best te beschrijven als experimentele pop met een tikkeltje witch house. Nu had ik al van Grimes gehoord voor Visions uitkwam, dus was ik best wel aan het wachten op dit album. En toen Genesis en Oblivion uitkwamen was het allemaal nog meer exciting. Want damn, wat een nummers zijn dat. Maar toen ik Visions voor het eerst beluisterde was ik eerlijk gezegd wat teleurgesteld. Nergens komt er echt leven in het album zoals de eerste 2 singles en geen enkel nummer buiten Nightmusic en het ontzettend korte Visiting Statue vond ik echt de moeite. Het album komt nergens verder dan een paar ééntonige synths en een ritmische drum en ondanks dat Claire haar stem prachtig is, de instrumentals zijn gewoon saai. Wat me ook opvalt is dat ik het album redelijk snel beu ben. Na 3 luisterbeurten had ik het wel gehoord en was het speciale er ondertussen wel af. Jammer, want in Visions had véél meer gezeten dan alleen ''het album met het enorm sterke Oblivion en Genesis.''

Ik heb een beetje het omgekeerde met dit album. Na een eerste beluistering klonk het allemaal nogal eenvormig en de singles Oblivion en Genesis te veel als 'pop maar niets meer'.
Maar met elke beluistering werd het sterker en sterker. Ik vind dat er een enorme drive in zit, vanaf de opener tot de outro. Uitschieters voor mij zijn het bijzonder sterke 'Skin', waarin ze illustreert dat ze ook uit kan blinken in spaarzaamheid en het gejaagde 'Night Music'.
Daar waar ik het oorspronkelijk als te veel kitsch en te weinig kunst zou bestempeld hebben, vind ik het tegenwoordig een prachtig album dat aanvoelt als een - zij het wat gejaagde, ietwat melancholische - trip doorheen een prachtige sprookjeswereld!

Lekker plaatje, maar als geheel 'n tikkie te 'kitsch'. Dan duren 45 minuten ineens wel héél lang, ondanks dat de productie erg sterk is.
Maar liedjes als Circumambient, Genesis en Skin zijn aardig verslavend.

Dit album is eigenlijk nooit echt uit mijn vizier geweest, toch wel één van de betere debuutplaten van dit jaar. Gooi er dan ook maar een halfje bovenop (en misschien ben ik dan nog zuinig). Echt heel fijne sfeer. Mooi ook te zien dat er nu een generatie artiesten opstaat waaraan je duidelijk afhoort dat ze in de 90's zijn opgegroeid. Levert een hoop leuke muziek op.

Oblivion is nummer 1 in Pitchfork's Top 100 tracks of 2012

Schitterend nummer inderdaad!

Ik had Genesis en Oblivion toch omgedraaid in die lijst

...onnvoorstelbaar.... maar ach het is PF en dat zegt al genoeg.
Vind het wel krankzinnig dat er geen Flying Lotus nummer in de lijst staat,

Wat had er van Flying Lotus in moeten staan dan? Zijn nieuwe album luistert (net als de vorige) echt weg als een geheel. Vind er niet echt iets uitspringen.

Oblivion ook mijn favoriet Heb ik opeens iets met Pitchfork gemeen.

Klopt, maar nummers als Heaven of Getting There zijn wel 2 pareltjes van het afgelopen jaar.
Verder vind ik Grimes echt niks bijzonders.

perfect popliedje. voor mij ook één van de beste nummers van het jaar.

Inderdaad duurt dit te lang en is dit ook niet overal zo geweldig. Stemmetje van de zangeres begint me na verloop van tijd ook tegen te staan, desalnietemin, toch enkele lekkere tracks zoals Circumnambient bijvoorbeeld.

Ja hoor, dit hoor ik natuurlijk weer op 1 januari 2013 voor het eerst.

Lekker op tijd mads

Ik denk dat het jouw schuld is Schven. Als jij eerder met die dansende poppen voor Oblivion gekomen was, had ik het waarschijnlijk wel eerder beluisterd.

Du hast Recht

Niet verdrietig doen! Want ik ben blij dat ik het nu toch ontdek (en het zijn echt jouw dansende poppen geweest die mij nieuwsgierig maakten). Een uiterst vermakelijk plaatje met veel aanstekelijke nummers. Verslaving gegarandeerd.

En nu zijn we ook meteen weer ontopic, goed he

Neen hoor. Hier is er nog een. Maar beter laat dan nooit. Trouwens, het zal voor mij niet bij dit ene album uit 2012 blijven. De top 100 van dat jaar nodigt mij immers uit meerdere albums uit dat jaar te beluisteren. Wie weet, wat voor moois ik nog ontdek.

Wisselende gevoelens over dit album. Had ze niet beter een bloedmooi, puntgaaf EP'tje kunnen droppen met alleen het intro, Genesis en Obliviion (en Eight kan er ook nog wel bij)?

De overige nummers vallen zo in het niet bij de briljante pop van Obliviion etc. Daar komt haar stem ook erg goed tot haar recht, heel subtiel en overtuigend. Op de overige terreinenen zijn bijvoorbeeld Crystal Castles ietsje beter, wat rauwer. Grimes durft misschien niet echt 'hard' te gaan, dat is prachtig, zoals in de etherische zang van Genesis, maar het wordt al gauw te soft bij de rest. Maar goed, voor die paar enorme uitschieters toch 4*, omdat ze ook verdomd verslavend zijn!

Genesis doet me sterk denken aan deze van Death in Vegas denken. Volgens mij is dat wel goed..