Lambchop - Mr. M (2012)

"If Not I'll Just Die": Lambchop in optima forma. Kamercountrypop, sierlijk maar niet te glad, met dank aan stem van Kurt Wagner en diens obscure teksten.
Thnx "obsessed" voor het onder de aandacht brengen van een nieuw Lambchop album!

Lambchop heb ik hoog staan en hij scoort tot nu toe dan ook erg hoog. Zijn albums zijn voor mij zelden van het soort waar ik enorm naar uitkijk maar als ik ze dan hoor sta ik altijd weer paf van de schoonheid ervan. Of het nu komt door de warme sfeer die Kurt Wagner weet neer te zetten of dat het vooral zijn stem is: het doet er niet toe, het is altijd raak. Ik val wel op dit soort donkere klanken die toch zeker ook wel een lichtheid hebben waardoor het altijd goed te verteren is.

Dat is hier al niet anders: het album opent op If Not I'll Just Die met zoete strijkers en krijgt vervolgens een wat jazzy sfeertje mee. Relaxed, kabbelend en toch niet saai (voor mij althans). Voornaamste reden? Zijn prachtige stem! En dit gaat rustig bijna een uur lang voort.

Het zal me dan ook niet verbazen dat veel mensen dit op den duur saai gaan vinden. Een ander door mij te verwachten minpuntje is misschien dat de strijkers soms net even wat te zoet klinken. Soms strooit Wagner er iets te kwistig mee in een enkel nummer waardoor stroperigheid op de loer ligt. Let wel: het is niet stroperig maar sommigen zullen dit misschien wel vinden en het scheelt niet heel veel. Dit hoorde/ervaarde ik minder op albums als Is a Woman of Damaged. Let wel: ik vind dat juist schitterend. Ik ben er zeker niet vies van.

Maar verder? Je hoort wat je kunt verwachten van Lambchop. Het is uiterst geschikte muziek voor de late uurtjes tijdens gure winternachten en dat hebben we hem al vaker horen doen.
Heel erg is dat niet als het de kwaliteit heeft die we wederom horen op deze nieuwe maar ik moet ook toegeven dat er een beetje verzadiging begint te ontstaan. Kies twee geweldige albums van hem uit en je hebt er in principe genoeg aan.
Ik zelf kan er voorlopig nog geen genoeg van krijgen en zeker niet met juweeltjes als het 7 minuten durende Gone Tomorrow.

Voordat ik deze bij toeval tegenkwam, was ik alleen bekend met 'How I Quit Smoking'. Maar dat vind ik dan wel gelijk een geweldig album, dus het leek me goed deze ook maar eens te proberen dan. Mijn eerste van 2012....

Geen slecht idee, bleek al gauw. Opener If Not I'll Just Die is héérlijk: orkestrale, melodische muziek met een fijn Burt Bacharach sfeertje en dan die mooie stem die mijmerend zingt over arrangeren en koffie en 'missing you'. Lekker hoor.
De rest van het album kabbelt voort, zoals aERo hierboven ook aangeeft. Wagner tokkelt rustig op zijn gitaar en dit vormt samen met zijn warme, doorrookte stem de kern van het album, maar deze wordt dikwijls omlijst met mooie strijkers en af en toe een piano. Het fijne Bacharach sfeertje keert nog een aantal keer duidelijk terug, zoals in Gar zelfs compleet met zwijmelende, zwevende damesstemmen.

Dromerige liedjes, mooie teksten. Ik moet alleen wel aandachtig blijven luisteren, anders loop ik het gevaar dat de liedjes langs me heen beginnen te glijden. Niet geschikt dus voor alle momenten, maar op het juiste moment erg mooi.

FANTASTISCH !, vooral in deze tijd van het jaar, super relaxte muziek.

Heb 'm net drie keer achter elkaar gedraaid en ik geloof dat ik 'm nog een keer wil horen. Wat is dit fijn zeg, met super mooie lyrics. If Not I'll Just Die is wat dat betreft dus al goed raak en bijvoorbeeld If Not is ook een prachtig liedje over liefde en verlangen:

On hard days I swear I hear an echo
You hold tight to it and then you simply let go
Sure as you let those feelings show
They let you know that you are not alone

Bij deze wil ik mijn recensie van tien dagen terug daarom nog eens heel nadrukkelijk onderschrijven, met een grote kans dat er op termijn nog wel een halve ster extra in zit.

Mooi album! Was een beetje klaar met Lambchop na "Is a woman", begon allemaal iets teveel op elkaar te lijken. Dit album klinkt op de 1 of andere manier verfrissend en toch vertrouwd.
Luister maar eens naar Betty's Overture (mis je geenszins de stem van Wagner) of het eveneens wonderschone Mr.Met.

Prachtig album!

Ik vind hun muziek voor alle jaargetijden

Ik weet niet wat het is met deze plaat, maar iedere keer als hij afgelopen is heb ik meteen de behoefte om hem helemaal overnieuw te luisteren. Rustige, vaak lange nummers die traag voorbij rollen zonder saai te worden. Heerlijk!

Heb deze plaat vandaag voor het eerst geluisterd..

Wat een prachtig album is dit zeg! woorden schieten mij tekort, echt heel erg mooi..
Komt regelrecht mijn top 10 binnen, moet ff kijken wie ik daar plaats voor laat maken..

Wat een sfeer en wat een mooie stem..

5 sterren!

Lamchop was al door menigeen afgeschreven, maar maakt met Mr. M een stemmig en onbetwist meesterwerk. Mooie muziek voor de late avond of vroege ochtend is er niet.

Lees mijn complete recensie op: De krenten uit de pop: Lambchop - Mr. M - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Erwin

Knappe plaat van deze gereputeerde band, al had ik er nog nooit eerder iets van gehoord. Toevallig is het vandaag Lambchop-dag (iets wat ik op zondag geregeld doe met Masimo, een artiestendag), en deze kwam dan als eerste voorbij. En die gaat zeker meer voorbijkomen!

Wat een lekkere plaat / heerlijk relaxed.
ik ga zoeken naar eerdere CD"s / wie kan iets aanbevelen ?

Nixon vind ik erg mooi.
Maar als je deze mooi vindt is OH (Ohio) ook zeker wat.
Erwin

Mooi album van het voor mij tot op heden onbekende Lambchop. Echt zo'n cd die iets extra's toevoegt aan een collectie. Mooie sonore stem en afgewogen instrumentarium. Telkens poppen er weer nieuwe geluiden, indrukken en afwisselingen op. Mijn aandachtigs getrokken. Een album wat steeds beter gaat worden. Gone Tomorrow is zo'n voorbeeld. Super.

Na een tijdje deze plaat niet meer gedraaid te hebben, is de impact bij deze luisterbeurt toch wat verdwenen, vrees ik. Ik vond het in eerste instantie nogal magisch, maar de nummers vind ik nu soms wat te zoet allemaal; de teksten zijn zeker niet slecht, maar raken me nu ook weer niet echt.

De opener is natuurlijk erg mooi, en daarna volgen er nog wel enkele memorabele momenten (de beklemmende sfeer van 'Gar', om maar iets te noemen), maar overall scoort het album wat mij betreft niet hoger dan degelijkheid.

3 sterren

Ik ben de enige die Kind Of heeft aangevinkt?!

Als je de plaat zo draait, hoor je elf prachtige liedjes. Als je hem met de koptelefoon luistert, hoor je bovendien de prachtige details die onderhuids schuilgaan. Absolute kippenvelplaat die ik blijf opzetten.

Lambchop op Facebook:

En op amazon: Mr. N: Lambchop: Amazon.co.uk: MP3 Downloads

Hopelijk een voortzetting van dit prachtige album.

Zeer tof

Kurt Wagner is een baas.

Grote knallers op dit album zijn If Not I'll Just Die en Gone Tomorrow, twee van z'n betere nummers zelfs, wellicht. Toch snap ik AOVV's kritiek wel en deel ik die kritiek - over de volledige lengte weet 't me niet te boeien. Maar misschien moet 't meer inwerken, dat kan ook best.

Album is opgedragen aan Wagner's dierbare vriend wijlen Vic Chesnutt .. Lambchop speelde op zijn Salesman and Bernadette uit 1998.

Als liefhebber van hun muziek denk je: 'Ja daaag, het zal wel. Nu ken ik het kunstje wel'. Je luistert en verdikkeme, alweer zo'n geraffineerd mooi album! Een prachtig rouw- en eerbetoon bovendien. Niet larmoyant maar eerder lichtvoetig en muzikaal tot in de details. Knap hoor.

juweeltje weer van Lambchop, 4,5*

Prachtig mooi album...zeker nu ik ze in Tilburg live aan het werk gezien heb!