Gordon Lightfoot - Summertime Dream (1976)

3de album dat ik onlangs samen met If I Could Read Your Mind en Sundown in huis heb gehaald. Van deze 3 vind ik If I Could Read Your Mind, over het geheel muzikaal gezien net wat beter. Edoch ook dit Summertime Dream herbergt een paar prachtige nummers, waarvan The Wreck of the Edmund Fitzgerald ws. de bekendste zal zijn. Een nummer gebaseerd op een ramp met een ertsschip aan de kust van America. Lightfoot heeft nog steeds aan de muur in zijn -riante- onderkomen een aantal foto's in lijsten hangen. Dat nummer heeft vooral een verhalend karakter, zoals Dylan dat ook kan. De klank in zijn stem doet veel denken aan die van Richard Thompson. Naast eerder genoemde zijn ook Protocol en afsluiter Too Many Clues in This Room nummers met een eigen karakter. Daartussen zit vooral aardige Lightfoot country, maar alleen al om genoemde nummers de moeite waard om te beluisteren.

Dijk van een plaat. Sprekende over good old vinyl ja. The Wreck of....de hit destijds. Niet hier, neen maar daar, de USofA. En Canada tuurlijk. Over het vergaan van dat enorme schip. De tekst dusdanig verhalend dat de beelden automatisch in je hoofd komen. Puike gitaarrif en dito melodie plus of course tekst ja. Tijdloos nummer dan ook. Met lichte synths accenten. De 29 slachtoffers ook waarlijk nooit teru gevonden. Te maken kennelijk met the freezing cold water ter plekke. The House you live in toen al aangaande de immigratiepolitiek in de States. Remember the stranger who waits at your gate and the house you live in will never fall down. Protocol over de zinloosheid van oorlog. Verhalende teksten hetgeen Dylan deed zeggen hoe goed hij Lightfoot wel niet vond. En ik dus ook. Nu nog staande als een huis. Tijdloze muziek dan ook. De perfecte soundtrack van mijn younger days