Gordon Lightfoot - Summertime Dream (1976)

Dijk van een plaat. Sprekende over good old vinyl ja. The Wreck of....de hit destijds. Niet hier, neen maar daar, de USofA. En Canada tuurlijk. Over het vergaan van dat enorme schip. De tekst dusdanig verhalend dat de beelden automatisch in je hoofd komen. Puike gitaarrif en dito melodie plus of course tekst ja. Tijdloos nummer dan ook. Met lichte synths accenten. De 29 slachtoffers ook waarlijk nooit teru gevonden. Te maken kennelijk met the freezing cold water ter plekke. The House you live in toen al aangaande de immigratiepolitiek in de States. Remember the stranger who waits at your gate and the house you live in will never fall down. Protocol over de zinloosheid van oorlog. Verhalende teksten hetgeen Dylan deed zeggen hoe goed hij Lightfoot wel niet vond. En ik dus ook. Nu nog staande als een huis. Tijdloze muziek dan ook. De perfecte soundtrack van mijn younger days