menu

Van Morrison - Magic Time (2005)

mijn stem
3,51 (51)
51 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Polydor

  1. Stranded (5:38)
  2. Celtic New Year (6:12)
  3. Keep Mediocrity at Bay (3:44)
  4. Evening Train (2:51)
  5. This Love of Mine (2:44)
  6. I'm Confessin (4:29)
  7. Just Like Greta (6:27)
  8. Gypsy in My Soul (4:04)
  9. Lonely and Blue (3:44)
  10. The Lion This Time (4:58)
  11. Magic Time (5:08)
  12. They Sold Me Out (3:13)
  13. Carry on Regardless (5:54)
totale tijdsduur: 59:06
zoeken in:
avatar van beaster1256
3,5
sorry kan mij iemand zeggen of dit een aanrader is, heb hem nog niet gehoord maar ik heb wel alles van van op cd, of toch bijna alles, hoor , maar voor ik hem koop wil ik graag eens zien wat anderen ervan vinden
groetjes

2,0
Ik heb hem 1 x geluisterd en vind het weer een mooie cd. Duidelijk geen herhalingsoefening van Van, wat 'ie trouwens zoiezo vrijwel nooit heeft gedaan.

Het klinkt af en toe een beetje big band, en verder gewoon hele relaxte muziek zoals alleen Van Morrison die kan maken

Father McKenzie
Niet het niveau van zijn seventies albums, maar toch lang geen slechte plaat. Lekker onderhoudend, wat bluesgetinte songs, wat ballads, R&B (niet wat de laatste 10 jaar onder R&B verstaan wordt hé!).
Je moet deze wel iets vaker horen, maar dat zijn de beste platen!

avatar van heartofsoul
4,0
Een middelmatig, maar toch ook weer niet écht slecht Morrison-album. In de jaren 70 en ook in de jaren 60 (met Them) ging Morrison vaak heel diep, maar op dit album blijft hij wat aan de oppervlakte. Het is een beetje easy listening en het kabbelt hier en daar wel heel erg. Het best te verdragen vind ik dan ook de up tempo nummers, al blijft mijn bezwaar overeind. Geen aanrader dus, wat mij betreft en een krappe 3,5 ster.

avatar van heartofsoul
4,0
heartofsoul schreef:
maar op dit album blijft hij wat aan de oppervlakte. Het is een beetje easy listening en het kabbelt hier en daar wel heel erg.

Heden ten dage luister ik toch wel anders naar dit album en daarom moet ik mijzelf nu corrigeren. Waar ik aanvankelijk een aangenaam maar toch wel soezelig album hoorde, luister ik nu naar een ontspannen en in muzikaal opzicht interessant album. Weliswaar zal Van waarschijnlijk nooit meer zijn muzikale toppen uit de jaren 70 bereiken - die tijd is gewoon voorbij en dat kunnen wij redelijkerwijs ook niet meer verlangen.

Het album opent met het geluid van Morrison op de altsax (waar ik niet zo weg van ben), en dat zet mij op het verkeerde been, want dan is mijn reflex dat we op veredelde New Age-muziek worden getracteerd, wat door de lelijke hoes lijkt te worden bevestigd. Maar gelukkig klinkt wat we horen over het algemeen tamelijk aards en zijn de songs bijna alle het aanhoren waard. Waarschijnlijk beluisterde ik het album vier jaar geleden in een geheel andere gemoedstoestand. In ieder geval kan ik de tamelijk hoge stemmen van sommige users nu goed begrijpen.

Een eervolle vermelding voor Foggy Little, wiens gitaarspel ik hier uit de kunst en zeer to-the-point vind. Hij overleed na de opnames voor dit album, en het album is aan hem opgedragen.

Gast
geplaatst: vandaag om 01:55 uur

geplaatst: vandaag om 01:55 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.