Krux - III - He Who Sleeps Amongst the Stars (2011)

Op zich best vet..
..maar zet II (de vorige) maar eens op ná deze.. Dat gaat er véééééél dieper in.
Hmm, had toch stiekem meer gehoopt. Het blijft een beetje standaard Candlemass doom, ipv de 10-ton zware psychedelische-doooom van hiervoor. Wel weer geweldige zang van Mats Levin!

Ik ben al jaren liefhebber van de muziek van Candlemass, de doom metalband uit Zweden. Bassist Leif Edling heeft dit hobbybandje omdat hij schijnbaar niet helemaal zijn ei kwijt kan in Candlemass en dit is alweer hun 3e cd. De eerste twee ken ik niet maar na het beluisteren van deze cd zal ik daar zeker nog op naar zoek. We horen op deze cd epische doom metal met een lekkere mysterieuze sfeer. Verantwoordelijk daarvoor zijn naast Leif Mats Leven (ex Therion), Frederik Akesson (Opeth),Peter Stjarnvind en Carl Westholm. De cd start met het titelnummer, een voor doom begrippen vlot nummer met een lekker gitaarsolo en waarvan het refrein je niet meer los laat.. The Hades Assembly is echt zo`n doom nummer met galmend gitaarwerk,een lekkere sinistere sfeer, slepende gitaarsolo en zelfs een korte grunt. Emily Pane steunt op heerlijk keyboardspel en black sabbathachtige riffs en ook hier weer een spetterende gitaarsolo. Small Deadly Curses is meer een heavy metalnummer alla Savatage maar daarom niet minder. Dan het 11 minuten durende Price Azaar, een zwaar en afwisselend nummer met onheilspellende sfeer. Halverwege na een korte bassolo gaat het tempo iets omhoog waarna een weird sfeertje ontstaat maar een sneller einde met melodieuze gitaarsolo maakt het nummer helemaal af. The Death Farm is het kortste nummer en vrij standaard maar klinkt toch lekker,
Dan het hoogtepunt van de cd A Place of Crows, een heerlijk heavy werkstukje met machtige gitaarsoli en daaronder een intrigrerend keyboardriedeltje. Bezwerend haast dit nummer!
Nu het nog even wachten is op de nieuwe Candlemass ben ik hier nog wel even zoet mee.

Dat wordt dan wel gelijk het laatste album van Candlemass. Ze houden ermee.

Hier word ik nu eens blij van. Wat een heerlijk verslavend plaatje is dit! Deze gooi ik gelijk in mijn top 10 van 2011, ergens in de hogere regionen. Vakmanschap.

Retro doom metal, net als op de twee vorige albums sfeervol en overtuigend uitgevoerd. Hier en daar helaas wel wat aan de saaie en voorspelbare kant, onder andere door een reeks futloze intermezzo's, maar gelukkig wordt dit nergens al te storend. Echt sterke (en vooral memorabele) tracks ontbreken echter, daarom wel een ruime voldoende maar de plaat is net niet goed genoeg om mee te kunnen doen in de eredivisie.

^ Inderdaad wel mee eens, JC. De vorige had deze wél, en was voor Doom-begrippen juist best uniek. Deze is wel aardig, maar geen top 10 materiaal nee..

De eerste twee Krux platen klonken bruter. Hier hebben ze zich een retro stijl laten aanmeten, wat zich in de hoes al snel laat verraden. Ook qua song inhoud gaat dat verhaal op. Het klinkt geregeld iets te lief. Gelukkig is de zanger weer ouderwets op dreef, maar ik geef de voorkeur aan het voorgaande werk.

Ik ben ook een klein beetje teleurgesteld in de nieuwe Krux. Het is een redelijke plaat geworden. De spanning van de eerste twee albums lijkt wel wat te zijn weggeëbd. Juist de zang van Mats Leven vind ik minder dan eerder. Gematigd, wellicht stembesparend. Ik weet het niet. Maar ik vind het wat saai zo.

Na een paar keer beluisteren moet ik bekennen dat ik deze plaat een soort Krux-light vind geworden helaas... Minder zwaar, minder langzaam en meer metal... Jammer, misschien moet ie nog groeien... Ik geef 'm nog niet op...