The Cranberries - Roses (2012)

Verrassend dat ze toch weer doorgaan met de band en een nieuw album uitbrengen. Ik ben echt heel erg benieuwd naar de sound. Hopelijk een goede revival.
Even zitten zoeken.....Maar het klinkt als vanouds hoor.
Tomorrow is wel een lekker voortkabbelend nummer trouwens en er zijn nog 3 andere nummers deels vrijgegeven: The Cranberries :: New Album 'Roses' Coming Februrary 14 2012!

Verdomme, net nu ik dacht dat we er vanaf waren.

Tsja, dat dacht ik van Doemaar ook....you win some you lose some

Hmm album is nog niet uit en toch staat hij al op 3.0.
Stem niet als je het album nog niet kent.

Ben benieuwd ; vind haar stem altijd zeer intrigerend en ze hebben een aantal pareltjes afgeleverd.
Hopelijk lukt ze dat met deze ook.

Jeetje, bestaan die ook nog? En weet Zachary Glass dit al?

De stemmer is een journalist die het album al wel gehoord heeft.

De plaat staat inderdaad al in Ipool van de platenmaatschappij. En tsja, ik weet het niet hoor. Wel een paar aardige liedjes, maar overall vrij slapjes en saai. Nou vond ik Cranberries sowieso al niet geweldig, dus al te veel waarde moet men er maar niet aan hechten. Neemt niet weg dat ik geen nummer van het niveau Linger of Dreams heb ontdekt.

Ben hier best benieuwd naar.

Feit is in ieder geval dat we met een tijdloos album van doen hebben.

Mwa, een paar aardige liedjes, maar erg bijzonder is het allemaal niet.
Schizophrenic Playboy is voor mij het beste nummer, zit een lekkere drive in.
Een 2,5

Toen de Cranberries hun allereerste nummer uitbrachten was ik even van slag en dacht: Supergroep. Trouw kocht ik hun cd's, maar allengs veranderde mijn mening ovan dat begrip supergroep. Hun albums lijken meer cd's met een aantal songs. Een beetje veel van hetzelfde. Niet supersterk, maar ook niet berensterk. Geleidelijk verdwenen ze uit mijn sterke belangstelling.
Nu na 10(!) jaar weer een studioalbum in te zijn gedoken ben ik er weer een voor gaan zitten met enige verwachting. Allemaal 10 jaar ouder. Was het 10 jaar wachten voor verstokte fans en andere muziekliefhebbers niet voor niets geweest? Voor mij is die vraag na 2 volledge luisterbeurten nog steeds niet beantwoord. Het blijft een cd en geen album m.i. met niet echte dieptepunten, veel gemiddeld tot bovengemiddeld: Losing My Mind, Schizozophrenic Playboy , So Soon tot goed, erg goed goed en mooi: Waiting en Roses.
Mijn eindconclusie; zeker niet slecht , maar ook geen hoogvlieger Echt zo'n You Love It of You Hate It. Van één ding moet je wel houden, die van zangeres Dolores. Daar heeft de tands des tijds absoluut niet gevreten.

Degelijke, herkenbare Cranberries plaat die voor hetzelfde geld al 10 jaar op de plank lag en nu is uitgebracht, zo vertrouwd klinkt 'ie. Niks nieuws onder de zon dus, maar voor liefhebbers van de band is er absoluut genoeg te genieten.

Het album begint sterk met 'Conduct', gevolgd door de aanstekelijke single 'Tomorrow', wat gewoon een goede popsong is. Het valt op dat de band terug is gegaan naar het wat meer akoestische geluid van de eerste twee (tevens door Stephen Street geproduceerde) albums. Hun meest succesvolle ook.

'Fire and Soul' wordt opgebouwd rond een 'dubbele' stem van Dolores, maar er gebeurt te weinig om het nummer de hele 4:32 interessant te houden. Wel wordt duidelijk hoe weinig haar stem geleden heeft in de afgelopen 20 jaar.
In 'Raining' wordt het bekende (akoestische) bandgeluid uitgebreid met een accordeon, wat het redelijk basic nummer wel net dat extra geeft.

Daarna volgen twee van de beste tracks van het album. 'Losing My Mind' is een nummer dat in de coupletten ballad-achtig aandoet (rondom een drumloop), maar in het refrein heerlijk versneld.

Het eerste echt uptempo nummer 'Schizophrenic Playboy' springt er om die reden meteen uit. Het is iets steviger en had zo op het derde album To The Faithfull Departed kunnen staan. Heerlijk nummer met sterk refrein.

Het tempo gaat weer omlaag met het wat meer georkestreerde 'Waiting'. Mij kabbelt het iets te veel voort. Hetzelfde heb ik bij het nummer 'Astral Projection' (dat wel lekker versneld in het refrein).

'Show Me the Way' klinkt als het zusje van 'Animal Instinct' en 'Free to Decide' en is een hoogtepunt.

Het album sluit af met ballad 'So Soon' en titelnummer 'Roses'. Beide rustige sfeervolle nummers.

Al met al dus een prima comeback-plaat van deze Ieren. Alleen is de vraag, wie zit daar (buiten een handvol fans) nog op te wachten anno 2012? Mij maakt het niet uit, ik ben er blij mee.

Wie zit hierop te wachten? Echt niet alleen de fans. Een handvol? Ze verkochten meer dan 30 miljoen platen in de jaren '90. Dit is vooral een mooie plaat geworden, voor alle liefhebbers van goede mooie poprock de moeite waard lijkt mij. Alleen al vanwege de onverwoestbare prachtstem van Dolores O'Riordan.

"Een handvol" was misschien iets te kort door de bocht. Maar vroeg me af in hoeverre ze momenteel nog echt veel mensen kunnen aanspreken. En of alle liefhebbers uit de jaren '90 nog wel interesse hebben, of überhaupt zelfs weten dat de plaat uit is.
Ik hoop het wel (voor ze), want anders missen ze een erg goede plaat!

Ach het is niet onaardig allemaal, maar wat een verschrikkelijk slechte live-cd zit er bij de luxe uitvoering zeg... Onvast, vals, enzovoort. Zingt ze live altijd zo?

Halfje verhoogd. Gewoon een erg sterke comebackplaat !

Overigens lijken bijna alle teksten te gaan over het 'herstellen' van een relatie die fout is gegaan, of dreigt fout te gaan. Weet iemand of deze teksten autobiografisch zijn ?

The Cranberries hadden in de jaren '90 veel succes - zeker ook in the USA (7x platinum voor 1 album) - met meer dan 30 miljoen verkochte platen. Kwalitatief waren Everybody Else Is Doin' It... & No Need To Argue echte topplaten, de rest was een stuk minder op een aantal singles na. Hierna maakte zangeres Dolores O'Riordan - na een persoonlijke crisis - ook nog 2 prima soloalbums, Are You Listening? en No Baggage. Bij deze comeback plaat in 2012 was ik benieuwd of ze weer het niveau zouden halen van die eerste 2 Cranberries en solo albums en wat mij betreft komen ze aardig in de buurt.

Opener Conduct is een ijzersterk nummer, waarin Dolores O'Riordan gelijk het voortouw neemt met haar prachtige stem. Tomorrow is zo'n Cranberries nummer wat echt lekker loopt. Een lekker nummer voor een zonnige dag als deze. Fire & Soul en Raining In My Heart zijn rustiger mooie semi-akoestische liedjes.
Op Losing My Mind horen we tussen de rustige klanken wat van die donkere Cranberries uithalen terug, zoals in het refrein. Past ook bij de tekst natuurlijk. En zeker bij Schizophrenic Playboys, waar dit nog meer te horen is. En die strijkers dan, een klassiek Cranberries nummer, erg fraai!

Over strijkers gesproken, samen met de bas vormen ze de prima backbone van het oh zo mooie Waiting In Walthamstow. De violen openen Show Me, gevolgd door een donkere gitaar. Op dit nummer gaat het tempo weer omhoog en is er weer een klassiek Cranberries refrein met uithalen en al. Maar wat zijn die violen toch mooi!
Astral Projections is weer wat relaxter. De opening van So Good is zo goed. Een mooi nummer, fraai gearrangeerd en gezongen. It makes you feel So Good. Roses is het rustige en fraaie einde van het album.

Dit is een heel aardig album geworden en wat je noemt een sterke comebackplaat die soms in de buurt komt van hun beste werk. En dat is in het geval van the Cranberries best knap.

Dit album was wel errug slordig ingevoerd zeg: 7 songtitels fout....... nieuw record?

Ondertussen pas 17 stemmen op dit album
Gaat dit dus aan iedereen voorbij ?

Het valt me allemaal een beetje tegen.Ik ben niet echt het type dat roept dat vroeger alles beter zou zijn,maar in dit geval gaat die vlieger wel een beetje op.Ik zag ze een aantal jaren geleden op Bospop ,en dat vond ik al niet meevallen.Toch eigenlijk blind het nieuwe album aangeschaft en het is het allemaal net niet.Op het moment dat ze even dreigen te versnellen ,trappen ze toch weer op de rem en dat is jammer ,want diep in ze ,zit best een prima rockbandje.Schizoprenic Playboy is met afstand het beste nummer hier en de rest kabbelt er een beetje bij.Zeker niet dramatisch slecht ,maar er had zoveel meer in gezeten.Gemiste kans en 2 en halve ster.

Maar volgens de bezoekers van MuMe niet goed voor een top100 plaats over 2012.
Onbegrijpelijk voor mij.