Toto - Hydra (1979)

het tweede album is weer een meesterwerk van Toto, hoogtepunt op dit album is All Us Boys en White Sister.
de prachtige zang op deze cd is van Bobby Kimball.
5*

Dit album van Toto heeft de tand des tijds wat mij betreft goed doorstaan. De eerste drie nummers zijn erg goed, de cd dreigt weg te zakken in toto-drijfzand, maar hersteld zich prima. A secret Love is zelfs betoverend mooi. De 3 sterren verdienen toch zeker nog wel een halfje meer.

een wat meer naar progresive rock neigend album is dit, waarbij vooral Hydra daar een voorbeeld van is, 99 is het enige nummer dat een hitje was, de single versie is een stuk korter en dat is eigenlijk wel schandalig omdat men dat het betoverd mooie solooutro mist.
verder zit dit album vol met mooie songs die prettig in het gehoor liggen en met mooie en soms grappige teksten (zie All Us Boys) .
5*

Toto goes progressive.
4* voor een van hun meer symfo-georiënteerde platen, vooral qua songstructuren. Enkele nummers doen me wat minder. St. George and the dragon, White sister en het titelnummer zijn echter favorieten.

Ondanks deze plaat commercieel veel minder aansloeg vind ik hem mooier dan zijn voorganger. Met name Hydra vind ik brilliant.

Lekker album van TOTO, klinkt heerlijk oldschool.
Vooral de eerste 3 platen en White Sister vind ik geweldig.

Ik ken een paar nummers van dit album, Hydra, Mama, All us boys en Lorraine. Trouwens, TOTO....waarom is jouw top 10 zo eenzijdig? Ik vind het een beetje flauw om alleen maar Toto erin te zetten en Steve Lukather.....leg eens uit?

Best een aardig album .
Hydra , Mama en White sister zijn voor mij de hoogtepunten op dit album.
3,5*

check out de nieuw toegevoegde videoclip van Hydra

Het beste nummer van dit album vind ik de single 99!

Een goede opvolger, maar lang niet zo commercieel als het debuut. Daarom is het album veel minder verkocht, en waren er in Nederland eigenlijk geen echte hitsingles. Maar dit album is een groeiplaatje, met een stel hele sterke nummers erop. Toto was nog een beetje zijn stijl aan het uitvinden, maar deed met dit album al een hele goede stap in de juiste weg. Op vinyl.

Top album, goeie nummers vind vooral het begin erg sterk met de titelsong en St. George.

Maar begrijp me goed dit is een heerlijk album.

Goed album. Hoogtepunten vind ik Hydra en White Sister

Mooi album de beste nummers vind ik St. George and the Dragon en White Sister.

Ja, White Sister is inderdaad super, een echt slecht nummer staat hier overigens niet op.

Prachtige plaat met veel toffe nummers. Zoals Bart_86 al zegt zijn vooral de eerste drie platen én Whiter Sister ook mijn favorieten. Wat mij betreft één van TOTO's beste albums.

Bij dit album komt het slagwerk van Jeffrey Porcaro sterk op de voorgrond en dat geeft deze plaat een beetje een rauw randje.
Alleen A Secret Love vond ik eerst niet goed, maar ik begin 'm mooier te vinden.

De eerste 5 nummers zijn goed, 'Mama' is iets minder en 'a secret love' vind ik gewoon een vervelend nummer. 'All us boys' is alleen door de idiote tekst al goed. 'White sister' is ook een prima nummer.

Ik blijf maar 4 sterren uitdelen aan Toto albums

Mogelijk is dit ondertussen uitgegroeid tot mijn favo Toto plaat. Wat een heerlijk album blijft dit!

Euh, 3,5

Hij heeft op 6 februari zijn stem aangepast, Simon

Hoe moest Toto het succesvolle eerste album gaan opvolgen? Nou, door een compleet eigen koers te varen en een soort progresive rockalbum te maken!

Het album begint heerlijk met het nummer dat het meest aan die voorwaarden voldoet, titelnummer 'Hydra'. Een nummer met een verhaal als tekst, en met verschillende melodiewisselingen. Heerlijk!

Gelukkig gaat 'St. George and the Dragon' in dezelfde stijl door. Het doet me muzikaal bij fasen denken aan een nummer van Genesis (een van ...And Then There Were Three... maar kan zo niet op de titel komen). Geweldig.

'99' ken ik al jaren en vond ik vroeger altijd een van de mindere nummers van Toto - Past to Present 1977-1990 (1990) , mijn eerste kennismaking met Toto. Maar eerlijk is eerlijk, ondertussen is het nummer gegroeid en het past ook nog eens erg goed in de setting zoals het was bedoeld (dus op 'Hydra').

'Lorraine' heeft ook nog wat prog-invloeden, maar het refrein is dan weer pure poprock. Ook de tekst is een 'simpel' liefdesnummer. De piano geeft nét dat beetje extra aan het nummer.

'All Us Boys' is een rockertje, dat mij wat doet denken aan het 'Rockestra Theme' van Wings. Het bevat ook de leuke tekst "Mothers tell your daughters to stay away from roll and roll".
Het "All us boys..." refrein is overigens wel erg lekker, evenals het einde.

'Mama' heeft een wat jazzy inslag, zoals Toto dat op latere albums wel vaker zou doen. De gitaarsolo van Lukather is natuurlijk weer eens super. Ook Kimball zingt erg sterk.

De volgende topper is de rocker 'White Sister'. Kimball zingt venijnig en wederom krijgt Lukather de ruimte voor een strakke solo. Overigens ook een mooie tekst. Op de (geweldige!) DVD versie van Toto - 25th Anniversary (2003) speelt de band bijna 25 jaar later een zeer strakke versie van dit nummer.

Pianoballad en afsluiter 'A Secret Love' is niet helemaal mijn ding, te zoet.

Al met dus een erg sterk album van Toto, dat misschien niet meteen z'n geheimen prijs geeft maar degene die geduld hebben met deze plaat zullen niet bedrogen uitkomen.

leuk album van toto titelnummer is meteen het beste nummer de andere nummers zijn ook goed

Dit album, het 2de van Toto, is geweldig. Een echt lekker rock&roll album. De songs: Hydra, een geweldig nummer met de beste gitaarsolo ooit gehoord. St.George and the dragon, zelfde stijl net zo'n goeie solo. 99, lekker nummer door Luke gezongen Lorraine, Dave laat horen dat hij wel degelijk kan zingen, een mooie rock&roll-ballad All us boys, net als de 1ste 2: goeie rock&roll met goeie instrumentale gedeelten. Mama, iets mindere song. Erg funky. White sister, lekkere rock-song met Bobby heel goed zingend. Secret love, beetje saai erg weinig tempo. Heel mooi album met, slechts, 8 tracks waarvan 2 niet echt mooi. Maar de andere tracks maken het een geweldig album voor alle Toto fans.

Iets 'moeilijkere' plaat dan het debuutalbum dat wat meer rechtuit rockte.

Hier wat meer symfo-invloeden in het mooie titelnummer Hydra en St. George and the Dragon.
Sophisticated a la Robert Palmer/Boz Scaggs in het bijna-hitje "99".
Beetje jazzy in Mama en een erg rustige ballad met A Secret Love, die het evenwel voor mij net niet heeft.
Het geweldige White Sister is het beste nummer van deze plaat. Beer van een rocksong.
Ook een lekker nummer is All Us Boys met lekker gitaarwerk, vooral op het einde.
Lorraine weer een mooi rustig nummer.
De opener Hydra was natuurlijk ook al erg sterk.

Sterke plaat van Toto dus, maar nauwelijks succesvol in Nederland. Waar het debuutalbum het nog een maand of 4 uithield in de LP Top-50 kwam deze er niet eens in.
De waardering is later gelukkig alsnog gekomen.
Op vinyl en puntgaaf.

Erg sterke plaat. De eerste twee nummers zijn het hoogtepunt voor mij, maar vind het allemaal wel behoorlijk lekker.

Dit is een fantastisch album van TOTO. In mijn ogen was de beginperiode van de band toch wel het beste met de lekkere oldskool sound. Hydra is van begin tot eind een top-plaat die lekkere, catchy songs combineert met veel muzikale hoogstandjes van de heren Paich, Lukather, Hungate en de broertjes Porcaro.

Nog nooit een berichtje van mij bij misschien wel hun beste album?

Het is inderdaad een fris, energiek album. Het voelt ook als een natuurlijke opvolger van het debuut. Het zou tegelijk ook het laatste album zijn alvorens ze commercieel zouden worden (om met de komst van o.a. Simon Phillips weer het roer om te gooien).

Het openings- en tevens titelnummer is meestal het prijsnummer. Prachtig opgebouwd en met name de schitterende coupletten komen naar voren.

Toch ga ik zelf voor 99, lekker funky, en White Sister. White Sister is zo opzwepend, zo energiek! Steve Lukather is werkelijk waar een van de meest onderschatte artiesten op de aardbodem.

Do you love me
White sister
Do you love me when I play your game!

Niet met je eens. De opvolger van Hydra, Turn Back uit 1981, was nou niet bepaald een commercieler album. Omdat de jongens van TOTO enigszins demonstratief tegenover het platenlabel juist NIET een gelikt, commercieel album wilden afleveren. Turn Back heeft dan ook duidelijk een minder gelikte/geproduceerde sound en klinkt meer 'oldskool' dan zijn 2 voorgangers. En hoewel de songs bij TOTO natuurlijk altijd wel catchy zijn is Turn Back zeker geen commerciele plaat. Pas daarna ging het roer om en kwam er met TOTO IV een overgeproduceerd album met een duidelijk bewuste commercielere inslag. Dit overigens onder druk van het platenlabel die hun dreigde te droppen als er geen nieuwe hits kwamen.

Simon veranderde TOTO's sound zeker op Tambu (1995), maar de voorganger Kingdom of Desire (1992) was ook al een heel ander soort album van TOTO. Veel steviger en donkerder, meer gericht op het instrumentale en solo's (uitgezonderd van de 3 commerciele ballades). Maar ook deze plaat was al niet meer commercieel bedoeld maar meer met de instelling: wij maken wat we willen en als de massa het koopt is dat prima. TOTO had toen natuurlijk al een aardige fanbase opgebouwd.