Luka Bloom - Innocence (2005)

Goeie plaat met oprechte songs, misschien een beetje te melig soms maar ' first light of spring my love' ' city of chicago' en nog een paar andere behoren tot z'n beste liedjes. Live on stage is de Ier natuurlijk nog indrukwekkender

live; luka is the best

Dan moet je 'Amsterdam' aanschaffen. Schitterend album waarbij je goed kunt horen waarom Luka zo graag in Nederland speelt.

Heb luka verschillende keren beluisterd; live inderdaad geweldig!

Na 'Keeper' uit 2000 gestopt met aanschaf van zijn platen..... Respect en waardering voor dees groot artiest die inderdaad live wellicht nog het meest tot zijn recht komt......
Weet niet of het terecht is dat ik zijn 'latere' platen niet heb: beluister wel zijn nwe platen als ze uitkomen maar denk dan meestal toch 'met de eerste 5, waarvan Salty Heaven een klein dippie is, ben ik goed af'..........

Waarom krijg ik als ik deze cd via amazon.com bestel twee nummers extra die niet op dezelfde cd staan die ik bij Bol.com staan?

Hier is Luka weer groots. Artiest met knappe teksten en mooie muziek. Live is de man inderdaad niet te versmaden.
Maar hier slaagt hij er weer in zijn visie op liefde en wereldproblematiek neer te pennen en in prachtige liedjes te gieten.

Erg mooi zeer ingetogen album van Luka, de klarinet en viool verrijkt zijn muziek op indrukwekkende wijze, bij het numer June moet ik erg denken aan Van Morrison.
Mooie tekst overigens bij de City Of Chicago, heimwee & verlangen naar je geboortegrond.

Na Turf en Salty Heaven is man's oeuvre op zijn best als wisselvallig te bestempelen. Zijn platen uit de jaren 90 klinken over het algemeen gevarieerd, sfeervol en bevatten vaak nog wat mooie arrangementen die bepaalde songs net dat beetje extra energie gaven. Hierna ging onze vriend de tokkelende kant op, verhalend vertellend bij het haarvuur en berustend in het feit dat zijn muziek niet op grote schaal is aangeslagen. Wat bleef waren de beschouwende maatschappijkritische teksten maar de scherpte in zijn muziek verdween naar de achtergrond. Zo ook op deze schijf. Primavera is een mooie opener en City of Chicago is een prachtsong, voor het overige kabbelt het allemaal maar voort, dat Luka niet een heel getalenteerd zanger is vind ik geen probleem, het past wonderwel bij zijn muzikale richting. Echter een heel album lang boeien zonder enige spanning of gevoel voor een avontuurlijk uitstapje is een opgave. Een voldoende zit er wel in, maar daar is alles ook wel mee gezegd.

Luka Bloom behoort tot een van de folkzangers die ik hoog heb staan. De eerste platen van hem heb ik jaren geleden veel gedraaid, maar ik merk dat ik ze amper meer uit de kast haal. Misschien kwam het ook dat een paar latere platen toch niet meer het niveau hadden van het eerste werk.
Deze had ik nog niet, toch meer voor een habbekrats meegenomen. Luka Bloom in de herkansing, En eerlijk is eerlijk, ik weet weer waarom ik deze folkartiest zo waardeer.
Een mooie stem, mooie songs, subtiel en met veel gevoel gebracht. Het past natuurlijk ook prima in dit jaargetijde (herfst), buiten hoor je de wind, regendruppels tegen het raam en dan deze warme plaat met betrokken teksten. Wat melancholie en ingetogenheid zorgen voor een bijna therapeutische werking. Wat te denken van het instrumentale 'Peace on earth'. Eén van de betere werken van deze Ierse troubadour, die toch trouw blijft aan zichzelf. Je ziet dat ook aan de beoordeling van deze plaat , redelijk hoog. En de hoes met een peinzende Luka Bloom past geheel bij deze plaat. Een aanrader, als je van deze rustige folkmuziek houdt.

Gisteren voor het eerst dit jaar weer eens naar een festival geweest, Take Root Downtown, een trip door het centrum van Groningen, een trip langs 7 verschillende zalen.

De aftrap was voor mij de toegevoegde matinee voorstelling in de Nieuwe kerk , verzorgd door Luka Bloom. Het was een opwarmertje voor zijn uitverkochte avondvoorstelling op het zelfde altaar.

Naast een aantal instrumentale nummers van zijn laatste plaat, out of the Blue, was er een ontroerende en kippenvel bezorgende uitvoering van city of Chigago, een innemende persoonlijkheid deze sympathieke Ier. De voorstelling werd afgesloten door een nummer accapella gezongen, staand voor zijn podium, ontdaan van alle elektrische versterking, ik had al een aantal platen van hem, waaronder deze schoonheid, live had ik hem nog nooit gezien, dat gaan we vaker doen. Voor nu even wegdromen met deze plaat.

mijn favoriete album van Luka Bloom. liefst 12 eigen nummers en 1 traditional "Larry Redicon's Bow" dat net als "Peace on Earth" een instrumentaal nummer is.

een betoverend, sfeervol "warm" album met alleen maar sterke melodieen, muzikaal omlijst met o.a. akoestische gitaar, klarinet, fiddle, mandola en saxofoon in veelal "klein" gehouden songs.

of het nu een eerbetoon aan kinderlijke onschuld is op "Innocence" (between the past and whatever the future sends, I choose innocence), een love song als "Venus", "Miracle Cure" een wonderschoon liedje over vergeving of "June" een lofzang op de seizoenen (but June, I love the way you pull me in, June, I love your heat upon my skin, I love the way you pull me in, to your mid summer feeling) is, alle nummers op dit album hebben een warme, melancholische ondertoon, waarbij "City of Chicago" over weemoed en verlangen van Ierse emigranten naar thuisland Ierland wellicht de span kroont.

het iets meer up-tempo "No Matter Where You Go, There You Are" heeft een mooie, verbindende tekst over de vriendschap die ontstaat tussen de Algerijnse vluchteling/timmerman Mohamed en een Ierse fiddler die hij op straat hoorde spelen en waarvan de muziek hem aan zijn vrouw en familie in zijn thuisland deed denken (the carpenter and the fiddler became the best of friends, Mohamed lives in Galway, where the music never ends, You must go.....there's a woman in Algeria, she looks across the sand, and hears a loved ones prayer, from a distant land...)

dankbaarheid voor het leven dat zijn ouders hem schonken "Thank You For Bringing Me Here" (I walk with my father in Fanore, we walk hand in hand by the shore, the sun sets beyond Inisheer, I thank you for bringing me here)

"Innocence" is een verbluffend mooi album. wellicht zijn meest consistente met prachtige, ingetogen folk muziek en teksten die raken.

Album werd geproduceerd door Luka Bloom & Brian Masterson
Recorded in Blacktrench, County Kildare, Ireland

Luka Bloom: guitars, vocals, mandola
Kenneth Edge: soprano saxophone & clarinet
Joe Csibi: double bass
Ray Fean: percussion
Mohamed Bouhana: derbuka
Eithne Ni Cathain: fiddle, vocals
Pat Collins: fiddle