Dit album krijgt vrij hoog ivm andere Limp Bizkit's albums.. maar ik kan me echt niet vinden in dit album..
Saaie riffs, Saaie lyrics, weg hard geluid met een zacht geluid er achteraan + climax.. Nee dit is voor mij niet Limp Bizkit.
In the Story vind ik dat er dat nog wel een beetje gedaan wordt, maar ik begrijp je wel. Desondanks vind ik dit plaatje nog best ok, al zijn de teksten natuurlijk weer lachwekkend
Ja klopt.. Ik moet zeggen dat ik vroeger altijd fan ben geweest van Limp Bizkit.. en dan vooral van hun 1ste 3 cd's.. Ik kan er nog wel naar luisteren..
Ik vind het opzich ook best top dat ze weer samen zijn.. Alleen hoop ik wel op een album met: ''Hard geluid, rustig stuk erachter.. climax''
En er komt toch een Unquestionable Truth Part Two aan, nee?
Hopelijk hebben ze tijdens die 4 jaar wat intenser kunnen werken aan hun muziek en komen ze af met een spetterende plaat (wat ik sterk betwijfel, maar je weet nooit).
Er komt idd een nieuw album van ze, maar ik verwacht niet dat het Unquestionable Truth Part Two gaat heten, dat heeft Fred volgens mij ook nog eens ergens gezegd, en het woord gewoon een full album.
Ik denk niet dat dat het geval is, aangezien dat de naam is voor de Europese tour waar ze nu mee bezig zijn. De wereldtour die ze gaan doen voor het album zal dus zoiezo al anders gaan heten, en het album ook lijkt me.
Het vijfde album (EP?) van Limp Bizkit, en gelukkig terug met Wes Borland.
Ze keren hier meer terug naar de rauwe sound van hun eerste album, en ookal klinkt het niet als Three Dollar Bill, de rauwe sound is er wel.
Het is ook het donkerste album.
De zang is zeker geëvolueerd, en de instrumenten ook. Zelfs de lyrics zijn beter dan de voorgaande albums imo.
Korte review per nummer:
01. The Propaganda: Uitstekend nummer om de plaat mee te beginnen, je hoort meteen een harde sound. Knallende drums, scheurende gitaar, harde bass en Fred klinkt ook goed.
02. The Truth: Het niveau van het voorgaande nummer blijft behouden, en overstijgt het zelfs. Zeer goede opbouw in dit nummer, vooral de gitaar klinkt goed.
03. The Priest: Ook een goed nummer, maar de tekst is hier wat minder. Leuke outro ook.
04. The Key: Korste en minst goede nummer van het album. Vind de tekst nog tamelijk goed, zonder 1ste stuk dan.
05. The Channel: Na The Key gaat het niveau gaat het niveau hier weer naar boven. Goed nummer, tekst is ook goed. De bass klinkt hier ook goed.
06. The Story: Tof nummer, wat minder dan de vorige.
07. The Surrender: Laatste en rustigste song van het album. Beetje zweverig, niet slecht.
Gold cobra! waar blijft dat album...
Ik ben er lang en breed op los gegaan in de heineken music hall!
en het klonk goed.. (limp bizkit is een goede live band!) in amerika is het toch al lang uit?