Ik heb in 1975/1976 het singletje "Of niet soms" , met op de B kant "Wegen" gekocht. Altijd gedacht dat ik ooit de lp ook heb gekocht, maar bleek achteraf dus niet. Wel een Boudewijn de Groot- box gekocht met alle originele platen daarin, Maar ik had toch graag de vinyl van deze plaat ook en die heb ik nu voor een klein prijsje aangeschaft.
De plaat begint sterk met 'waar ik woon'. 'Calypso' vind ik minder 'rechts links verkeerd' een redelijk kritisch lied ook naar de linkse fans. 'Moeder' is prachtig, de Indonesische roots van Boudewijn komen daarin terug. Zeer persoonlijk.
'Of niet soms' was dus de eerste single van dit album, maar het bereikte de hitparade niet. Dat gold ook voor de tweede single 'Travestie'. De lp haalde wel de lp lijst, 16 was de hoogste plek.
De plaat was zonder Lennaert Nijgh gemaakt, maar met oud klasgenoot van de filmacademie Rene Daalder. Muzikaal zit het allemaal prima in elkaar, mede door de gastmuzikanten waaronder Ernst Jansz, Hans Hollestelle, Henny Vrienten.
De plaat werd wisselend beoordeeld, sommige recensenten vonden het bijzonder goed, maar anderen spraken van een 'niet interessant werk'.
In september 2025 plaatste Boudewijn de Groot zelf het volgende bericht op facebook: ‘Waar ik woon en wie ik ben’ viert dit jaar het 50 jarig bestaan. In 1975 verscheen het album 'Waar ik woon en wie ik ben' waarop Boudewijn zichzelf opnieuw uitvond. Het album was het meest persoonlijker tot dan toe. Op de plaat hoor je de zoektocht en verandering van een zanger die durfde open te zijn over zijn leven, twijfels en dromen. Van Los Angeles tot Duivendrecht: dit album markeert een nieuw hoofdstuk in Boudewijns muzikale reis"
Ook blijkt dat de jeugd dit album ontdekt heeft, gezien de filmpjes op tik tok. Ik denk dat dit komt door het zeer persoonlijke karakter van dit album. Boudewijn rekent af met het imago van protestzanger of psychedelische troubadour. Hij neemt ons mee in zijn persoonlijke zielenroerselen.
Nog steeds vermoed ik dat ik ooit de lp heb gehad, ik kan alle nummers woord voor woord meezingen.
En nog steeds, een mooi album.