Boudewijn de Groot - Waar Ik Woon en Wie Ik Ben (1975)

Casartelli, het is inderdaad toch een wat mindere de Groot plaat.... "Calypso" is een niemendalletje, maar "Of Niet Soms" vind ik gewoon ronduit slecht, en "De Nederlandse Held" vind ik ook maar flauwtjes.... "Rechts Links Verkeerd" is wel aardig...

Maar vergeet niet dat op deze plaat ook het prachtnummer "MOEDER" staat. Over Boudewijn's moeder die hij nooit gekend heeft. En "DE VERBOUWING" vind ik ook heel sterk. "TRAVESTIE" is ook een favoriet, alsook "WEGEN".

En "Waar Ik Woon" en "Wie Ik Ben" mogen er zeker ook zijn, de sfeer die opgeroepen wordt... '...en uit de keuken komt de geur van warme erwtensoep'

Met mijn laatst aangeschafte Boudewijn de Groot albums is me wel duidelijk geworden dat ik de mindere goden blijkbaar tot het laatst heb bewaard. Ook dit Waar Ik Woon en Wie Ik Ben is duidelijk minder boeiend voor mij dan de meesterwerkjes uit het begin of die van recenter tijd.
Toch staat er genoeg op om het album te verhoeden voor het predikaat waardeloos. Een nummer als Moeder trekt de hele boel toch wel weer op.
En als ik een album als dit ga afzetten tegen b.v. een Borsato (die ik niet eens zo erg verfoei) dan moet er toch simpelweg geconcludeerd worden dat dit een degelijke plaat is. Alleen is het jammer dat het vergelijkingsmateriaal binnen de discografie iets te sterk is, en ach.............. iedere artiest heeft nu eenmaal ook wat mindere albums op naam.
Ook hier op dit album overigens weer Doe Maar-namen: Ernst Jansz, Piet Dekker en Henny Vrienten.

WAAR IK WOON EN WIE IK BEN
was een therapeutisch album.
Boudewijn keer terug naar zijn wortels
en tracht enkele persoonlijk demonen te verslaan.

In een aantal nummers schept de autobiografische zoektocht
liedjes die toegankelijk zijn voor een breed publiek.
Maar hier en daar zitten er ook enkele opvullertjes tussen
die zweven tussen "leuk" en "misplaatst hitgevoelig".

Favorieten: Moeder, Wegen en Wie Ik Ben.

Boudewijn in een crisis ... de afstand met het publiek wordt groter.

Zeer leuke plaat van een van Neerlands betere singer/songwriters. De afwisseling in nummers is leuk, de teksten origineel als altijd en het vormt een leuk geheel allemaal.

Kortom; Boudewijn doet zijn ding en dat doet het wederom goed. Een 3.5*

Als je puur op het stemgemiddelde van deze plaat afgaat, zou je zeggen dat dit een mindere plaat is van Boudewijn de Groot, na een aantal erg goeie platen. Voor mij gaat die stelling echter niet op, want 'Waar Ik Woon en Wie Ik Ben' klinkt best fijn. De opener is meteen een erg mooi lied, en hoewel 'Calypso' inderdaad een niemendalletje van dertien-in-een-dozijn is, volgt er daarna nog heel wat lekkers.

'Moeder' en 'Wegen' springen er wat mij betreft bovenuit; de teksten zijn ook alweer, hoewel van een andere tekstschrijver, erg sterk en ontroeren bij vlagen. Boudewijn de Groot weet natuurlijk ook als de beste hoe ie zo'n tekst moet brengen. Op afsluiter 'Wie Ik Ben' komt dit zeer duidelijk naar voren, in combinatie met de akoestische gitaar en het pianospel dat bijtijds op de achtergrond te horen is, en gaandeweg een wat dominantere rol opeist (de Groot laat z'n stem ook steeds net wat hardnekkiger los op de luisteraar). Een mooi slotakkoord.

Dit mag dan een over het algemeen wat minder enthousiast onthaald album zijn (ik begrijp ergens wel waarom), toch bewijst Boudewijn de Groot in mijn ogen wederom één van de betere Nederlandstalige barden te zijn. Er zit genoeg afwisseling in de plaat om te blijven boeien, maar de wat meer verstilde fragmenten weten me het meest bij de keel te grijpen.

3,5 sterren

Afgelopen week dit album voor het eerst gehoord. De nummers ´Moeder´, ´Travestie´ en ´Of niet soms´ kende ik wel, maar voor de rest was alles nieuw voor mij. Misschien ooit wel eens gehoord (mijn vader had de lp), maar niets is blijven hangen in ieder geval.

´Waar ik woon´ is een zeer typisch nummer, maar ik kan het zeker waarderen. Ook ´De verbouwing´ is magistraal; we weten allen waar het over gaat. Ik vind het over het algemeen is zeer rustig album (op misschien na het ruigere gedeelte in ´Travestie´) van De Groot. Leuk genoeg om eens vaker te luisteren.