Aretha Franklin - This Girl's in Love with You (1970)

Dit moet haast wel een van de beste albums van Aretha Franklin zijn. Door dit 35 minuten durende album ben je dan ook zo heen. Haar versie van 'Son of a preacher man' is werkelijk prachtig maar klinkt wel een beetje geforceerd. Misschien komt dat wel omdat Dusty's versie zo ingetogen en mooi is.

'Dark end of the street' is ook echt zo mooi. De tekst, het arrangement en Aretha's stem komt hier prachtig tot zijn recht.
Het hoogtepunt van dit album is 'Let it be', fans van de Beatles zullen het ongetwijfeld niet met me eens zijn, maar haar versie is echt beter! Mede door haar versie van 'Let it be', vind ik dit een van de meest mooie nummers ooit.

Andere nummers zoals 'Share your love with me', 'The weight' en 'Call me' zijn ook erg fijn. Iedere beginnende liefhebber van Aretha raad ik aan om dit album als eerst aan te schaffen. Je weet dan gelijk waar mevrouw Franklin voor staat.

Mooie uitvoeringen van nummers die ik voorheen kende van anderen. Constante hoge kwaliteit van nummers en toch veelzijdigheid op het album. In mijn ogen een topper van Aretha.

Geweldig album - wat blijft dat toch een soul woman - nooit heeft iemand haar nog geëvenaard!!! Soul met de grote S

Nog een keer geluisterd, opgepikt in de kringloop, wat mij betreft ver verwijderd van Lady Soul of I never loved a man.
Teveel covers ook misschien en ja ze kan vreselijk mooi zingen, Let it be vind ik niet zo en ik ben geeneens een Beatles fan.

Minder een southern soul-plaat, maar wel southern tot en met. Geproduceerd door Jerry Wexler, Tom Dowd & Arif Mardin en opgenomen in de FAME studios met de Muscle Shoals Rhythm Section, waaronder Duane Allman (hier op twee songs).

Let It Be hier is eerder opgenomen dan de versie die The Beatles opnamen. Aretha kreeg een demo-versie opgestuurd waarmee ze aan de slag ging. Grappig dat haar versie dus eerder uitkwam dan die van The Beatles. Deze plaat heeft geweldige arrangementen een meer dan fantastische band en dan natuurlijk de Queen of Soul zelf. Een geweldige plaat.

Knappe plaat van Aretha inderdaad. Het verhaal wat betreft Let It Be had ik ook al ergens gelezen. McCartney bezorgde Aretha een demo-versie, hij moet dus gedacht hebben dat deze song geknipt was voor de krachtige stem van Aretha, en dat blijkt ook helemaal het geval te zijn. Deze versie presenteert smaakvolle gospel met een krachtige soulvibe - de boodschap komt helemaal binnen.

Als ik verder naar de tracklist kijk.. Ja, dat is om van te watertanden hé. De overbekende opener, het onverwoestbare Dark End of the Street, een atypische cover van Eleanor Rigby (hoewel die op het live-album Aretha Live at Fillmore West nog wat onherkenbaarder klinkt), de fraaie titelsong, Robertson-juweeltje The Weight.. Allemaal heel erg goed en, vooral, bezield gebracht.

En dan staat er ook nog een eigen nummer op, het gevoelige Call Me. Enorm meeslepend gezongen, vind ik, zal zeker een rol spelen dat deze song van eigen hand is. Dan is het vaak net wat makkelijker de emotie over te brengen. Al mogen we over dat laatste over gans het album allerminst klagen!

4 sterren