Nada Surf - The Stars Are Indifferent to Astronomy (2012)

om het jaar goed te starten...

Dat wordt een mooi begin van 2012 met deze nieuwe van Nada Surf.
'When I Was Young' is alvast prachtig..
YouTube - Nada Surf - When I was Young - HibOO d'Live

Vandaag voor het eerst beluisterd. Weinig muzikale ontwikkeling, maar volgens mij wel weer een lekkere plaat. Op enkele nummers (met name de opener 'Clear Eye, Clouded Mind' hoor ik de rauwe kant van Nada Surf weer (denk aan High/Low en The Proximity Effect) die ik zo gemist heb op platen als 'the Weight Is A Gift' en vooral 'Lucky'.
Door de jaren heen is deze band toch wat gepolijster gaan klinken. Op de covers plaat 'If I Had A Hi-Fi' was gelukkig weer een ietsje rauwer geluid te horen en deze plaat trekt die lijn door. Desondanks best nog wat Lucky achtige nummers zoals 'Waithing for Something', overigens een prima popliedje.

Ben benieuwd hoe ik deze plaat uiteindelijk zal waarderen. Voorlopig is de opener mijn favoriet.

"We gaan weer terug naar Popular." Dat was wat ik dacht toen ik het eerste nummer van de nieuwe CD van Nada Surf hoorde. Amerikaanse High School pop maken ze, althans, dat maakten ze. In de loop der jaren werd de muziek allemaal wat gladder en softer. Met die stijlswitch zorgden ze voor een aantal heerlijke platen waarvan vooral de coverplaat If I had a Hi-Fi fantastisch is. De cover van Enjoy the Silence van Depeche Mode die daarop te vinden is, is niet minder dan briljant te noemen.

Maar het eerste nummer van The Stars Are Indifferent to Astronomy is weer terug naar vroeger tijden. Het rauwe High School idee met de gladde stem is weer terug. Clear Eye Clouded Mind doet het prima bij mij. Net als de nummers twee en drie, die weliswaar weer een stukje van de gepolijste band laten horen, maar ook het oude Nada Surf niet tekort doen. When I Was Young en Waiting for Something, mijn favoriet van dit album, zijn weer prima popliedjes zoals we van de band gewend zijn.

Eigenlijk is dit het geval met ieder nummer op deze plaat. Het gewoon de muziek die we van deze band gewend zijn, vergelijkbaar met het oudere werk, maar ook veel elementen uit de laatste paar albums. Als iemand mij dan ook vraagt wat voor muziek Nada Surf maakt, dan zal ik aanraden om dit album als eerste een kans te geven. Als je dit leuk vindt dan kan het bijna niet misgaan met de andere albums.

klik

Nada Surf heeft nooit een echt slechte plaat gemaakt, maar heeft ook nooit meer het niveau van het uitstekende (en schromelijk ondergewaardeerde) Let Go weten te evenaren. Eigenlijk zijn al hun andere platen vooral degelijk, met op elk album een paar uitschieters naar boven. Degelijk klinkt niet als een warme aanbeveling, maar in dat geval is het dat toch wel: op elke plaat staat prima gitaarpop die net genoeg rafelige randjes heeft om te boeien.

Ook op The Stars Are Indifferent To Astronomy (vreselijke titel trouwens) is dat niet anders, al klinkt het allemaal iets harder en elektrischer dan op voorganger Lucky, waar gezapigheid een beetje op de loer lag. En dus is ook dit weer een goede plaat, met een paar prachtnummers (Waiting for Something, Teenage Dreams en When I Was Young). Niks mis mee, integendeel, maar stiekem blijf ik hopen op nog één plaat die van begin tot eind zo weet te boeien als Let Go.

Lekker plaatje, meer uptempo en energieker dan het vorige volwaardige album Lucky uit 2008. Die was wel erg ingetogen en tja, saai. Hier zijn alle songs eigenlijk wel leuk, al zitten er geen echte hoogvliegers tussen. De alternatieve pop/rock van deze amerikaanse band blijft in ieder geval nog steeds fris en toch direct herkenbaar.

Helemaal mee eens. Lekker plaatje. Beter dan Lucky, minder goed dan Let Go en the Proximity Effect. Eigelijk vind ik de coversplaat 'If I Had a Hi-Fi' nog iets beter dan deze.

Maar de uitschieter hier is toch echt wel 'When I Was Young'. Prachtig hoe dit nummer opbouwt en mooie tekst.
3,5*

Ik vind vooral de eerste 4 erg lekker klinken, het geheel is gewoon erg Nada Surf weinig vernieuwends maar zeker ook niet slecht.
Wellicht stijgt het nog wat als de nummers wat langer blijven hangen.
de beste track vind ik overigens Jules and Jim, die is lekker mellow

In retrospect vind ik dit 1 van de mindere Nada Surf albums , de nummers zijn gewoon net een tikje minder pakkend dan op andere albums. Echte Nada Surf toppers zoals die op voorgangers staan ( see these bones , always love , do it again, whose authority en het gros van let go) , mis ik hier een beetje . Het is allemaal wel degelijk maar niet zo bijzonder , dat ligt misschien ook aan de opener ( meestal een heerlijke instap voor het album bij NS, hier wel stevig maar niet echt memorabel).
Natuurlijk her en der wel een leuk liedje maar niet echt sprankelend . De opvolger You Know Who You Are , is wmb wel weer een schot on de roos

Maar oh wat is Let the Fight Do the Fighting een mooi nummer zeg! Kan zo mee met de topnummers van Nada Surf... vind ik.