Ben Folds - Songs for Silverman (2005)

Geweldige nieuwe plaat. Mooie nummers weeral van onze Ben. Vooral Jesusland..kippenvel. Ook een prachtige ode aan Elliot Smith: Late. "Elliott, you played a fine guitar and some dirty basketball"

Inderdaad prima nieuwe Ben Folds. Ik kende allleen Whatever and ever amen uit 1997. Op deze plaat klinkt Ben Folds wat volwassener. Heerlijk eigenzinnige muziek met veel jazzy piano. Erg vernieuwend en innovatief is het niet, maar het klinkt heerlijk.

Inderdaad Jesusland! Kippenvelletje!

Prachtige cd......zal nog vaak in mijn "cd-speler" voorbij komen !

Leuk showtje van Ben gisteravond in Keulen. Hij speelde veeeel nummers maar ik miste een zekere spanningsboog. Het eerste deel bestond voornamelijk uit nummers van de nieuwe plaat (met band). Daarna speelde Folds solo wat op piano en eindigde weer met band met een aantal klassiekers. Hilarische cover van 'Bitches Ain't Shit' en leuk koortjes gezongen bij 'Army' en 'Not the Same'. Toen 'where's summer B', 'philosophy' en 'one angry dwarf' voorbijkwamen merkte ik wel dat die nummers toch sterker zijn dan de liedjes op de nieuwe plaat...
Wel met een gelukzalig gevoel weer vertrokken naar Nederland, had 'm eindelijk weer es live gezien!

Ben je speciaal voor hem naar Keulen gegaan? wow, dat noem ik nu eens een echte fan. Jammer dat hij niet naar NL komt...

Inderdaad jammer dat Ben Folds (voorlopig) niet naar Nederland komt. Hij was al zes jaar niet meer naar het vaste land van Europa geweest. Toen de twee duitse concerten werden aangekondigd heb ik niet getwijfeld om kaarten te kopen. Keulen is immers niet al te ver weg. Wie weet wordt het weer een jaar of vijf wachten voordat hij enigszins in de buurt optreedt.
Ben Folds is overigens met een petitie 'gelokt' om naar onze buren toe te komen (www.benfoldssociety.com, opgericht door een stel Duitsers). Bij het concert verklaarde hij dat deze petitie de reden was om deze concerten te plannen. Je kunt overigens nog steeds de petitie tekenen op desbetreffende site om hem naar een bepaalde plaats te laten komen. Amsterdam staat ver bovenaan in de lijst maar dat heeft hij kennelijk niet opgemerkt...

Ben Folds kan serieus doen, blijkt nu

Al jaren luister ik met plezier Whatever and ever amen uit 1997 van het trio Ben Folds Five. De band maakt op deze plaat springerige, bozige kwajongens-pianopop. Leuk, snel, geestig, maar af en toe ook hoogst irritant. Andere platen van de band ken ik niet. Maar onlangs heeft deze piano man mijn aandacht weer getrokken met een solo-plaat. En deze plaat is nog net zo slim en geestig, maar het is allemaal iets volwassener. En daardoor is er meer ruimte voor gevoelige liedjes en weet Ben Folds net iets meer maat te houden.

Op allmusic zag ik als inspiratie voor Ben Folds ondermeer Joe Jackson en Billy Joel genoemd en dat vind ik een rake observatie. Hij is een soort kruising tussen beide. Joe Jackson is misschien nog iets springerig en extrentrieker, Billy Joel vind ik melodramatischer en meer candle light. De mix levert een originele liedjes met pit en zonder plat te worden.

Dominant in de muziek van Ben Folds is de piano die naar hartelust bespeeld wordt. Voortdurend is die op de voorgrond hoorbaar. En Folds weet ‘m in te zetten om liedjes een vrolijkheid mee te geven, maar laat op deze plaat ook andere kanten zien. Soms zwiert er een jazzy pianomelodietje door zijn liedjes, dan weer houdt hij zijn piano in toom en wordt de gevoelige snaar geraakt. Hoogtepunt van dat laatste genre is Late, een liedje over muzikant Elliott Smith die in oktober 2003 zelfmoord pleegde:

Elliott, man, you played a fine guitar
And some dirty basketball
The songs you wrote
Got me through a lot
Just wanna tell you that

De clip van single Landed is te zien op de de site van Ben Folds, bij promos onder footage.

Allereerst, is dit jouw recensie Martin? Of gequote van een andere site?

Anyway, ik ben het niet helemaal eens met de opinie van de recensent, voornamelijk de mening over Whatever and Ever, Amen (WAEA). Ik volg Ben Folds (Five) nu al een tijdje, sinds het uitkomen van WAEA om precies te zijn. Echter, vanaf de plaat die daarop volgde, The Unauthorized Biography of Reinhold Messner, werd ik echt bevangen door de prachtige pianopop van deze band. Daarna ook weer de vorige plaat (WAEA) erbij gepakt. Ik had een periode waarin ik alleen maar Ben Folds Five luisterde én speelde. Zoiets had ik niet eerder meegemaakt. Ik speel zelf piano en een wereld ging voor me open toen ik hoorde wat je nog meer met een piano kunt doen! WAEA vond ik muzikaal een enorm intelligente plaat. Prachtige koortjes in oa the tracks Missing the War & The Battle of Who Could Care Less , vette pianosolo’s in One angry Dwarf en Song for the Dumped. Uiterst gevoelige nummers met Brick, Selfless, Cold & Composed en het ohzo prachtige Evaporated. Tekstueel ook erg goed. Over de hele lengte een enorm energieke, frisse en brede plaat! Hoogst irritant, zoals in de recensie wordt beschreven, kan ik me niet in vinden.

Wat Songs for Silverman een beetje mist is dat energieke van voorgaande platen. Het mist een echt lekker pianorocknummer. Ook hoor ik vaker voorspelbare arrangementen en akkoordenwisselingen op deze plaat. Wat teksten betreft vind ik de plaat ook wat zwakker: een beetje de ouwe wijze lul uithangen op Bastard. Haha, ach ja...
Ik zou de recensent aanraden nog een keer goed te luisteren naar Whatever and Ever Amen. Een kuurtje Ben Folds is altijd goed, dus ook: het self-titled debut van Ben Folds Five, de derde plaat The Unauthorized Biography of Reinhold Messneren de eerste soloplaat van Folds: Rockin’ The suburbs.
Ik ben Songs for Silverman wel meer gaan waarderen en heb ook zeker de schoonheid ervan ontdekt. Na de matige EP’s die Ben Folds uitbrachte hield ik m’n hart vast van wat er komen zou. Het valt toch mee. Met Time, You to Thank en Trusted heeft hij toch weer erg mooie nummers te voorschijn weten te toveren. Maar dit zijn niet de nummers die als eerste bij me op komen als ik aan Ben Folds denk.

Kjeupa, het is mijn eigen recensie, geplukt van mijn eigen site. Ik zal nog eens goed naar WAEA luisteren. Ik heb het idee dat jij als piano-speler anders luistert. Misschien ga ik met jouw inbreng ook meer horen in WAEA. Overigens vond ik dat altijd wel een goeie plaat hoor.

Wat een prachtig album is dit toch, lekkere jazzy piano met gewoon mooie popliedjes eroverheen.

Weet iemand of het oudere werk van Ben Folds hier een beetje op lijkt of is dat heel anders?

Plezierig album met de bekende BF ingredienten. Fraaie zang, de piano en mooie arrangementen.

Op andere releases is uiteraard de stem van Ben en de dominante piano eveneens aanwezig. Vind t wel vergelijkbaar

Moet zeggen dat deze plaat wel minder word na verloop van tijd. Toch ietwat eentonig, zit iets te weinig in. Vind z'n oude werk (wat ik ondertussen aardig ken) over het algemeen toch wat leuker.

Ik vond 't eigenlijk een groeiertje. Mooie balans, geen gekke uitstapjes als op Rockin' the Suburbs, een zwak moment kan ik niet ontdekken. Maar ik ben inderdaad ook meer een liefhebber van de periode met Ben Folds Five.

Voor mij ook echt een groeiplaat, denk ik. De overweldiging en de magie van Rockin'The Suburbs voel ik (nog) niet bij dit album. Zeker geen slecht album, maar net die ene klik mis ik nog, misschien komt het nog, misschien niet.... voor nu 3,5*

Dat vind ik nu echt een van de mindere nummers, ik krijg er zelfs een beetje jeuk van, in tegenstelling tot het prachtige Prison Food, dat is mijn kippenvelnummer voor nu.

Trusted is trouwens ook een heerlijk nummer.

Ik kende Landed al een tijdje en ik heb genoten van dat nummer. Lekker uit volle borst meezingen en dan tot de veronderstelling komen dat ik het niet haal met me stem, maarjah toch doorgaan en geniet geblazen, maar als er volgens jullie nog betere nummers op staan dan ga ik daar cker even naar kijken, of luisteren natuurlijk

Het duurde bij mij even voordat ik hem door had maar inmiddels draai ik deze erg regelmatig. Geweldige zang en piano. Mijn kennismaking met Ben Folds overigens.

Berichten verplaatst naar Ben Folds

Rockin' The Suburbs heb ik al jaren en is zéér mooi.

Kocht vandaag deze in Fnac, Shopping Center Wijnegem voor ocharme 7.5 n€uros, dus waagde ik het gokje.

Morgen beluisteren en dan kom ik er wel op terug natuurlijk.

Verwacht hier toch echt iets van zulle !

Ik vind persoonlijk zijn solowerk ietsje sterker, het spreekt me meer aan. Deze plaat vind ik alweer een mooie plaat.
Het ligt in het verlengde van die Rockin' the Suburbs, vind ik, het pianowerk is als vanouds uitstekend.
**** (4 stars)

Maar wel van jouw kant een hogere waardering voor WAEA (Wat mij betreft terecht hoor )
Een heel erg goede plaat, dat zeker. In vergelijking met Rockin' the Suburbs houdt hij het hier voornamelijk bij de bezetting piano, bas, drums. Op Rockin' the Suburbs is eigenlijk voor 't eerst gitaar te horen ("and that's against the law"), synthesizers, en wat elektronische drums. Maar het pianowerk blijft inderdaad altijd sterk. Desondanks hou ik nog altijd ietsje meer van het frivole, het spontane van Ben Folds Five.

Om de een of andere reden heb ik dit album altijd een beetje genegeerd. Ik had er op een blauwe maandag eens doorheen gescand en het pakte me niet meteen zoals Rockin' the suburbs dat deed.
Gisteren vond ik 'm in de bak voor 5 euro dus toch maar gekocht en warempel; het blijkt gewoon een prachtplaat te zijn! Hoe heb ik deze eerder niet op waarde kunnen schatten? Het is net iets minder uitbundig dan Rockin' en hier speelt hij ook weer in een trio in plaats van alles zelf te hebben ingespeeld. Favorieten zijn voor mij de opener en de afsluiter, alles daar tussenin is zoals ik het van de beste man gewend ben; prima dus!


****

jesusland is het beste nummer.

Prima album, toch vind ik hem veel minder dan zijn voorganger..
Misschien omdat er meer ballads in zitten..
Vind sommige nummers dan echt wel wat minder, zoals bijv. 'You to thank.' Opzich blijft het album wel van prima klasse..

ik zou het waarderen tussen de 3,5 en de 4..

amai.landed is echt goed.op piano, nice. 't is omdat ie op werchter staat dat ik er op stuit.

Landed is juist het mooiste nummer.
Jesusland vind ik niet zo veel aan.