Donna Summer - Donna Summer (1982)

Ik heb er eigenlijk nooit zo op gelet totdat ik je bericht las. Vind het wel ok. Redelijk abrupt maar ook niet zo erg dat het een onbevredigend gevoel achterlaat. En met een leuk effect.

Mogelijk alternatief zou kunnen zijn die koorzang te laten eindigen in een acapella stuk. Een beetje zoals Quincy dat ook deed in Wannabe startin something van Michael Jackson.

Goed idee! Misschien kan iemand dat remixen?

Donna Summer is overleden op 63 jarige leeftijd.
The Queen of Disco is niet meer. Samen met haar producer Giorgio Moroder heeft zij toch de dance scene op zijn kop gezet. Vele artiesten volgden haar voorbeeld. En wat heeft zij een platen verkocht zeg en ik lees 5 Grammy's gewonnen.

Na de Giorgio Moroder albums kwam zij met deze pop/dans plaat met producer Quincy Jones en ook deze was meer dan geslaagd, met als hoogtepunt natuurlijk State of Independence: wereldnummer.

Donna Summer: R.I.P.

Die had ik nog wel wat jaartjes extra gegund. Wat een heldin was dat.

Helemaal met je eens!!

Album dat bij ons bijzonder goed deed, maar in thuisland niet. Mijn favoriete "Summer" State Of Independence wist daar niet de top40 te halen. Topalbum met topnummers en top gezongen. Neem alleen al Love Is Just A Breath Away.....

Inderdaad een goed nummer 'State of Independence', daarop is niks aan te merken.
Maar ken jij dan ook de originele versie van Jon Anderson & Vangelis als 'Jon & Vangelis'? Die brachten dat nummer al een jaar eerder uit op hun meest succesvolle album 'The Friends of Mr Cairo'.

Zojuist de plaat Friends Of Mr Cairo gedraaid met het origineel van State Of Independence, en nu staat Donna Summer op. Mijn voorkeur gaat toch uit naar deze geweldige versie.

En dat je als background vocals al Richard Page & Steve George (Mr Mister), James Ingram (Ya Mo B There, Baby Come To Me) en Bill Champlin (Chicago) hebt rondlopen. Toch nog 'iets' mist en dan vervolgens nog wat bevriende zangers en zangeressen uitnodigt...

http://youtu.be/QCZCik0m3dI

All Star Chorus worden ze genoemd: Michael Jackson, Lionel Richie, Stevie Wonder, Dionne Warwick, Michael McDonald, Christopher Cross, Kenny Loggins. 'Be The Sound Of Higher Love'

Na afloop meteen maar nummers uitgewisseld om dit vaker te doen. We Are The World!

Klopt. Alles werd uit de kast gehaald om dit album een groot succes te maken. Sterrencast plus verschillende componisten zoals Rod Temperton. Hij heeft Love Is In Control geschreven. Had op Off The Wall al voor Michael Jackson geschreven en ook op Triller levert Temperton zijn bijdrage. Om terug te komen op origineel. Summer geeft met haar stem veel meer warmte aan dit nummer.

Ik kende het origineel van State Of Independence net iets langer dan de versie van Donna maar was meteen overtuigd dat deze me veel meer raakt, veel meer warmte.

Overigens die andere cover Protection (Bruce Springsteen) vind ik ook geweldig, is jammer dat ze zo weinig van haar Rock kant mocht laten zien.

Het laatste nummer heb ik heel lang 'moeilijk' gevonden ik was in die tijd weinig tot geen fan van alles dat ook maar in de verte op Jazz leek en daar hoorde dit nummer dus eigenlijk ook wel bij. Bovendien erg lang en slotnummer waardoor die niet meteen die rush geeft om het album meteen weer te luisteren. Vond dus lang dat dit hier niet past, niet qua sfeer en niet qua plek als slotnummer.

Nooit geweten dat Bruce ook de gitaarpartijen op Protection deed. Zat gisteren in een popkwis.

Niks mis mee bij dit album, singles springen eruit.

Dit is tien jaar later wel een heel grappige opmerking.

Vroeger als puber zag ik dit album vaak staan in de plaatselijke platenzaak en dacht altijd dat het een onofficieel product was. Je had halverwege de jaren negentig namelijk veel van die onofficiële cd's van grote namen met dit soort hoesfoto's.
Op een dag hoorde ik op Radio10 Gold tijdens de Golden Love Songs een mooi nummer, maar het werd noch aan- noch afgekondigd. Ik dus bellen met 10 Gold om te vragen of dat toevallig Donna Summer was die ze zojuist hadden gedraaid en zo ja hoe het nummer heette. Bleek dus The Woman In Me te zijn.
Ik de volgende dag naar die platenzaak bij ons in het dorp om te kijken of daar de cd stond met daarop The Woman In Me. Uiteraard bekeek ik het 'onofficiële' product als laatste, uit pare wanhoop daar het nummer niet op de andere Summer cd's stond. En wat bleek? Het was helemaal geen onofficieel product. Sterker nog, deze plaat bleek ook nog eens geproduceerd door niemand minder dan Quincy Jones.

Ik kwam dus thuis met een cd die ik altijd had genegeerd en heb hem vervolgens goud gedraaid. Onlangs op vinyl aangeschaft voor een paar euro. Hoes en vinyl als nieuw, wat een aankoop en wat een album. De A kant is het beste, maar het album als geheel is meer dan de moeite waard!

Laat ontdekt, wat een fraaie Quincy Jones-productie! Fraaie afwisselende nummers, eigenlijk lijkt geen enkel nummer op elkaar. En Lush Life krijgt een mooie versie van La Summer.

Wat mij betreft een heerlijk album van de enige echte disco queen. Moet bekennen dat ik voor deze muziek anno 2020 veel meer waardering heb dan destijds. De klassieker "State of independence" kon mij toen ook al bekoren, maar voor het overige zag ik de muzikaliteit niet.......werd waarschijnlijk teveel in beslag genomen door andere genres.

Was kant b maar net zo goed als kant a, maar ja dat is niet zo...

"State of Indepence": Jon and Vangelis zijn er dankzij Donna nog rijker door geworden...