Heidevolk - Batavi (2012)

Een conceptalbum over de geschiedenis van de bataven en stylistisch minder folk en meer harde metal.

Ik zeg la-maar-komen!

Hopelijk vinden ze de weg naar boven weer terug.

Uit Oude Grond vind ik anders ook wel sterk, maar goed.

Er zit een hele duidelijke Peter Tägtrenstempel op de sound. Dat vind ik jammer. Wel mooi is de galmende dubbelzang. Maar een goede leadzanger kan nog altijd geen kwaad denk ik.

Toch wel een cool en verslavend album. De paganinvloeden zijn wat naar de achtergrond gedrongen en hebben plaats gemaakt voor een meer stoer heavy metalgeluid.

Enfin, voor wingsofdeath schreef ik deze review.

Zojuist voor het eerst geluisterd. Ik vond hem heel wat minder genietbaar dan Walhalla Wacht en Uit Oude Grond. Misschien dat hier na een aantal luisterbeurten nog wat verandering in komt.

Iets anders dan zijn voorgangers, maar zeker een gaaf album. Ongekend veel double-bass en blastbeats, ik zou niet weten hoe dit genre te benoemen waar Heidevolk zich naar ontwikkeld heeft. Niet dat dat me uitmaakt want de songs zijn gaaf. Beoordeling volgt...

Beetje laat, maar hier mijn eerste beoordeling van 2012!

Gelijk jaarlijstmateriaal ook; heerlijk dynamische, afwisselende en eigenzinnige metal-plaat heeft Heidevolk weten te maken. Mijn belangrijkste minpunt is de lengte. Waarom toch zo kort? Zeker voor een conceptalbum vind ik dit jammer.

Dat doet verder niets af aan dat ik de nog geen veertig minuten met plezier beluister. Naast Veleda hoor ik verder geen non-metal. Dat vind ik dan wel iets belangrijks.

Mijn favoriet is het powermetal achtige In het Woud Gezworen!

Tja, hier was ik al bang voor. Als muzikanten zijn de bandleden absoluut gegroeid, maar dit borduurt voort op de lijn die met Uit Oude Grond is ingezet. Een ontwikkeling die ik betreur.

Heidevolk heeft hun oude kenmerkende geluid definitief vaarwel gezegd. Voor de folk en pagan zijn snelle (maar nogal anonieme) riffs en blastbeats in de plaats gekomen. Ik vind 't eigenlijk een tamelijk eenzijdige bedoening. Af en toe neigt dit ook naar formulewerk: dubbele zang, agressief riff, melodietje van de leadgitaar eroverheen en klaar is kees.

'Wapenbroeders' hint nog een beetje naar het verleden. 'Veleda' ook, maar het is zo jammer dat Heidevolk er niet voor heeft gekozen om 't bij 1:39 te laten eindigen en als intro te gebruiken voor een ander nummer. Op zichzelf werkt 't minder. Als de herhaling inzet bij 1:39 raak ik toch wat verveeld.

Nee, ik ben denk ik definitief afgehaakt als liefhebber. Ik kan m'n tweede favoriete track niet eens vinden....

Lekker beuken, vind ik altijd leuk. Het is waar, het lijkt soms dat ze meer aandacht hadden om er eens lekker in te vliegen in plaats van een pakkender melodie te gebruiken, maar toch kan ik dit plaatje erg waarderen. Mede hierdoor ben ik mij ook meer gaan verdiepen in het verhaal van de Bataven. Wie zegt dat je van het beluisteren van metal niet slimmer wordt?

Mijn eerste kennismaking met Heidevolk. Zeker niet verkeerd dit. Mijn interesse was gewekt na het zien van de video voor het nummer als de dood weer naar ons lacht. Lekker pakkend met de nodige trash invloeden. Heerlijk nummer. Favoriet is echter het geweldige in het woud gezworen met zijn vreselijk pakkende refrein. Lijkt me een hele gezellige live-band

In het woud gezworen is inderdaad fraai, maar van de tekst klopt natuurlijk niet veel. De leider was een Romeins staatsburger van Bataafse afkomst, Julius Civilis genaamd, een bepaald belangrijk detail. Niets ver

The Batavian revolt 1: The year of the four emperors - livius.org

Niet dat het erg is, maar verwacht niet dat het verhaal correct is. Dat van de Bataven die de Rijn komen afzakken, zoals in De Toekomst lonkt, is onzin.

Dat is wel apart. Heidevolk is er erg in geinteresseerd en één van hen is geloof ik geschiedenisleraar. Dan zou je toch verwachten dat ze de feiten beter op orde hebben.

Het infosheet bij de promo die ik bezit, laat weten dat het niet Heidevolks bedoeling is om een historisch accurate scriptie neer te leggen maar meer een romantische interpretatie van historische gebeurtenissen.
Ik neem ook aan dat Heidevolk niet alleen wikipedia gelezen heeft.

Ik heb wel eens ergens gelezen dat er geen enkele archeologische aanleiding blijkt te zijn om aan te nemen dat het eiland van de Bataven de streek is wat we nu de Betuwe noemen. Juist dat moet voor het Gelderse Heidevolk de reden zijn om hun concept erop te baseren.

Mijn onbetwiste nummer 1 tot nu toe, wat vreemd is voor een album dat relatief weinig gebruik maakt van de kenmerkende folkinvloeden die de band doorgaans hanteert. In veel opzichten lijkt het veel meer op wat bands als Solstice of Doomsword doen: epic metal met doominvloeden en bij vlagen wat lichte folk (de viool). Maar verdomd als het niet rost. Helemaal Als De Dood Weer Naar Ons Lacht en Einde Der Zege laten voor mij horen hoe Nederlands stoer en strijdvaardig kan klinken.

Qua productie denk ik niet dat de band het ooit beter heeft geregeld. De ritmesectie komt er veel beter uit dan voorheen en de gitaarpartijen zijn zwaar en ruig in de riffs, terwijl de melodielijnen prachtig over het geheel zweven. De zang is loepzuiver en bijna constant verstaanbaar en bovenal compleet gesynchroniseerd met elkaar. Een prachtig stukje strijdmetaal!

Voorlopige tussenstand:
1. Batavi
2. Walhalla Wacht
3. Uit Oude Grond
4. De Strijdlust Is Geboren

Voor het eerst een episch geluid dat duidelijk wat ten koste gaat van de folkinvloeden. Heidevolk pakt het Bataventhema heel goed aan met goede teksten. Muzikaal wil het echter niet helemaal lukken. Het is wel een lekkere metalplaat, maar de songs moeten nog iets beter en de zang is veel te netjes. Ik geniet er het meest van wanneer een van de twee zangers aan bod komt. Wanneer ze beide zingen (en dat is het grootste deel van de tijd) valt het op dat het superstrak samengetrokken is. Het lijkt daardoor net alsof er maar een zanger is wiens stem wat vervormd lijkt. Ik vind het allemaal wat nep klinken dan.

Ik sluit overigens niet uit dat dit album nog gaat groeien. Batavi is verder een prima werkstuk. Kwalitatief ontlopen de albums van Heidevolk elkaar maar weinig. Hier mist toch nog iets, maar wellicht vind ik het op een ander moment.

Tussenstand:
1. Walhalla Wacht
2. Uit Oude Grond
3. De Strijdlust Is Geboren
4. Batavi

Mijn favoriete Heidevolk is Batavi, vanwege de combinatie van een conceptalbum en historie. In dit geval over één van de Germaanse stammen met een haat-liefdeverhouding tot het Romeinse rijk. Enerzijds trots en onafhankelijk, zich anderzijds als keurtroepen voor diezelfde Romeinen inzettend, omdat deze Batavieren in staat waren om grote stromen over te steken. Ze werden zo ingezet tot in Engeland toe. Meelezend in het cd-tekstboekje is het alsof je een film kijkt / boek leest en dat in een kleine veertig minuten. Hierboven lees ik dat niet alle details historisch even accuraat zijn, laat onverlet dat de grote lijn dat wél is.

Waar ik ook van houd is de massieve productie (beter dan op de voorgangers), de combinatie van op z'n tijd brute blastbeats en anderzijds de folkinvloeden plus de zware zang, waar menig zanger in een Urker mannenkoor enthousiast van zou kunnen worden. Geen zwak nummer te vinden en vier die eruit springen. Opener Een Nieuw Begin moet even op gang komen maar slaat dan hard toe, meer sterke riffs, hoge tempo's en sterke melodieën in zowel Wapenbroeders en Als de Dood Weer naar Ons Lacht en in de eveneens beukende track VIII Einde der Zege is het genieten van de pakkende vioolpartijen.
Bovendien is er de prachtige hoes: een Romeins ruitermasker, leerde ik later in Nijmegen in Museum Valkhof. Eén en ander wordt in het boekje nader toegelicht, waarmee de beleving compleet is.

Batavi is voor mij hun meest consistente album, mede door de fraai lage stemmen van Joris Boghtdrincker / van Gelre (tot 2013 bij de groep) en Mark Splintervuyscht / Bockting (tot 2015). Met de huidige bezetting mis ik toch de vocale kracht van Batavi. Maar geen gezeur: Heidevolk blijft een boeiende groep, altijd fijn om nieuw werk van ze te horen.