Beefheart - Bat Chain Puller (2012)

..... voor nog geen € 100,--...

Hierbij een link naar een knappe recensie van The Captain Beefheart Radar Station.

Volgens hun info is deze versie van Hobo-ism niet de al veelal gebootlegde variant en is het ook niet Danny Walley op gitaar...

Potverdriedubbeltjes nog aan toe, wat wil ik dit album graag 5 sterren toekennen...

Het enige wat mij er vooralsnog van doet afzien, is Brick Bats met zijn immer aanwezig, dissonante saxofoon die mijn inziens zwaar irriteert.

Sowiso zou Brick Bats bijna een outtake van Trout Mask Replica kunnen zijn.
Zonder dit nummer was dit album echt perfect geweest, want voor de rest is er echt niets op aan te merken.

Beefhearts beste album mijn inziens

Overigens ook nog hulde voor het mooie en zeer informatieve boekwerk, waarin drummer John French en slide-guitarist Denny Walley het een en ander zeer behoorlijk toelichten over hun tijd bij Bieflap.

Je merkt zeker bij John French dat hij bij tijd en wijle nog wel eens tussen 2 gedachtes hinkt omtrent zijn gevoelens voor De Kapitein.
Het was namelijk geen makkelijke man voor zijn bandleden en er is aardig wat manipulatie, geestelijk en zelfs lichamelijk letsel voorbijgetrokken in de jaren van de Magische Band.

Toch overheerst bij beide mannen het gevoel van positief sentiment met betrekking tot deze volstrekt onnavolgbare artiest.

Eeuwig zonde dat na FZ, nu ook zijn ouwe kameraad de Kapitein niet meer onder ons is.
Twee van de meest unieke artiesten van de 2e helft van de 20e eeuw mijn inziens en de wereld is net iets grijzer en saaier zonder hun aanwezigheid...

Reden des te meer om deze plaat flink te koesteren

Wow, die stem
op deze plaat uit 1976! veel bekende nummers die al 30 jaar in je hoofd zitten
maar met een andere Magic Band
daar draait het hier ook om : "magic" muziek
Ik moest even die knop omzetten en deze de volle ruimte geven
vandaar dat het nu eindigt bij 5 sterren
voor dit genie

Een pagina grote ''recensie'' van Bat Chain Puller deze week in Vrij Nederland.

Heb recensie tussen aanhalingstekens getypt, want hoe goed bedoeld het stuk vast zal zijn, over de muziek ging het eigenlijk nauwelijks.

Vrijwel enkel en alleen info omtrent de achtergrond en geschiedenis van dit album en de reden waarom het 36 jaar geduurd heeft alvorens het album eindelijk zou uitkomen.

Had meer in gezeten...

Brick Bats! Juist het gaafste nummer op dit album! De versie op Doc is al goed, maar deze vind ik zowaar nog sterker. Briljante geflipte saxofoon, juist! Beste track is 't, gevolgd door Owed T' Alex, met die fijne gieter.

Leuk om hem naast de latere "trilogie" Shiny beast / Doc / Ice cream te horen, maar echt essentieel durf ik hem niet te noemen, daarvoor lijken de oude en de nieuwe versies teveel op elkaar. Bovendien vind ik Shiny beast en de twee anderen soms nèt wat scherper, The floppy boot stomp bijvoorbeeld knalt er twee jaar later veel feller uit, en ook het titelnummer klinkt dan beter. Mooie momenten hier zijn de lichtere versie van Flavor bud living ("too religious"?) en het sfeervolle Hobo-ism (jammer van de fade-out).

Beefheart heb ik leren kennen via een vriend die mij als eerste plaat Shiny beast liet horen, en inmiddels heb ik alle reguliere platen van de kapitein in de kast staan (met uitzondering van zijn twee albums uit 1974). Over een paar dagen ga ík hèm déze plaat laten horen...
 

Met alle respect, maar deze Bat Chain Puller is toch wel behoorlijk essentieel te noemen mijn inziens.
Dit album bevat namelijk de originele songs opgenomen in 1976, die enkele jaren later in iets andere of soms nagenoeg exacte varianten te horen zouden zijn op de ''trilogie'' Shiny Beast/Doc/Ice Cream.

Dat dit album pas decennia later is uitgekomen heeft te maken met een hoop juridisch gehannes tussen meerdere partijen.

Aangezien Beefheart in deze periode onder contract stond bij zowel DiscReet en Virgin Records begon de ellende al vanaf de eerste stap.

Natuurlijk is het mooi dat hij is verschenen, maar ik heb er niet een andere kijk op de nummers door gekregen. Historisch gezien is deze plaat voor mij belangrijker dan uit muzikaal oogpunt.
 

Kan iemand mij vertellen waarin deze plaat verschilt van Dust sucker? Zijn de eerste 12 tracks identiek?

Productie en geluidskwaliteit zijn in elk geval stukken beter. Maar of het precies dezelfde versies zijn kan ik me niet echt meer voor de geest halen. Volgens mij niet, maar dat kan ook aan de productie liggen.

Heb beide platen even naast elkaar beluisterd en ik kom tot de volgende conclusies:

- Bat chain puller is identiek aan Dust sucker (het album althans, track 1-12 dus), maar dan met goed (uitstekend) geluid
- De enige denkbare reden om na deze uitgave Dust sucker nog te draaien is het zevental bonustracks

Als ik me niet vergis is Dust Sucker een bootlegversie van dit album. Dus inderdaad, dat de geluidskwaliteit van deze versie beter is, dat zal niet moeten verbazen dan.

Kan iemand mij vertellen waarom dit ding zo schreeuwend duur is? Bij Amazon 45 pond!

Geen idee. Als je hem via zappa.com besteld kost hij een fractie van de prijs. Ik kan je ook de site www.gandsmusic.com/ aanbevelen als je hem van wat dichter bij huis wilt bestellen.

Waarom is dit een regulier album? En waarom uit 2012?

Ja! Belachelijk! Hoe haalt die kapitein t in zijn hoofd! Waarom noemt ie zich eigenlijk kapitein?

Safe As Milk staat al jaren in mijn kast en die draai ik regelmatig, maar de rest van het magische oeuvre ben ik pas sinds een week of twee aan het ontdekken.

Er wordt wat mij betreft nogal hysterisch gedaan over Trout Mask Replica, alsof dat de zon is die om Beefhearts oeuvre draait; zelfs al zou dat zijn, dan nog zijn er genoeg andere platen van de Captain die wél meteen luisterbaar zijn.

Ik begrijp dat Bat Chain Puller een soort van heilige graal was voor echte fans, en ik heb 'm gewoon direct uit het schap getrokken bij een eerste verkenningstocht. Vol en helder geluid, rare maar ook fijne composities, rijk gebruik van instrumenten. Jazz, blues, avantgarde, cabaret, spokenword, weetikhet, wat allemaal, maar het is allemaal net niet maf en experimenteel genoeg om na één of twee keer luisteren oneindig te vervelen. Die Magic Band speelt ook wel gewoon verschrikkelijk goed. Grijpt behoedzaam en met discipline de clown bij de lurven als die grolgrommend uit de arena wil ontsnappen. Kunst- en vliegwerk.