Tracer - Spaces in Between (2011)

Ik hoorde afgelopen weken regelmatig een te gek nummer (Devil ride) van deze band op Planet Rock voorbij komen. Ik dacht de hele tijd dat het de nieuwe van The Cult was aangezien ik de stem wel erg op die van Ian Astbury vond lijken. Blijkt het dus een totaal andere band te zijn
Op basis van dat ene nummer geef ik geen cijfer maar ga ik het album wel in z'n geheel luisteren. Want zoals gezegd; dat ene te gekke nummer smaakt absoluut naar meer!

Woestijnrock van Australische bodem, daar ligt per slot van rekening ook zand. Een power trio met een sound die heel wat stof doet opwaaien. Jaren '70 hard rock revival ontmoet de latere stoner rock, zoiets. Zware grooves, lekker gruizig en het beukt er veelal stevig op los met flink wat gitaargeweld. De zanger heeft ook nog eens een ruige strot. Speciale vermelding voor Push, die zich tot een regelrechte knaller ontpopt.

Ter kennismaking maar even een paar videootjes toegevoegd.

In eerste instantie dacht ik dat het om Ian Astbury van The Cult ging toen ik Devil ride voor het eerst hoorde. Stem lijkt er af en toen erg veel op.

Was me eerder niet opgevallen, die associatie. Net The Cult er eens bij gepakt en inderdaad. Valt me dan vooral op tijdens Too Much. Over het geheel klinkt Michael Brown wel iets rauwer. Hoe dan ook, op zoek naar het plaatje, vielip!

Lekkere retro rock uit Australië, een kruising tussen Soundgarden, Kyuss en Queens Of The Stone Age. Het is allemaal sfeervol uitgevoerd en door de prima (niet al te moderne) produktie klinkt de plaat optimaal goed. Muziek en zang zijn uitstekend en het album bevat geen slechte songs. Dit verdient het om door te gaan breken.