Ancient Rites - Fatherland (1999)
mijn stem
31 stemmen
België
Metal
Label: Hammerheart
-
Avondland (1:25)
-
Mother Europe (4:39)
-
Aris (5:31)
-
Fatherland (7:07)
-
Season's Change (Solstice) (5:35)
-
13th of October 1307 (3:20)
-
Dying in a Moment of Splendour (7:17)
-
Rise and Fall (Anno Satana) (4:58)
-
The Seducer (3:57)
-
Cain (2:09)
-
Fallen Angel * (4:00)
-
From Beyond the Grave * (4:27)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
45:58
(54:25)
0
geplaatst: 28 juli 2010, 09:06 uur
Ancient Rites presenteerde zich eerder als black metalband, maar was muzikaal gezien toch minder gemakkelijk te duiden.
De mengelmoes van black, thrash en death metal werd stevig aangelengd met wat klassieke invloeden uit de synthesizer. Op de derde langspeler Fatherland komt daar nog eens een flinke scheut onvervalste heavy metal bij. De nieuwgekomen gitaristen Erik Sprooten en Jan Yrlund zijn daarvan de hoofdschuldigen.
Na het bijzonder schone intro Avondland vliegen de knallende riffs je om de oren in de beste Iron Maiden/Metallica traditie en daar overheen laten de voornoemde heren hun gitaren nog eens lekker janken.
Vervolgens wordt er snel over geschakeld op een vertrouwd blasttempo om over te gaan tot de orde van de dag.
De adrenaline wordt stevig opgewekt door deze aanpak. Ondergetekende krijgt zijn om te pas en te onpas wat zinnen op heroïsche wijze mee te brullen.
De voordracht van opperhoofd Gunther Theys is ook weer meer gevarieerd dan voorheen. Van plechtig declamerend tot (pogingen tot) zingen alsmede de bekende screamvocalen.
De nummers zijn allen ontzettend gevarieerd en boeten nergens in op de typische middeleeuwse Ancient Rites sfeer.
Leuk zijn ook de knipoogjes naar eerder werk zoals in Dying in a Moment of Splendour.
In het agressieve The Seducer brult Mika van Impaled Nazerene ook nog een paar versjes mee.
Fatherland is opnieuw een ijzersterke schijf van deze (voormalig) Vlaamse band.
De mengelmoes van black, thrash en death metal werd stevig aangelengd met wat klassieke invloeden uit de synthesizer. Op de derde langspeler Fatherland komt daar nog eens een flinke scheut onvervalste heavy metal bij. De nieuwgekomen gitaristen Erik Sprooten en Jan Yrlund zijn daarvan de hoofdschuldigen.
Na het bijzonder schone intro Avondland vliegen de knallende riffs je om de oren in de beste Iron Maiden/Metallica traditie en daar overheen laten de voornoemde heren hun gitaren nog eens lekker janken.
Vervolgens wordt er snel over geschakeld op een vertrouwd blasttempo om over te gaan tot de orde van de dag.
De adrenaline wordt stevig opgewekt door deze aanpak. Ondergetekende krijgt zijn om te pas en te onpas wat zinnen op heroïsche wijze mee te brullen.
De voordracht van opperhoofd Gunther Theys is ook weer meer gevarieerd dan voorheen. Van plechtig declamerend tot (pogingen tot) zingen alsmede de bekende screamvocalen.
De nummers zijn allen ontzettend gevarieerd en boeten nergens in op de typische middeleeuwse Ancient Rites sfeer.
Leuk zijn ook de knipoogjes naar eerder werk zoals in Dying in a Moment of Splendour.
In het agressieve The Seducer brult Mika van Impaled Nazerene ook nog een paar versjes mee.
Fatherland is opnieuw een ijzersterke schijf van deze (voormalig) Vlaamse band.
* denotes required fields.
* denotes required fields.