Bonnie Raitt - Slipstream (2012)
mijn stem
25 stemmen
Verenigde Staten
Blues / Rock
Label: Redwing
-
Used to Rule the World (4:13)
-
Right Down the Line (5:27)
-
Million Miles (6:21)
-
You Can't Fail Me Now (4:15)
-
Down to You (3:56)
-
Take My Love with You (4:21)
-
Not Cause I Wanted To (3:32)
-
Ain't Gonna Let You Go (5:58)
-
Marriage Made in Hollywood (4:53)
-
Split Decision (4:33)
-
Standing in the Doorway (5:19)
-
God Only Knows (4:26)
1
geplaatst: afgelopen maandag om 17:39 uur
er staan uitsluitend covers op dit zestiende studio album van Bonnie Raitt. zij wilde niet meer afhankelijk zijn van de platenmaatschappijen en richtte haar eigen label Redwing op, waarop "Slipstream" als eerste verscheen.
na de wat mindere voorgangers "Silver Lining" en "Souls Alike" voelt dit album als een soort "return to form". met de funky blues/r&b van "Used to Rule the World" (Randall Bramblett) beschikt het album over een sterke opener, waarvan de sound sterk doet denken aan die van de band Little Feat, zoals dat ook op "Ain't Gonna Let You Go" een nummer van country songwriter Al Anderson en Bonnie Bramlett het geval is.
het met een reggae sausje overgoten "Right Down the Line" (Gerry Rafferty) een eerbetoon aan de Schotse singer/songwriter valt daarna wat tegen. helaas geldt dat ook voor de doorsnee rockers "Down To You" met muziek van bassist George Marinelli (het enige nummer waar zij aan de tekst meeschreef) en het stevige "Split Decision". beide nummers die moeilijk beklijven.
Bonnie Raitt schittert vooral op een 4-tal ballads met als absolute prijsnummer de recht uit het hart gezongen tranentrekker "Not Cause I Wanted To" (Al Anderson/Bonnie Bishop), het iets mindere "Take My Love With You" en de ietwat lome versie van het Dylan nummer "Standing In the Doorway" met o.a. een fraaie pedal steel partij van Greg Leisz overtuigen eveneens. de vierde afsluitende ballad "God Only Knows" (Joe Henry) met uitsluitend haar zang en het jazzy piano spel Patrick Warren moet je liggen. een kwestie van smaak. ben zelf niet zo van de jazzy klanken.
andere sterkhouders zijn de tweede Dylan cover "Million Miles" in een folk/blues versie met o.a. Bill Frisell (electric guitar) en Greg Leisz (acoustic guitar) en een op slide gitaar solerende Bonnie Raitt en het radiovriendelijke mid-tempo "Marriage Made in Hollywood" (muziek Paul Brady met tekst van haar ex-man Michael O'Keefe) met backing vocals van Paul Brady.
Album werd geproduceerd door Bonnie Raitt & Joe Henry
Bonnie's Band: Hutch Hutchinson, Ricky Fataar, George Marinelli, Mike Finnigan
Special guests: Al Anderson, Johnny Lee Schell, Luis Conte
Joe's band op de door hem geproduceerde nummers (3,4, 11 en 12)
Greg Leisz, David Piltch, Jay Bellerose, Patrick Warren
Special guest: Bill Frisell
na de wat mindere voorgangers "Silver Lining" en "Souls Alike" voelt dit album als een soort "return to form". met de funky blues/r&b van "Used to Rule the World" (Randall Bramblett) beschikt het album over een sterke opener, waarvan de sound sterk doet denken aan die van de band Little Feat, zoals dat ook op "Ain't Gonna Let You Go" een nummer van country songwriter Al Anderson en Bonnie Bramlett het geval is.
het met een reggae sausje overgoten "Right Down the Line" (Gerry Rafferty) een eerbetoon aan de Schotse singer/songwriter valt daarna wat tegen. helaas geldt dat ook voor de doorsnee rockers "Down To You" met muziek van bassist George Marinelli (het enige nummer waar zij aan de tekst meeschreef) en het stevige "Split Decision". beide nummers die moeilijk beklijven.
Bonnie Raitt schittert vooral op een 4-tal ballads met als absolute prijsnummer de recht uit het hart gezongen tranentrekker "Not Cause I Wanted To" (Al Anderson/Bonnie Bishop), het iets mindere "Take My Love With You" en de ietwat lome versie van het Dylan nummer "Standing In the Doorway" met o.a. een fraaie pedal steel partij van Greg Leisz overtuigen eveneens. de vierde afsluitende ballad "God Only Knows" (Joe Henry) met uitsluitend haar zang en het jazzy piano spel Patrick Warren moet je liggen. een kwestie van smaak. ben zelf niet zo van de jazzy klanken.
andere sterkhouders zijn de tweede Dylan cover "Million Miles" in een folk/blues versie met o.a. Bill Frisell (electric guitar) en Greg Leisz (acoustic guitar) en een op slide gitaar solerende Bonnie Raitt en het radiovriendelijke mid-tempo "Marriage Made in Hollywood" (muziek Paul Brady met tekst van haar ex-man Michael O'Keefe) met backing vocals van Paul Brady.
Album werd geproduceerd door Bonnie Raitt & Joe Henry
Bonnie's Band: Hutch Hutchinson, Ricky Fataar, George Marinelli, Mike Finnigan
Special guests: Al Anderson, Johnny Lee Schell, Luis Conte
Joe's band op de door hem geproduceerde nummers (3,4, 11 en 12)
Greg Leisz, David Piltch, Jay Bellerose, Patrick Warren
Special guest: Bill Frisell
* denotes required fields.
* denotes required fields.