Caliban - I Am Nemesis (2012)

De mannen van Caliban zijn weer terug met een nieuw album. 5 jaar geleden luisterde ik er echt heel veel naar, nu bijna niet meer. Memorial is wel weer een erg lekker nummer met een extreem pakkend refrein, ook Dein R3.ich klinkt goed. Ik hou het album zeker in de gaten.

De nieuwe look van de band is wel vaag, het lijkt wel alsof ze een Black Metal-band willen zijn. Het past er echt compleet niet bij.

Metalcore in zijn meest obligate vorm. Ook is het heel erg veel raden waar je de riffs, leads enzovoorts allemaal eerder heb gehoord.

De semiballade This Oath is te lachwekkend voor woorden. Muziek voor tieners die met zichzelf in de knoop liggen. Brr.

Af en toe zijn er ook wat toffe thrashy momenten. Deadly Dreams bijvoorbeeld. Alles is erg puik uitgevoerd, maar de nummers zijn veel te eendimensionaal naar mijn smaak.

Het zal zijn weg naar het Calibanpubliek wel vinden, denk ik. Ik ben er snel klaar mee.

Bij deze band hou ik het vaak kort door de bocht: ik moet het hebben van de hitjes en de vette breakdowns. Zijn die present?

Mwa, wel aanwezig maar ik vind het veel te netjes allemaal. Tienermuziek.
Voor vette breakdowns (vroeger noemde we dat moshstukken) verwijs ik je graag naar dit alleraardigste projectje.

Aan de andere kant is het gewoon hetzelfde als wat ze altijd hebben gedaan. Als je dat graag hoort, zul je je er geen buil aan vallen. Maar het voegt ook helemaal niks toe.

Ik ben niet echt een fan van het nieuwe geluid van Caliban. De hipster in mij zegt dat ik meer van ben van de eerste demo's en albums. Zeg maar tot aan The Opposite from Within. Daarna had iedere plaat wel een of twee degelijke tracks, maar ook veel meuk.

Bedankt voor de tip trouwens!

Van dat obstinatere geluid van bijvoorbeeld A Small Boy.. is helemaal niets meer over.

Precies Caliban moet je dan ook niet voor de breakdowns gaan luisteren. Ik ben afgehaakt na The Awakening, maar draag de band geen slecht hart toe. Dus wie weet ooit, want memorial klinkt heus niet zo belachelijk. Al is dit natuurlijk wel het hitje, a.k.a allicht een van de betere nummers van de cd, dus ja wie zal het zeggen

Naar mijn bescheiden mening beslist niet het beste nummer. In de eerste 2 nummers sowieso al geen emozang. Dat vind ik een plus. Wel kinderachtige schreeuwkoortjes. Dat vind ik een min. In de snellere stukken zit wel veel energie. Maar we hebben al die ideetjes al zo vaak en zoveel beter gehoord. Het is echt voortdurend zwaaien naar Trivium, As I Lay Dying, Killswitch Engage en ook At The Gates en een klein beetje Type O Negative, Maar dan veel oppervlakkiger.

Wat een waardeloos album. Recensie op Zware Metalen volgt.

Fijn album, wat mij betreft. De meer melodieuze koers pakt goed uit, vooral omdat dit mijns inziens niet ten koste gaat van de energie en de aggressie. Er is ook flink wat afwisseling tussen de songs onderling, iets dat de kracht van het album zeker ten goede komt. Producioneel klinkt het allemaal heerlijk vet en bombastisch. Fans van het eerste uur vinden dit maar niets, zo te lezen, maar ja, dat ben ik dus niet.

De productie gaat inderdaad richting bombastisch. Een gehele Calibanplaat uitzitten blijft een lastige bedoening, omdat er altijd wel een resem saaie tracks op staan. Maar godver, wat pakt het soms gruwelijk hard uit. In tegenstelling tot de vorige platen gaat deze er als zoete koek in.

Ik vind dat eigenlijk best een sterk album. Nummers als The Bogeyman, Deadly Dream en Modern Warfare maken best indruk op mij. Het is misschien niet vernieuwend, niet origineel en hier en daar wat puberaal, maar so what. Dit album luistert vlot weg en dat kan ook af en toe eens deugd doen.

Vooral Memorial vind ik heel goed, dat nummer heeft een zeer pakkend refrein. De rest kan me gestolen worden.