RPWL - Beyond Man and Time (2012)

Wat een geweldig album hebben die jongens van RPWL weer gemaakt.
Dit album kon wel eens in de top 5 van 2012 komen.
Invloeden van Pink Floyd zijn duidelijk waarneembaar. The ugliest man in the world is duidelijk een van hun beste nummers. Kortom erg goede plaat.

Videoclip en singleversie van The Noon:


YouTube - RPWL - The Noon (official)

Geen verkeerd album: deze van RPWL. Deze plaat heeft een erg lekker dromerig sfeertje. Daarnaast lijkt de band een goed gevoel voor lekkere ritmes te hebben. Zanger vind ik wel erg plat, maar niet ergerlijk genoeg om echt een obstakel te zijn. Ja, dit album wil ik nog wel eens vaker horen.

Zanger vind ik lekker dromerig en als je er aan gewend bent, dan wil je niet meer anders.
Je zou eigenlijk eens de soloplaat van Yogi Lang moeten luisteren, als ik zo brutaal mag pushen....

Dit is toch wel mijn plaat van 2012. Zijn er eigenlijk nog meer mensen die maar geen genoeg kunnen krijgen van The Road of Creation (The Creator) (waarom die onzin steeds tussen haakjes)? Wat een ongelofelijke drive zit er in dat nummer. De inderdaad wat platte/vlakke zang is hier volledig op zijn plaats en de bas en drums vind ik echt geweldig, zeker mijn hoogtepunt op het album.

Hoe bedoel je, onzin?
Dat is toch gewoon de titel van de song.

Het feit dat bijna alle nummers een titel hebben met iets tussen haakjes past ook wel in het concept van het album, maar ik vraag me dan toch altijd af of zoiets nodig is. Wat mij betreft staat het niet echt mooi en als nieuwe luisteraar, toch altijd eerst naar de tracklist kijkend, zou het me eerder wat afschrikken dan dat ik extra benieuwd zou worden naar het album. Maar het is verder ook niet erg, want de muziek is gewoon goed.

Okay, ik snap je. Maar het staat er inderdaad om het concept van het verhaal.

Overigens is mijn favoriet het aanstekelijke prog-pop nummer 'Unchain the Earth'.

Dit is voor mij een lastige! Na drie luisterbeurten nog moeilijk te beoordelen.

De toverketel van RPWL. Men neme:
- een snuifje Floyd (Waters);
- een scheutje Alan Parsons;
- een heel klein wolkje Clive Nolan af en toe;
Roeren maar!

Nee daarmee doe ik de heren tekort! Misschien ben ik te bevooroordeeld en speelt het oude imago van "Floydkloon" me parten. Nu ik er over denk misschien is RPWL nu wel zover dat dit hun eigen sound is. Een corss-over tussen Prog en Pop. Ik vind het wel lekker in ieder geval. 4 sterren met potentie. Een " groeier"?

Mooie muziek zo voor op deze maandagochtend. Het geluid van deze formatie doet me soms aan Elbow, heel soms aan Mariusz Duda/Riverside en een enkele keer aan Genesis denken. Eh... nee, ik heb geen PF associaties. Maar het kan mij eigenlijk niet zo heel veel schelen waar de muziek op lijkt.
Goede composities, fraaie begeleiding en aangename zang is wat voor mij telt. Dit album van RPWL klinkt ook niet al te gekunsteld en dat vind ik fijn.

Edit: The Shadow bijvoorbeeld, vind ik heel leuk liedje!