menu

Van Halen - A Different Kind of Truth (2012)

mijn stem
3,60 (168)
168 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Interscope

  1. Tattoo (4:44)
  2. She's the Woman (2:57)
  3. You and Your Blues (3:43)
  4. China Town (3:15)
  5. Blood and Fire (4:26)
  6. Bullethead (2:31)
  7. As Is (4:47)
  8. Honeybabysweetiedoll (3:47)
  9. The Trouble with Never (3:59)
  10. Outta Space (2:54)
  11. Stay Frosty (4:08)
  12. Big River (3:51)
  13. Beats Workin' (5:03)
totale tijdsduur: 50:05
zoeken in:
avatar van Ronald5150
4,5
Nu ik de plaat de afgelopen week helemaal grijs gedraaid heb, is het nu tijd voor een uitgebreide review. In het algemeen kan ik zeggen dat "A Different Kind of Truth" mijn verwachtingen overtreft en overduidelijke classic Van Halen is. Ik vind ADKOT zelfs de beste Van Halen plaat sinds pak en beet "Fair Warning" / "1984". ADKOT is in ieder geval beter dan elke Van Hagar plaat, terwijl ik ook een fan ben van dat era.

Opener "Tattoo" is wellicht het minste nummer van de plaat, maar het is zeker geen slecht nummer. Sterker nog, hoe vaker ik hem hoor, hoe beter hij wordt. "Tattoo" is een typisch radiovriendelijk Van Halen nummer in de traditie van "Jump", "Panama", "Dance the Night Away", "...And the Cradle Will Rock", etc. Ik zie dit nummer als een teaser voor de rest wat komen gaat. Kritiek dat de teksten simplistisch zijn neem ik met een korreltje zout, alsof het refrein van "Panama" hoogdravend is. Van Halen gaat om de muziek, de energie, de humor, en de genialiteit van Eddie Van Halen. Niets meer en niets minder.

"She's the Woman" is het eerste echte bewijs dat The Mighty Van Halen terug is. Ook bevestigt het nummer direct wat een talent Wolfgang Van Halen is, zowel op de bas als vocaal. Hoe jammer ik het ook vind dat Michael Anthony niet meer onderdeel uitmaakt van Van Halen, ik mis zijn bijdrage aan de signature Van Halen sound geen moment!

"You and Your Blues" is een volgend hoogtepunt, waarbij ik juist de teksten wel heel clever vind. Mooie verwijzingen in de tekst naar bluesklassiekers als "Red House" en "Stormy Monday".

"China Town" is het eerste nummer waarop Eddie Van Halen helemaal los gaat. Hij hoeft helemaal niets te bewijzen, voor mij is en blijft hij de beste (hard)rock gitarist allertijden, maar hij speelt als een jonge god. Samen met "Bullethead", "As Is" (met die gitaarrif die Eddie als eens liet horen in een gastrol in de comedy Two and a Half Men) en "Honeybabysweetiedoll" is het een van de hardste Van Halen nummers ooit vastgelegd. Ongekend rauwe energie, dubbele bass drums van Alex Van Halen die samen met Wolfgang een ongekende groove toevoegt.

"Blood and Fire" is gebaseerd op een instrumental genaamd "Ripley" die ooit gebruikt is als soundtrack voor de film Wild Life. De teksten zijn helemaal nieuw en dit is een van mijn favoriete tracks op het album. Eddie's solo is werkelijk fantastisch en heeft zoveel lagen.

Na de drie "Eddie on speed" nummers volgt een echte signature Van Halen song "The Trouble with Never". Ook dit is een favoriet van me op deze plaat. Vooral de break is zo lekker. Het tempo gaat omlaag, de indringende stem van Dave, de groovende bas, en dan zwellen die gitaren weer aan, kippenvel!

"Outta Space" is weer een heerlijke ongecompliceerde rocker en wordt gevolgd door "Stay Frosty". Het is duidelijk een verwijzing naar "Ice Cream Man" van Van Halen's debuut, maar in tegenstelling tot "Ice Cream Man" is "Stay Frosty" geen cover, maar een echte Van Halen original. Als de band invalt na het akoestische intro gaat het nummer helemaal los, afsluitend met 30 seconden Van Halen frenzy.

De songs "Big River" en "Beats Workin'" zijn weer signature Van Halen songs, waarbij met name de solo in "Big River" fenomenaal is.

Ook wil ik David Lee Roth complimenteren met zijn effort op deze plaat. Hij is nooit de beste zanger geweest en compenseert dit door zijn showman capaciteiten, maar op ADKOT klinkt hij als herboren. Wellicht haalt hij de hoge uithalen van vroeger niet meer, maar zijn humor en energie dragen deze plaat. Ook mogen we de rol van Wolfgang niet onderschatten. Hij is wellicht de lijm die de gebroeders Van Halen met Roth verbindt en zorgt voor herboren motivatie en drive.

Ik heb natuurlijk ook de kritieken gelezen en met name het punt omtrent het feit dat deze plaat voor ongeveer de helft uit oud materiaal/demo's schijnt te bestaan stoort me. Er wordt verweten dat Van Halen niet creatief zou zijn, voor de makkelijke weg zou kiezen (ook Sammy Hagar heeft dergelijke opmerkingen gemaakt). Voor mij is het heel simpel: al deze nummers zijn nog nooit eerder uitgebracht op een Van Halen plaat, dus zijn ze per definitie nieuw. Of ze nu geschreven zijn in de jaren 70/80 of nu. Het blijven original Van Halen songs! Alsof Van Halen de enige band is die dit doet. Er zijn zoveel bands die "oud" materiaal herschrijft. Overigens zijn bijna alle teksten door David Lee Roth herzien of herschreven. Daarnaast wil ik melden dat zelfs een aantal songs op de Van Hagar albums zijn gebaseerd op riffs die Eddie al heeft verzonnen in de jaren 70 (bijvoorbeeld "Aftershock" van Balance uit 1995).

Ook erger ik me met name aan Sammy Hagar. Laat ik heel duidelijk zijn: ik vind Chickenfoot geweldig en ben onlangs bij het concert geweest in 013 in Tilburg en ik heb een topavond gehad. Maar alle kritiek die Sammy uit slaat nergens op, de teksten van Chickenfoot zijn net zo "simplistisch" als die van Van Halen. Hagar prijst Satriani de hemel in (terecht overigens, want hij is een erg goede gitarist, vooral live) en doet Eddie Van Halen af als een oude verkrampte man. Feit blijft wel dat Eddie Van Halen een veel herkenbaardere gitarist is dan Satriani en dat elke riff die ik hoor op een Chickenfoot album gespeeld kan worden door elke andere zeer goede gitarist. De riffs en solo's die Eddie Van Halen produceert zie ik door niemand nagespeeld worden. Velen hebben het geprobeerd, maar niemand kan dit evenaren. Ik hoop dat Sammy zich blijft concentreren op zijn eigen muziek. Chickenfoot is top. Van Halen is top. Ze vissen beide uit de dezelfde vijver, en die vijver is groot genoeg.

Kortom: ADKOT is de definitieve comeback van de allergrootste Rock & Lol band allertijden en snoert alle critici de mond (ik weet het, dit is een gewaagde uitspraak, maar van alle negatieve kritiek die ik heb gelezen is er voor mij nog niet één overtuigend geweest. Veel kritiek is makkelijk te weerleggen op basis van onvolledigheid of juistheid. Dat wordt op deze site ook weer bewezen). Ik kijk uit naar het moment dat ze naar Europa komen om te toeren, maar ik ben ze al dankbaar voor het feit dat ik al bijna een week een glimlach op mijn gezicht heb, en die zal verlopig ook niet verdwijnen. Voor mij nu al de rockplaat van 2012.

THE MIGHTY VAN HALEN IS BACK!!!

avatar van james_cameron
3,5
Best een aangename verrassing, deze comeback-plaat van het doodgewaande Van Halen. De songs zijn energiek en levendig, lekker rauw geproduceerd ook. Vooral het gitaarwerk is om van te smullen. Het materiaal resulteert niet overal in even gedenkwaardige songs (You And Your Blues en Beats Workin' zijn bijvoorbeeld niet veel soeps), maar overwegend is de plaat de moeite waard.

avatar van OzzyLoud
5,0
Van Halen muziek duurt nooit te lang.............
sinds dinsdag draai ik niks anders meer en dat ben ik van plan tot zn funeral

R.I.P MIGHTY EDWARD LODEWIJK VAN HALEN!

Gast
geplaatst: vandaag om 07:19 uur

geplaatst: vandaag om 07:19 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.