Liesa Van der Aa - Troops (2012)
mijn stem
66 stemmen
België
Pop / Rock
Label: Louisa's Daughter
-
Louisa's Bolero (4:04)
-
Low Man's Land (3:43)
-
Into the Foam (6:53)
-
Lou (4:37)
-
Lost Souvenir (4:30)
-
Birds in Berlin (6:28)
-
Our Place (5:04)
-
My Love (3:22)
-
Visitor (5:23)
-
Troops (5:15)
0
geplaatst: 4 februari 2012, 13:57 uur
Deze muziek maakt indruk. Het onbestaande eindelijk gevonden. En toch blijven zoeken. Een vrouw en haar viool, is al. O, en haar universum in Berlijn. Ambachtelijke effecten met een technologische ziel. Kamervullende puurheid. Zo plotseling aangekondigd. Onvoorbereid op aanwezigheid, Troops maakt indruk!
Deze muziek leeft. Het vloeit, of sputtert juist. Twijfelt vastberaden. Beslist twijfelachtig. Menselijk vanop wisselende afstand. Verstopt zich om vervolgens heftig uit te halen. Leven is incasseren en zelf sporen achterlaten. In alle levenslustigheid, met elke sombere gedachte. Als een herinnering, Troops zal leven!
Deze muziek is alles. Pop klassiek, rock en jazz. Van een speelse zwaarmoedigheid. Ongecompliceerd en vrij, o zo doordacht. Het bijt, krabt en streelt. Warm vanop afstand, ijskoud de vinger opgedrukt. Violen geen violen, stemmen niet menselijk. Het experiment, volledig onder de knie. Niets is toevallig, Troops is alles!
Deze muziek leeft. Het vloeit, of sputtert juist. Twijfelt vastberaden. Beslist twijfelachtig. Menselijk vanop wisselende afstand. Verstopt zich om vervolgens heftig uit te halen. Leven is incasseren en zelf sporen achterlaten. In alle levenslustigheid, met elke sombere gedachte. Als een herinnering, Troops zal leven!
Deze muziek is alles. Pop klassiek, rock en jazz. Van een speelse zwaarmoedigheid. Ongecompliceerd en vrij, o zo doordacht. Het bijt, krabt en streelt. Warm vanop afstand, ijskoud de vinger opgedrukt. Violen geen violen, stemmen niet menselijk. Het experiment, volledig onder de knie. Niets is toevallig, Troops is alles!
0
geplaatst: 4 februari 2012, 22:52 uur
Ik heb er nu 1 draaibeurt via haar bandcamp pagina opzitten en ik moet zeggen dat het zeer indrukwekkend is. Enige smetje is zoals zo vaak met artiesten uit Nederland of België de uitspraak van het engels maar dat is niets in vergelijk met het gebodene.
Geweldig!
Geweldig!
0
geplaatst: 5 februari 2012, 00:03 uur
Een eerste luisterbeurt via de bandcamp pagina van Lisa van der Aa vroeg om een tweede beluistering via een kwalitatief goede koptelefoon want deze muziek bleef door mijn hoofd spoken, het knaagde, het schuurde, het jeukte..... het had me in zijn macht.
Dit moest nog eens ondergaan worden en dan helemaal afgesloten van wat dan ook. Geen afleiding maar complete overgave aan deze intrigerende muziek.
En ja hoor Louisa's Bolero klonk nu nog spannender: kolkend, bruisend, als een donkere inktzwarte lucht die komt opzetten om ons vervolgens te overladen met een stortbui en na afloop te doen alsof er niets aan de hand is terwijl je alles nog hoort nadruppelen. Natuurgeweld verpakt in muziek. Lisa kan het.
Als Tom Waits wat knapper geweest was, vrouw en viool speelde dan had Low Man's Land van hem kunnen zijn. Stompend zonder te grommen en toch zeker wel keihard binnenkomen. Theatraal fladderend horen we er dan een engeltje doorheen zweven die de boel bij elkaar houdt. Ome Tom groots? Dan Lisa ook!
Into the Foam is gruizig en heeft scherpe randjes in een donker, haast jazzy nummer. De viool klinkt spookachtig en geeft het geheel iets om van te huiveren maar laten het nu juist angstaanjagende dingen zijn die vaak zo aantrekken. De sirene lokt ons allen. DAAU doet mee op dit album en ik heb op dit moment nog geen idee op welke nummers maar het lijkt me duidelijk dat dit er eentje is. Geweldig nummer!
Dat dames als Tori Amos of Kate Bush niet vies zijn van wat experiment en waar piano en viool een hoofdrol spelen zal niet onbekend zijn. Lisa Van der Aa doet me op Lou wat aan deze dames denken: experimenteel maar tegelijkertijd ook luchtig speels waardoor het goed behapbaar blijft. Het toont de kracht van dit album: het mag dan een heel bijzondere trip zijn maar tegelijkertijd klinkt alles ook wel weer vertrouwd en zal het nergens echt vervreemden. Je moet wel heel groot zijn om dat voor elkaar te krijgen. Wat een ongelooflijk hoogtepunt alweer; en dat einde...... dat einde!!!!!!!!
PJ Harvey een stoer wijf? Luister maar eens naar Lost Souvenir. Liesa kan er ook wat van en doet dat schijnbaar nonchalant met de meest heldere zang denkbaar en dat met een grommende laag die zwaar rockt.
Sigur Rós staat bekend om het kunnen creëren van langerekte ijzige sferen. Ze hebben er een concurrent uit België bij. Birds in Berlin was vanavond mijn kennismaking, met dank aan user kemm, in het topic 'Maak kennis met 2012'. Een kennismaking was het: het heeft me de hele avond niet los weten te laten. Dit nummer bleef maar door mijn hoofd spoken. Is het omdat het zo goed past bij de ijzige kou die ons land zo in de greep heeft op dit moment? Het zou kunnen. Wel is het zo dat dit nummer na ruim 3 minuten opeens een omwenteling krijgt waarin Liesa probeert de kou te verdrijven met een warme gloed. Dat lukt zeker maar tegelijkertijd blijft de kou hangen en schept het een vreemd soort afstand tussen luisteraar en muzikant. Heel knap want buiten Sigur Rós ken ik er niet veel die dat zo goed kunnen. Wat een magistrale trip is dit weer. Eigenlijk is het allemaal zo overweldigend dat je een adempauze zou moeten nemen om jezelf even wat rust te gunnen maar die rust wil je helemaal niet: altijd weer benieuwd naar wat komen gaat.
Er zijn al aardig wat bekende namen ter vergelijk langsgekomen maar laat ik duidelijk stellen dat deze alleen maar dienen om een beetje een indruk te krijgen. Deze artieste staat wat mij betreft compleet op zichzelf. Zo denk ik bij Our Place aan de sfeer die Nick Cave ook weet te scheppen. Dreigende (of zijn het nu deinende?!) violen die dansen rondom een donker en simpel piano-thema. Het geeft een unheimisch gevoel maar is wel degelijk bloedstollend mooi.
My Love is het kortste nummer op Troops. Kort maar krachtig gaat zeker op in dit geval. Haast hypnotiserend gaat van der Aa te werk: simpel maar doeltreffend een mooie brug vormend naar het volgende nummer Visitor genaamd. Hier keert de 'gekkigheid' terug. Speels en dartelend d.m.v. samenzang krijgen we een aanstekelijk nummer voorgeschoteld dat onderbroken wordt door wat gehoest en gesnuif vanuit het toilet (?) met op de achtergrond het feestje dat maar doorgaat. Na de opfrisbeurt gaat de deur weer open en bevinden we ons weer middenin het feestje waar niet iedereen even helder meer blijkt te zijn.
Toch hebben we het titelnummer Troops nog tegoed; een prachtig sfeervol nummer in de sfeer waar ik toch altijd weer van hou: Nick Cave vermengd met toch wel een klein beetje het geluid dat ik ken van Marc Almond's 'Mother Fist' album en ja dan zit je al snel goed bij mij. Een betere afsluiter dan dit kon ik niet wensen.
Wat een overweldigende ervaring was dit toch. Wat een ontdekking. Ik ben in heel korte tijd enorm verliefd geworden op dit album. Een bestelling was dan ook makkelijk en snel de deur uit (Ik wil nog steeds albums op cd in bezit hebben) en ik kijk al uit naar het moment dat dit de cd-speler in kan met vele vele draaibeurten waar ik ongetwijfeld nog veel hoop te ontdekken want daar leent deze muziek zich perfect voor.
Absoluut geen 'moeilijk album'. Overtuig jezelf als je nog je bedenkingen hebt of als je vindt dat ik veel te lang van stof ben: Troops | Liesa Van der Aa - liesavanderaa.bandcamp.com.
Wie weet wat het vervolg gaat zijn voor dit album want ik sluit niet uit dat dit ooit de volle mep van 5* gaat krijgen.
Dit moest nog eens ondergaan worden en dan helemaal afgesloten van wat dan ook. Geen afleiding maar complete overgave aan deze intrigerende muziek.
En ja hoor Louisa's Bolero klonk nu nog spannender: kolkend, bruisend, als een donkere inktzwarte lucht die komt opzetten om ons vervolgens te overladen met een stortbui en na afloop te doen alsof er niets aan de hand is terwijl je alles nog hoort nadruppelen. Natuurgeweld verpakt in muziek. Lisa kan het.
Als Tom Waits wat knapper geweest was, vrouw en viool speelde dan had Low Man's Land van hem kunnen zijn. Stompend zonder te grommen en toch zeker wel keihard binnenkomen. Theatraal fladderend horen we er dan een engeltje doorheen zweven die de boel bij elkaar houdt. Ome Tom groots? Dan Lisa ook!
Into the Foam is gruizig en heeft scherpe randjes in een donker, haast jazzy nummer. De viool klinkt spookachtig en geeft het geheel iets om van te huiveren maar laten het nu juist angstaanjagende dingen zijn die vaak zo aantrekken. De sirene lokt ons allen. DAAU doet mee op dit album en ik heb op dit moment nog geen idee op welke nummers maar het lijkt me duidelijk dat dit er eentje is. Geweldig nummer!
Dat dames als Tori Amos of Kate Bush niet vies zijn van wat experiment en waar piano en viool een hoofdrol spelen zal niet onbekend zijn. Lisa Van der Aa doet me op Lou wat aan deze dames denken: experimenteel maar tegelijkertijd ook luchtig speels waardoor het goed behapbaar blijft. Het toont de kracht van dit album: het mag dan een heel bijzondere trip zijn maar tegelijkertijd klinkt alles ook wel weer vertrouwd en zal het nergens echt vervreemden. Je moet wel heel groot zijn om dat voor elkaar te krijgen. Wat een ongelooflijk hoogtepunt alweer; en dat einde...... dat einde!!!!!!!!
PJ Harvey een stoer wijf? Luister maar eens naar Lost Souvenir. Liesa kan er ook wat van en doet dat schijnbaar nonchalant met de meest heldere zang denkbaar en dat met een grommende laag die zwaar rockt.
Sigur Rós staat bekend om het kunnen creëren van langerekte ijzige sferen. Ze hebben er een concurrent uit België bij. Birds in Berlin was vanavond mijn kennismaking, met dank aan user kemm, in het topic 'Maak kennis met 2012'. Een kennismaking was het: het heeft me de hele avond niet los weten te laten. Dit nummer bleef maar door mijn hoofd spoken. Is het omdat het zo goed past bij de ijzige kou die ons land zo in de greep heeft op dit moment? Het zou kunnen. Wel is het zo dat dit nummer na ruim 3 minuten opeens een omwenteling krijgt waarin Liesa probeert de kou te verdrijven met een warme gloed. Dat lukt zeker maar tegelijkertijd blijft de kou hangen en schept het een vreemd soort afstand tussen luisteraar en muzikant. Heel knap want buiten Sigur Rós ken ik er niet veel die dat zo goed kunnen. Wat een magistrale trip is dit weer. Eigenlijk is het allemaal zo overweldigend dat je een adempauze zou moeten nemen om jezelf even wat rust te gunnen maar die rust wil je helemaal niet: altijd weer benieuwd naar wat komen gaat.
Er zijn al aardig wat bekende namen ter vergelijk langsgekomen maar laat ik duidelijk stellen dat deze alleen maar dienen om een beetje een indruk te krijgen. Deze artieste staat wat mij betreft compleet op zichzelf. Zo denk ik bij Our Place aan de sfeer die Nick Cave ook weet te scheppen. Dreigende (of zijn het nu deinende?!) violen die dansen rondom een donker en simpel piano-thema. Het geeft een unheimisch gevoel maar is wel degelijk bloedstollend mooi.
My Love is het kortste nummer op Troops. Kort maar krachtig gaat zeker op in dit geval. Haast hypnotiserend gaat van der Aa te werk: simpel maar doeltreffend een mooie brug vormend naar het volgende nummer Visitor genaamd. Hier keert de 'gekkigheid' terug. Speels en dartelend d.m.v. samenzang krijgen we een aanstekelijk nummer voorgeschoteld dat onderbroken wordt door wat gehoest en gesnuif vanuit het toilet (?) met op de achtergrond het feestje dat maar doorgaat. Na de opfrisbeurt gaat de deur weer open en bevinden we ons weer middenin het feestje waar niet iedereen even helder meer blijkt te zijn.
Toch hebben we het titelnummer Troops nog tegoed; een prachtig sfeervol nummer in de sfeer waar ik toch altijd weer van hou: Nick Cave vermengd met toch wel een klein beetje het geluid dat ik ken van Marc Almond's 'Mother Fist' album en ja dan zit je al snel goed bij mij. Een betere afsluiter dan dit kon ik niet wensen.
Wat een overweldigende ervaring was dit toch. Wat een ontdekking. Ik ben in heel korte tijd enorm verliefd geworden op dit album. Een bestelling was dan ook makkelijk en snel de deur uit (Ik wil nog steeds albums op cd in bezit hebben) en ik kijk al uit naar het moment dat dit de cd-speler in kan met vele vele draaibeurten waar ik ongetwijfeld nog veel hoop te ontdekken want daar leent deze muziek zich perfect voor.
Absoluut geen 'moeilijk album'. Overtuig jezelf als je nog je bedenkingen hebt of als je vindt dat ik veel te lang van stof ben: Troops | Liesa Van der Aa - liesavanderaa.bandcamp.com.
Wie weet wat het vervolg gaat zijn voor dit album want ik sluit niet uit dat dit ooit de volle mep van 5* gaat krijgen.
0
geplaatst: 5 februari 2012, 02:37 uur
Wauw... naast de nieuwe van Het Zesde Metaal ook deze nog... wordt een mooie maand dit 
0
geplaatst: 5 februari 2012, 02:46 uur
Zozo. Schitterende hoes en juichberichten van respectabele users. Dat maakt nieuwsgierig.
0
geplaatst: 5 februari 2012, 11:53 uur
Ik kende deze naam al een tijdje maar nog nooit iets van beluisterd. Ik dacht zelf dat ze van Nederland was, maar gelukkig is ze van België. Weer iemand om heel trots op te zijn als Belg.
Had onlangs ook nog iets over haar gelezen in de metro en dat had mijn interesse ook wel al wat opgewekt.
Prachtig debuutalbum
Had onlangs ook nog iets over haar gelezen in de metro en dat had mijn interesse ook wel al wat opgewekt.
Prachtig debuutalbum
0
geplaatst: 5 februari 2012, 12:06 uur
Ik heb altijd geroepen dat jullie Belgen de betere bands/artiesten hebben en toen ik onlangs een top 20 maakte, wel met als regel elke artiest 1 keer in de lijst, bleek dat het juist de Nederlanders waren die dik in de meerderheid waren. Dat verbaasde me enorm.
Ik weet wel waar dat in zat: zou ik die regel loslaten dan zag het er anders uit. Uit België komen artiesten die continue op hoog niveau staan en er zitten bands bij die ik heel erg hoog heb staan (als b.v. een dEUS of Zita Swoon). Er zijn maar weinig bands uit Nederland die ik continue blijf volgen of waar ik alles goed van vind.
Deze dame zou ongetwijfeld ook in die lijst horen te staan maar dat is uiteraard wel heel erg vroeg. Ik ga dit album nu even met rust laten totdat ik de cd binnen heb. Of misschien toch nog een keer via koptelefoon?! Dat was wel een geweldige ervaring.
Heel benieuwd hoe dit op lange termijn blijft staan. Maar goed te zien dat er meer enthousiasme is: kemm mag tevreden zijn met zijn tip die aanslaat
Hopelijk volgen er meer: luisteren via de link is wat dat betreft een goede aanbeveling.
En als we dan toch over Nederlandse vs Belgische artiesten beginnen: ook een eigenwijze artieste is Aafke Romeijn en die zou ik zeker ook eens beluisteren als Liesa van der Aa goed bevalt.
0
geplaatst: 5 februari 2012, 12:24 uur
Ik vond het toch wel wat tegenvallen... De vergelijking met Het Zesde Metaal (waarin ze ook speelt) gaat totaal niet op.. Dit is een pak experimenteler (al is het nog niet heel moeilijk)... Het instrumentale deel is wel in orde, al wordt het nergens echt bijzonder... Maar de nummers missen toch wel een hoop magie... Qua sfeer mag het dan af en toe op de door aERo genoemde artiesten lijken, qua diepgang in het nummer zelf blijf ik elke keer wat beteuterd achter met het gevoel dat ze met een iets betere songschrijver er een hoop meer van had kunnen maken...
Laten we in ieder geval hopen dat ze haar viool weer meeneemt op de nieuwe Zesde Metaal plaat...en dat de nummers daar weer van even hoog niveau als op de vorige zijn..
Laten we in ieder geval hopen dat ze haar viool weer meeneemt op de nieuwe Zesde Metaal plaat...en dat de nummers daar weer van even hoog niveau als op de vorige zijn..
0
geplaatst: 5 februari 2012, 13:29 uur
Laten we zeggen dat ik me daar dus totaal niet in kan vinden en dat die magie op mij wel overkwam.
Maar ik denk ook wel dat dit album meer een 'aERo-keurmerk' draagt dan een 'Scientist' gezien onze verschillende muziekvoorkeuren
Maar ik denk ook wel dat dit album meer een 'aERo-keurmerk' draagt dan een 'Scientist' gezien onze verschillende muziekvoorkeuren
0
geplaatst: 5 februari 2012, 16:21 uur
Zodra aERo zijn cijfer gaf in het forum wist ik wel dat deze plaat in de lift zat! 
Maar goed, een echte 'kemm-stempel' heeft deze plaat ook niet bepaald. Soms overstijgt muziek zijn genres en is het gewoon kunst. Met haar werk bij Het Zesde Metaal valt het inderdaad niet te vergelijken, maar dat heeft volgens mij ook niemand beweerd.
Ben erg benieuwd naar de release morgen, met name de credits, want het klinkt soms behoorlijk abstract. Geen drums, geen scheurende gitaren, de meeste van die geluiden zou ze gewoon uit haar viool gesleurd hebben. Plus, nog meer om naar uit te kijken morgen, want bij elk nummer wordt dan ook een video bekend gemaakt, 10 verschillende werkjes gecreëerd door 10 verschillende regisseurs/videokunstenaars. De clip van Guy Cassiers voor het titelnummer is alvast een pareltje: TROOPS on Vimeo
Maar goed, een echte 'kemm-stempel' heeft deze plaat ook niet bepaald. Soms overstijgt muziek zijn genres en is het gewoon kunst. Met haar werk bij Het Zesde Metaal valt het inderdaad niet te vergelijken, maar dat heeft volgens mij ook niemand beweerd.Ben erg benieuwd naar de release morgen, met name de credits, want het klinkt soms behoorlijk abstract. Geen drums, geen scheurende gitaren, de meeste van die geluiden zou ze gewoon uit haar viool gesleurd hebben. Plus, nog meer om naar uit te kijken morgen, want bij elk nummer wordt dan ook een video bekend gemaakt, 10 verschillende werkjes gecreëerd door 10 verschillende regisseurs/videokunstenaars. De clip van Guy Cassiers voor het titelnummer is alvast een pareltje: TROOPS on Vimeo
0
geplaatst: 5 februari 2012, 17:00 uur
Dat is wel erg overschat hoor
Via Facebook nu ook goede reacties, dat dan weer wel. Ik verwacht die users hier ook snel te zien.
0
geplaatst: 6 februari 2012, 16:24 uur
Wat is dit indrukwekkend! Zelden was ik na een eerste luisterbeurt zo onder de indruk. En zeggen dat dit een onbekend Vlaams meisje is...de wonderen zijn de wereld nog niet uit. Ik heb de indruk dat ik naar een vrouwelijke Tom Waits of Nick Cave luister op hun hoogtepunt. Onvoorstelbaar hoe sterk dit is.
Ik ben verliefd geworden, niet alleen op de plaat maar ook op Liesa zelf. Een lelijke verschijning is het allerminst. Wat een vrouw, wat een pit, wat een ballen! Als dit de nieuwe cd van PJ Harvey was, dan stond heel de westerse muziekwereld op zijn kop.
Het moet van de vroege dEUS geweest zijn dat ik nog zulk een energiek en door alcohol overgoten nachtplaat heb gehoord... FUCK
Ik ben verliefd geworden, niet alleen op de plaat maar ook op Liesa zelf. Een lelijke verschijning is het allerminst
. Wat een vrouw, wat een pit, wat een ballen! Als dit de nieuwe cd van PJ Harvey was, dan stond heel de westerse muziekwereld op zijn kop. Het moet van de vroege dEUS geweest zijn dat ik nog zulk een energiek en door alcohol overgoten nachtplaat heb gehoord... FUCK
0
geplaatst: 6 februari 2012, 19:09 uur
Jazeker, maar de muziek ademt een sfeer uit die zo donker is als de nacht. Plus het kroegenatmosfeertje dat er nog eens bij komt. Ik wil opstap gaan tot het diepst van de nacht, en een pint drinken aan de toog met Liesa
0
geplaatst: 6 februari 2012, 20:59 uur
goeie tip indeed Aero! Typisch lekkere eigenzinnigheid zoals alleen die belgen dat kunnen...
0
geplaatst: 6 februari 2012, 21:27 uur
Vergeten in je pm box te droppen muziekobsessie 
Gelukkig kwam ie toch aan
Gelukkig kwam ie toch aan
0
Rain dog
geplaatst: 6 februari 2012, 23:55 uur
aERodynamIC schreef:
Een eerste luisterbeurt via de bandcamp pagina van Lisa van der Aa vroeg om een tweede beluistering via een kwalitatief goede koptelefoon want deze muziek bleef door mijn hoofd spoken, het knaagde, het schuurde, het jeukte..... het had me in zijn macht.
Dit moest nog eens ondergaan worden en dan helemaal afgesloten van wat dan ook. Geen afleiding maar complete overgave aan deze intrigerende muziek.
En ja hoor Louisa's Bolero klonk nu nog spannender: kolkend, bruisend, als een donkere inktzwarte lucht die komt opzetten om ons vervolgens te overladen met een stortbui en na afloop te doen alsof er niets aan de hand is terwijl je alles nog hoort nadruppelen. Natuurgeweld verpakt in muziek. Lisa kan het.
Als Tom Waits wat knapper geweest was, vrouw en viool speelde dan had Low Man's Land van hem kunnen zijn. Stompend zonder te grommen en toch zeker wel keihard binnenkomen. Theatraal fladderend horen we er dan een engeltje doorheen zweven die de boel bij elkaar houdt. Ome Tom groots? Dan Lisa ook!
Into the Foam is gruizig en heeft scherpe randjes in een donker, haast jazzy nummer. De viool klinkt spookachtig en geeft het geheel iets om van te huiveren maar laten het nu juist angstaanjagende dingen zijn die vaak zo aantrekken. De sirene lokt ons allen. DAAU doet mee op dit album en ik heb op dit moment nog geen idee op welke nummers maar het lijkt me duidelijk dat dit er eentje is. Geweldig nummer!
Dat dames als Tori Amos of Kate Bush niet vies zijn van wat experiment en waar piano en viool een hoofdrol spelen zal niet onbekend zijn. Lisa Van der Aa doet me op Lou wat aan deze dames denken: experimenteel maar tegelijkertijd ook luchtig speels waardoor het goed behapbaar blijft. Het toont de kracht van dit album: het mag dan een heel bijzondere trip zijn maar tegelijkertijd klinkt alles ook wel weer vertrouwd en zal het nergens echt vervreemden. Je moet wel heel groot zijn om dat voor elkaar te krijgen. Wat een ongelooflijk hoogtepunt alweer; en dat einde...... dat einde!!!!!!!!
PJ Harvey een stoer wijf? Luister maar eens naar Lost Souvenir. Liesa kan er ook wat van en doet dat schijnbaar nonchalant met de meest heldere zang denkbaar en dat met een grommende laag die zwaar rockt.
Sigur Rós staat bekend om het kunnen creëren van langerekte ijzige sferen. Ze hebben er een concurrent uit België bij. Birds in Berlin was vanavond mijn kennismaking, met dank aan user kemm, in het topic 'Maak kennis met 2012'. Een kennismaking was het: het heeft me de hele avond niet los weten te laten. Dit nummer bleef maar door mijn hoofd spoken. Is het omdat het zo goed past bij de ijzige kou die ons land zo in de greep heeft op dit moment? Het zou kunnen. Wel is het zo dat dit nummer na ruim 3 minuten opeens een omwenteling krijgt waarin Liesa probeert de kou te verdrijven met een warme gloed. Dat lukt zeker maar tegelijkertijd blijft de kou hangen en schept het een vreemd soort afstand tussen luisteraar en muzikant. Heel knap want buiten Sigur Rós ken ik er niet veel die dat zo goed kunnen. Wat een magistrale trip is dit weer. Eigenlijk is het allemaal zo overweldigend dat je een adempauze zou moeten nemen om jezelf even wat rust te gunnen maar die rust wil je helemaal niet: altijd weer benieuwd naar wat komen gaat.
Er zijn al aardig wat bekende namen ter vergelijk langsgekomen maar laat ik duidelijk stellen dat deze alleen maar dienen om een beetje een indruk te krijgen. Deze artieste staat wat mij betreft compleet op zichzelf. Zo denk ik bij Our Place aan de sfeer die Nick Cave ook weet te scheppen. Dreigende (of zijn het nu deinende?!) violen die dansen rondom een donker en simpel piano-thema. Het geeft een unheimisch gevoel maar is wel degelijk bloedstollend mooi.
My Love is het kortste nummer op Troops. Kort maar krachtig gaat zeker op in dit geval. Haast hypnotiserend gaat van der Aa te werk: simpel maar doeltreffend een mooie brug vormend naar het volgende nummer Visitor genaamd. Hier keert de 'gekkigheid' terug. Speels en dartelend d.m.v. samenzang krijgen we een aanstekelijk nummer voorgeschoteld dat onderbroken wordt door wat gehoest en gesnuif vanuit het toilet (?) met op de achtergrond het feestje dat maar doorgaat. Na de opfrisbeurt gaat de deur weer open en bevinden we ons weer middenin het feestje waar niet iedereen even helder meer blijkt te zijn.
Toch hebben we het titelnummer Troops nog tegoed; een prachtig sfeervol nummer in de sfeer waar ik toch altijd weer van hou: Nick Cave vermengd met toch wel een klein beetje het geluid dat ik ken van Marc Almond's 'Mother Fist' album en ja dan zit je al snel goed bij mij. Een betere afsluiter dan dit kon ik niet wensen.
Wat een overweldigende ervaring was dit toch. Wat een ontdekking. Ik ben in heel korte tijd enorm verliefd geworden op dit album. Een bestelling was dan ook makkelijk en snel de deur uit (Ik wil nog steeds albums op cd in bezit hebben) en ik kijk al uit naar het moment dat dit de cd-speler in kan met vele vele draaibeurten waar ik ongetwijfeld nog veel hoop te ontdekken want daar leent deze muziek zich perfect voor.
Absoluut geen 'moeilijk album'. Overtuig jezelf als je nog je bedenkingen hebt of als je vindt dat ik veel te lang van stof ben: Troops | Liesa Van der Aa - liesavanderaa.bandcamp.com.
Wie weet wat het vervolg gaat zijn voor dit album want ik sluit niet uit dat dit ooit de volle mep van 5* gaat krijgen.
Ik heb haar recentelijk leren kennen via een recensie in de Humo en een progamma op radio 1 'Joos' en ik moet zeggen dat ik onmiddellijk geïntrigeerd was door haar muziek. Eigenzinnig,tegendraads maar vooral meeslepend. Wat voor klanken zij allemaal uit haar viool kan toveren,je houdt het niet voor mogelijk. Een zeer straffe,jonge talenvolle artiest.Een eerste luisterbeurt via de bandcamp pagina van Lisa van der Aa vroeg om een tweede beluistering via een kwalitatief goede koptelefoon want deze muziek bleef door mijn hoofd spoken, het knaagde, het schuurde, het jeukte..... het had me in zijn macht.
Dit moest nog eens ondergaan worden en dan helemaal afgesloten van wat dan ook. Geen afleiding maar complete overgave aan deze intrigerende muziek.
En ja hoor Louisa's Bolero klonk nu nog spannender: kolkend, bruisend, als een donkere inktzwarte lucht die komt opzetten om ons vervolgens te overladen met een stortbui en na afloop te doen alsof er niets aan de hand is terwijl je alles nog hoort nadruppelen. Natuurgeweld verpakt in muziek. Lisa kan het.
Als Tom Waits wat knapper geweest was, vrouw en viool speelde dan had Low Man's Land van hem kunnen zijn. Stompend zonder te grommen en toch zeker wel keihard binnenkomen. Theatraal fladderend horen we er dan een engeltje doorheen zweven die de boel bij elkaar houdt. Ome Tom groots? Dan Lisa ook!
Into the Foam is gruizig en heeft scherpe randjes in een donker, haast jazzy nummer. De viool klinkt spookachtig en geeft het geheel iets om van te huiveren maar laten het nu juist angstaanjagende dingen zijn die vaak zo aantrekken. De sirene lokt ons allen. DAAU doet mee op dit album en ik heb op dit moment nog geen idee op welke nummers maar het lijkt me duidelijk dat dit er eentje is. Geweldig nummer!
Dat dames als Tori Amos of Kate Bush niet vies zijn van wat experiment en waar piano en viool een hoofdrol spelen zal niet onbekend zijn. Lisa Van der Aa doet me op Lou wat aan deze dames denken: experimenteel maar tegelijkertijd ook luchtig speels waardoor het goed behapbaar blijft. Het toont de kracht van dit album: het mag dan een heel bijzondere trip zijn maar tegelijkertijd klinkt alles ook wel weer vertrouwd en zal het nergens echt vervreemden. Je moet wel heel groot zijn om dat voor elkaar te krijgen. Wat een ongelooflijk hoogtepunt alweer; en dat einde...... dat einde!!!!!!!!
PJ Harvey een stoer wijf? Luister maar eens naar Lost Souvenir. Liesa kan er ook wat van en doet dat schijnbaar nonchalant met de meest heldere zang denkbaar en dat met een grommende laag die zwaar rockt.
Sigur Rós staat bekend om het kunnen creëren van langerekte ijzige sferen. Ze hebben er een concurrent uit België bij. Birds in Berlin was vanavond mijn kennismaking, met dank aan user kemm, in het topic 'Maak kennis met 2012'. Een kennismaking was het: het heeft me de hele avond niet los weten te laten. Dit nummer bleef maar door mijn hoofd spoken. Is het omdat het zo goed past bij de ijzige kou die ons land zo in de greep heeft op dit moment? Het zou kunnen. Wel is het zo dat dit nummer na ruim 3 minuten opeens een omwenteling krijgt waarin Liesa probeert de kou te verdrijven met een warme gloed. Dat lukt zeker maar tegelijkertijd blijft de kou hangen en schept het een vreemd soort afstand tussen luisteraar en muzikant. Heel knap want buiten Sigur Rós ken ik er niet veel die dat zo goed kunnen. Wat een magistrale trip is dit weer. Eigenlijk is het allemaal zo overweldigend dat je een adempauze zou moeten nemen om jezelf even wat rust te gunnen maar die rust wil je helemaal niet: altijd weer benieuwd naar wat komen gaat.
Er zijn al aardig wat bekende namen ter vergelijk langsgekomen maar laat ik duidelijk stellen dat deze alleen maar dienen om een beetje een indruk te krijgen. Deze artieste staat wat mij betreft compleet op zichzelf. Zo denk ik bij Our Place aan de sfeer die Nick Cave ook weet te scheppen. Dreigende (of zijn het nu deinende?!) violen die dansen rondom een donker en simpel piano-thema. Het geeft een unheimisch gevoel maar is wel degelijk bloedstollend mooi.
My Love is het kortste nummer op Troops. Kort maar krachtig gaat zeker op in dit geval. Haast hypnotiserend gaat van der Aa te werk: simpel maar doeltreffend een mooie brug vormend naar het volgende nummer Visitor genaamd. Hier keert de 'gekkigheid' terug. Speels en dartelend d.m.v. samenzang krijgen we een aanstekelijk nummer voorgeschoteld dat onderbroken wordt door wat gehoest en gesnuif vanuit het toilet (?) met op de achtergrond het feestje dat maar doorgaat. Na de opfrisbeurt gaat de deur weer open en bevinden we ons weer middenin het feestje waar niet iedereen even helder meer blijkt te zijn.
Toch hebben we het titelnummer Troops nog tegoed; een prachtig sfeervol nummer in de sfeer waar ik toch altijd weer van hou: Nick Cave vermengd met toch wel een klein beetje het geluid dat ik ken van Marc Almond's 'Mother Fist' album en ja dan zit je al snel goed bij mij. Een betere afsluiter dan dit kon ik niet wensen.
Wat een overweldigende ervaring was dit toch. Wat een ontdekking. Ik ben in heel korte tijd enorm verliefd geworden op dit album. Een bestelling was dan ook makkelijk en snel de deur uit (Ik wil nog steeds albums op cd in bezit hebben) en ik kijk al uit naar het moment dat dit de cd-speler in kan met vele vele draaibeurten waar ik ongetwijfeld nog veel hoop te ontdekken want daar leent deze muziek zich perfect voor.
Absoluut geen 'moeilijk album'. Overtuig jezelf als je nog je bedenkingen hebt of als je vindt dat ik veel te lang van stof ben: Troops | Liesa Van der Aa - liesavanderaa.bandcamp.com.
Wie weet wat het vervolg gaat zijn voor dit album want ik sluit niet uit dat dit ooit de volle mep van 5* gaat krijgen.
Het visuele aspect aan de 10 nummertje mag er anders ook zijn!! Ze is kennelijk ook van verschillende markten thuis ; acteren(toneelhuis),opera in elkaar steken,muziek,.... mooi mooi mooi wat gaat dit nog allemaal geven voor de toekomst?!! Volgens mij live zeker vonken!!
Wil haar dit jaar zeker live aan het werk zien. Vergelijken met ouder werk van haar (o.a. zesde metaal,...) kan ik niet vermits ik dat niet goed genoeg ken maar dat hoeft ook niet want dit album staat daar los van het is volledig haar ding,ze is hier volledig loos gegaan.Chapeau voor zo'n debuut, cd is besteld en mag er nu al zijn.....liever nu dan morgen als de ambtenaren(dus ook postbodes)tenminste weer niet staken.Ja in tijden van crisis en recessie is dit een welgekomen lichtpuntje,een verademing!!
0
geplaatst: 7 februari 2012, 10:11 uur
Wat een enorm mooi album! Tot nu toe alleen nog via luisterpaal beluisterd, maar na 1 luisterbeurt al besteld! Hopen dat hij ook een lange houdbaarheidsdatum heeft!
0
geplaatst: 7 februari 2012, 18:42 uur
Vandaag de cd in de bus en visueel zit dit ook erg leuk in elkaar. De afbeelding zoals hier afgebeeld is puur geschikt voor het internet, de cd zelf zit leuker in elkaar (door het optisch bedrog).
linkje
linkje
0
khonnor
geplaatst: 8 februari 2012, 23:16 uur
Rain dog schreef:
(quote)
Ik heb haar recentelijk leren kennen via een recensie in de Humo en een progamma op radio 1 'Joos' en ik moet zeggen dat ik onmiddellijk geïntrigeerd was door haar muziek. Eigenzinnig,tegendraads maar vooral meeslepend. Wat voor klanken zij allemaal uit haar viool kan toveren,je houdt het niet voor mogelijk.... wat ze doet is echt niet zo vernieuwend als men ons wilt doen geloven. de geweldige owen pallett doet dit al jaren op zijn drie soloplaten (waaronder twee onder de naam final fantasy). ook hij treedt veelal alleen op met een batterij effectenpedalen en een loopstation en creëert hiermee de meest geweldige dingen... zijn muziek is wel een stuk poppier dan wat we hier te horen krijgen. voorbeeldje: http://www.youtube.com/watc.... ook de geweldige joseph arthur doet gelijkaardige dingen met een elektrische of akoestische gitaar.
soites, dit is een uitzonderlijk knap debuut van een nog jonge en heel getalenteerde madam. knap ook hoe ze gewoon door een beetje guts te tonen met de man achter einsturzende neubauten's platen in zee is kunnen gaan. samen met het debuut van bed rugs al de tweede knappe plaat van eigen bodem... dat de belgskes zo mogen voortdoen
0
geplaatst: 10 februari 2012, 15:57 uur
Verdomme, wat een plaat! Een dreun in m'n smoel. Liesa Van der Aa heeft met 'Troops' misschien wel het beste en meest gevarieerde Belgische album ooit gemaakt. Een dikke Dankuwel.
0
khonnor
geplaatst: 11 februari 2012, 17:31 uur
aERodynamIC schreef:
Vandaag de cd in de bus en visueel zit dit ook erg leuk in elkaar. De afbeelding zoals hier afgebeeld is puur geschikt voor het internet, de cd zelf zit leuker in elkaar (door het optisch bedrog).
linkje
Vandaag de cd in de bus en visueel zit dit ook erg leuk in elkaar. De afbeelding zoals hier afgebeeld is puur geschikt voor het internet, de cd zelf zit leuker in elkaar (door het optisch bedrog).
linkje
vinyl zit ook leuk in elkaar...
blauw vinyl, rode transparante hoes met achteraan in het blauw de songtitels op gedrukt, en binnenin een inlay met op de voorzijde de cover van de plaat en op de achterzijde de teksten.
very nice indeed, en passend bij een dergelijke prachtplaat
0
geplaatst: 14 februari 2012, 18:54 uur
Wauw, zojuist het album ontdekt via de Luisterpaal en ben enorm onder de indruk zeg! Straks nog eens met koptelefoon luisteren voordat ik een beoordeling geef, maar lager dan 4* gaat het zeker niet worden... Echt prachtig!
0
geplaatst: 15 februari 2012, 21:56 uur
De arrangementen doen me hier en daar ook denken aan Andrew Bird. Zal door de viool en uitgesponnen karakter komen.
Topplaat trouwens! Wij zijn beter in voetballen, zij in muziek maken
Topplaat trouwens! Wij zijn beter in voetballen, zij in muziek maken
0
geplaatst: 16 februari 2012, 23:13 uur
Nog iemand die bij het refrein van Into The Foam heel hard aan een ander nummer moet denken ?
0
geplaatst: 17 februari 2012, 14:15 uur
CarlBerg schreef:
Nog iemand die bij het refrein van Into The Foam heel hard aan een ander nummer moet denken ?
Nog iemand die bij het refrein van Into The Foam heel hard aan een ander nummer moet denken ?
Even mezelf entertainen en melden dat het een nummer van Underworld is, naar ik vermoed 'Cowgirl'.
0
geplaatst: 23 februari 2012, 17:26 uur
Ik ben zelf nog niet helemaal overtuigd. Het sfeertje spreekt me op zich zeker aan, maar het pakt me ook nog niet helemaal. Ik denk wel dat het kan groeien. Ik heb wel een zwak voor dit soort theatrale muziek. Doet ook wat denken aan Anna Calvi van vorig jaar.
0
geplaatst: 23 februari 2012, 19:07 uur
Ik dacht al dat het aan mij lag, dat ik soms moest denken aan Anna Calvi.
0
geplaatst: 25 februari 2012, 21:46 uur
Wat een schitterend jaar is 2012 tot nog toe op muzikaal vlak Deze plaat is ontzettend spannend en broeierig. Ongelooflijk dat alles is opgenomen met een enkele viool als je dit rijke klankenpallet hoort.
Deze plaat is ontzettend spannend en broeierig. Ongelooflijk dat alles is opgenomen met een enkele viool als je dit rijke klankenpallet hoort.
0
geplaatst: 22 maart 2012, 12:56 uur
Dit album is op musicmeter met veel enthousiasme begroet. Soms begrijp ik musicmeter niet
* denotes required fields.