Unsane - Wreck (2012)

Kijk eens aan, na 5 jaar stilte weer nieuw materiaal van Unsane. Ik ben benieuwd (en rond de releasedatum jarig)

Leuk!!! Wist niet eens dat alternative tentacles nog bestond... matige hoes trouwens deden ze vroeger beter.

Het vuur is aardig terug geloof ik (hoewel dat live nooit is weg geweest). Zware bas, beukdrums, bluesy scheurgitaren. Nog ff paar keer laten doordenderen voor een score.

Unsane is terug inderdaad en hoe. Er is nog altijd maar weinig ingeleverd van de voor deze band zo typerende furie. Deze plaat klinkt om te beginnen al een stuk razender dan voorganger Visqueen deed. Opener Rat voelt nog wat stroefjes aan (ietwat hoekig in vergelijking met de rest van het album), maar vanaf Decay wordt er weer flink op los gescheurd. Het geluid is zoals altijd uitermate rauw en gruizig, maar klinkt toch nergens dichtgetimmerd.

Favoriete nummers tot nu toe: No Chance, Stuck en Roach. En met afsluiter Ha Ha Ha wordt de hele teringzooi nog even ongenadig weggehoond.

Roach is een geweldig nummer, heb dit album nu in de rotatielijst staan kom hier binnenkort op terug. Heerlijk dit.

Zeer vuige rock, met heerlijke zang van brulboei Chris Spencer. Lekker vet zonder dat het verveeld.

Als je moe bent, draai dit album en de energie komt je tegenmoet. Chris schreeuwt lijkt wel al de frustatie die in hem zit eruit, met een geweldige muzikale begeleiding.Het gitaarspel is lekker en gevarieerd, de drums hakken erin zoals Hammerhead aangeeft. Aangename kennismaking.

Mijn favorieten zijn Ghost en Roach daar spat de energie gewoon vanaf.
Stuck is een tijdelijk rustpunt, met een geweldige opbouw. Dat gaat dus over in het absolute hoogtepunt Roach.

Zal de andere albums dit jaar ook eens gaan proberen.

Maar eens opsnorren. Ik hoop dat dit een vooruitgang is ten opzichte van Visqueen, die mij vies tegenviel.

Gister: "This is for the guy in the audience who said Fuck You!" waarna de Flipper cover Ha Ha Ha wordt ingezet. Idioot strakke live band.

Deze plaat nu op vynil en dat klinkt wel erg lekker. De "bagger"produc tie van vroeger is allang verdwenen, maar bij deze plaat is dat helemaal niet nodig. Het komt als vanouds je kamer binnenwalsen met absurd harde bas, heftige schreeuw (de man komt zelfs onversterkt over de muziek heen, bewees ie vorig jaar toen de mic kapot was) en bluesy gitaren.

No Chance