Unsane - Wreck (2012)

Unsane is terug inderdaad en hoe. Er is nog altijd maar weinig ingeleverd van de voor deze band zo typerende furie. Deze plaat klinkt om te beginnen al een stuk razender dan voorganger Visqueen deed. Opener Rat voelt nog wat stroefjes aan (ietwat hoekig in vergelijking met de rest van het album), maar vanaf Decay wordt er weer flink op los gescheurd. Het geluid is zoals altijd uitermate rauw en gruizig, maar klinkt toch nergens dichtgetimmerd.

Favoriete nummers tot nu toe: No Chance, Stuck en Roach. En met afsluiter Ha Ha Ha wordt de hele teringzooi nog even ongenadig weggehoond.

Zeer vuige rock, met heerlijke zang van brulboei Chris Spencer. Lekker vet zonder dat het verveeld.

Als je moe bent, draai dit album en de energie komt je tegenmoet. Chris schreeuwt lijkt wel al de frustatie die in hem zit eruit, met een geweldige muzikale begeleiding.Het gitaarspel is lekker en gevarieerd, de drums hakken erin zoals Hammerhead aangeeft. Aangename kennismaking.

Mijn favorieten zijn Ghost en Roach daar spat de energie gewoon vanaf.
Stuck is een tijdelijk rustpunt, met een geweldige opbouw. Dat gaat dus over in het absolute hoogtepunt Roach.

Zal de andere albums dit jaar ook eens gaan proberen.