Donna Summer - Love to Love You Baby (1975)

Alleen al voor het superzwoele sexy Love to Love You Baby, haast zeventien minuten lang, kun je deze blind aankopen.
Er gebeurt trouwens vanalles gedurende die 17 minuten, het verveelt geen seconde.
Tijdloze funk en soul.
Dikke aanrader, trouwens heel het album.

****

In het eerste nummer is het net alsof Donna Summer op de citruspers zit.

En je kunt gewoon horen dat ze er enorm deugd van heeft, ze komt ter plaatse kl...

...aar

22x heb ik geteld

Love to Love You Baby is toch wel één van de mindere nummers van Donna Summer: irritant al dat gekreun. Alleen leuk voor pubers?

Geile funky seventies porn music, eenvoudig en opzwepend.

Het ntitelnummer werd in een zeer ingekorte versie een hit voor Donna, en is in feite de belangrijkste track op het album. De overige nummers zijn van een mindere kwaliteit. Op vinyl.

Donna Summer was in haar zevenitg een heel grote ster. Dat daar toen niet zoveel van de merken was heeft alles te maken met de disco (want muziek mocht het niet genoemd worden) waar de critici niets van moesten hebben en die met de grond gelijk gemaakt werd. Niemand mocht het leuk vinden maar het verkocht als een gek. Donna doorspekte het sensuele materiaal met hitsig gekir wat iets met viesdoen te maken had maar dat zij duidelijk hoorbaar geheel anders beleefde. In retrospectief was het allemaal zo gek nog niet. Moest in de jaren hard voor haar geld werken.

De titeltrack is wat mij betreft één van de meest essentiële nummers uit de muziekgeschiedenis. En dan te bedenken dat Donna Summer het nummer aanvankelijk niet zelf wilde zingen. Ze had Penny McLean (die toentertijd deel uit maakte van Silver Convention, en tevens een aantal solo-hits op haar naam had staan) in gedachten voor dit nummer. Toen ze de demoversie opnam, overtuigde Giorgio Moroder haar, dat ze het nummer toch echt zelf moest uitbrengen. Tijdens de 17-minuut durende versie, beeldde ze zich in dat ze Marilyn Monroe was, en ze wilde het dan ook op "haar" (Marilyn's) manier (in)zingen. Een deel van de zangpartij is dus geïmproviseerd. Na haar bedenkingen te hebben gehad, besloot ze akkoord te gaan met het uitbrengen van de single, en de geboorte van ‘Love to love you’ werd een feit. Het nummer zou door veel radiostations geband worden, vanwege z’n inhoud.
Dat weerhield de single en het album er niet van om een gigantisch succes te worden. Het werd dan ook de doorbraak van Donna Summer.
Het overige werk op dit album is wat mij betreft kwalitatief ook erg goed, al is het natuurlijk een stuk minder bekend. Donna’s zwoele stem op de arrangementen van Giorgio waren en zijn echt een geweldige combinatie. De ballad ‘Full of emptiness’ is ook echt een juweeltje, helaas is de speelduur van dat nummer nog geen 2½ -minuut. Wat had ik dat nummer ook graag in een 17-minuut durende versie gehoord! De reprise van dat nummer vind ik ook erg mooi.Ook ‘Pandora’s box’ klinkt wel erg fraai. Een echt disco-album was dit (nog) niet, maar wel een belangrijke voorloper van dat genre.

Love to Love You Baby, toch wel één van de geilste nummers allertijden. Ik kan me nog voor de geest halen dat een toen nog onbekende Donna Summer het nummer voor het eerst op de Nederlandse TV zong in Sjef van Oekels discohoek. Ik was ongeveer 10 en het heeft blijkbaar indruk gemaakt. Ik zie het nog zo voor me.

Donna Summer - Love to love you baby - Van Oekel's Discohoek 18-03-00 HD - YouTube

Met de verlengde titeltrack kan je werkelijk alle hoeken van de kamer zien, met haar ademloos gehijg over die zweterige bassen, alvorens een rij opeenvolgende climaxen los lekt. En weer terug. De rest van het album is trouwens ook best genieten, al dan niet met het sigaretje tussen de lippen. Mijn Nederlandse uitgave heeft trouwens het nummer Virgin Mary erop staan in plaats van de Full of Emptiness reprise (hier zijn vermoedelijk wel meerdere users met zulk exemplaar). Maakt verder ook weinig verschil voor de beleving van de plaat... met dat sigaretje tussen de lippen...

Ik weet niet wie dit ooit heeft opgeschreven. Wat een onzin!

Inmiddels de lange LP versie weer eens beluisterd en na aankoop nu ook hier aanstaan. Iets teveel gekreun misschien, maar wat een mooi nummer is het zo.

Hoeveel sex zou door I Feel Love ontstaan zijn?
Nu ik er over na denk.... Dit moet bij veel vrijpartijen aan gestaan hebben.
Niet alleen bij pubers denk ik zo.
Toen pubers nu middelbaren.

Ik wil maar zeggen dit is pure sex.
Geweldig dus!

Als ik Donna Summer hoor moet ik toch altijd denken aan haar weergaloze optreden in de show van Sjef van Oekel met The Hostage. Weinig met sex te maken maar wel een weergaloos hoogtepunt uit mijn jeugd

Van Oekel's Discohoek: Donna Summer -The Hostage - YouTube

Hilarisch idd Broem!
Ik heb de hele Discohoek op dvd en Donna brak dankzij V.Oekel door in Nederland.
Dat heeft zij later ook zelf gememoreerd.
Nadien was zij nog twee keer te gast bij de Discohoek.
De laatste keer met Love To Love You overigens.
Dat was zo'n beetje aan het einde van de reeks.
Legendarische televisie.

Absoluut. Op de middelbare school speelden we alle sketches na. Kon er geen genoeg van krijgen. Tot ik al kotsend werd betrapt terwijl ik de fietstassen van de rector onder handen nam. Jammer genoeg kende hij Sjef niet. Kon ik weer het schoolplein aanvegen

Quite a bold move, dat openingsnummer.
En vervolgens doorgaan met 'full of emptiness', een bijna country-achtige ballad voor het naspel?
Bij nummer 3 heeft ze al weer een man nodig. Moroder heeft ze al, maar blijkbaar mist ze nog iets.
Het nummer is ook niet echt een klapper. Giorgio had iéts beter zijn best mogen doen.
Vervolgens gaat het weer over in soulfulle ballads die ik niet meteen koppel aan Donna Summer.
Geef mij het pompende openingsnummer dan maar (weer).

Ik vind dit album wat minder dan haar voorganger, maar toch fijne muziek om naar te luisteren. De lange versie van "I love to love you" is wel errrrrg lang .. haha. 3*

1. Love to Love You Baby (16:52) 3,0
2. Full of Emptiness (2:31) 4,0
3. Need a Man Blues (4:46) 3,0
4. Whispering Waves (5:02) 2,5
5. Pandora's Box (5:02) 3,0
6. Full of Emptiness [Reprise] (2:23) 3,0

Vier sterren, alleen al voor die fantastische A kant. Kant b stelt zeker niet teleur, maar haalt het niet bij die heerlijke (zo goed als) zeventien minuten durende versie van het titelnummer die de hele eerste kant van deze plaat in beslag neemt.