Julian Sas - Bound to Roll (2012)

Kende Julian Sas nog niet, maar vorige week hoorde ik hem in de studio bij Arrow, vanwege zijn nieuwe album. Paar tracks waren daarin te horen en het klonk allerraardigst. Vooral het nummer Aint't backing down vond ik heel mooi. Voor de rest nog even afwachten. Staat ook een Dylan cover op, waarom dat is is me niet duidelijk geworden, waarschijnlijk een bewonderaar. Ik vind de zang van wat ik gehoord heb niet om over naar huis te schrijven. Als hij gewoon praat heeft hij een nogal vervelend accent en dat hoor je in de zang terug. Maar hij heeft absoluut geen ambities in het buitenland door te breken, dus dat scheelt weer. Voor de rest nog even afwachten, ik wil eerst meer horen voor ik tot aanschaf overga.

Na enkele luisterbeurten moet ik wederom vaststellen dat Julian Sas een puike plaat heeft afgeleverd. Hij bevestigd zijn positie als een van de beste blues/rock gitaristen van Nederland. Toegegeven is Sas niet de beste zanger, maar wat maakt het uit als je zo gitaar kan spelen. Voorlopig zal ik hier nog wel naar luisteren.

Julian Sas is toch een, dan wel niet de beste gitarist die op dit moment in Nederland (tel Jan Akkerman even niet mee) Zeer goed gitaarspel veel passie en venijn. De band speelt ook zeer gedreven en gemotiveerd, de bassen komen goed over en de drums zwepen de boel goed op.

Er staan een aantal covers op deze plaat, zoals Shadow Play van Rory Gallagher. Sas is een groot fan/ bewonderaar van Rory Gallagher en speelt live regelmatig nummers van hem. Prima vertolking van dit fantastische nummer. 30 days in a hole vind ik een van de beste blues/rock nummers die ooit gemaakt zijn.

Tsjah, vernieuwend is de plaat allerminst, en de zang, vooral de teksten zijn wel erg mager. Maar daar moet je eigelijk niet opletten bij deze muziek/ cd. Als je het muzikale gedeelte in ogenschouw neemt is dit gewoon een heel erg goede plaat van een zeer gedreven band.
Het doet met allemaal een beetje denken aan Gov't Mule / Warren Haynes. Dat vind ik Julian Sas met zijn band wel een beetje, de Nederlandse Gov't Mule. Pure Blues/ Rock met zeer goede muzikanten en wat mager tekstueel.

Julian Sas is voor Nederlandse begrippen een fantastische bluesgitarist uit de Nederlandse Delta. Ik mag dat graag zeggen aangezien ik er zelf ook woon, tussen de grote rivieren. Op "Bound to Roll" laat Julian Sas zich van zijn beste kant zien. Puike bluesrock van hoog niveau. Op persoonlijk vlak heeft Sas een moeilijke tijd achter de rug, en dat heeft zijn weerslag op zijn muziek. Ten positieve overigens, want de teksten zijn uit het leven gegrepen en zijn gitaarspel is van hoogstaande kwaliteit waar de emotie van afspat. Zoals we van Sas gewend zijn staan er ook weer aan aantal covers op deze plaat. Zoals te doen gebruikelijk wordt zijn grote voorbeeld Rory Gallagher geëerd middels het nummer "Shadow Play". Ook een van origine afkomstige nummer van Bob Dylan ("Highway 61)" krijg een Johnny Winter-achtige bewerking in "Highway 61 Revisited". Julian Sas behoort (zeker in Nederland, maar wat mij betreft ook over de grens) tot de beste bluesrock gitaristen van zijn generatie en laat zien dat ook een land als Nederland groots kan zijn als het gaat om de blues.