Lillian Axe - XI: The Days Before Tomorrow (2012)

Ok dit is niet meteen de meest moeilijke muziek, maar Steve Blaze weet wel hoe hij catchy nummers moet schrijven. Als je net als ik veel naar 'moeilijke' progressieve muziek luistert, dan is deze meezing cd een welkome afwisseling. Niet elke song is van evenhoge kwaliteit, maar toch goed genoeg. Dus nog maar een sterke cd in een tot nu toe sterk jaar!

Deze verrast me dus weer in positieve zin! De vorige 2 vielen me wat tegen namelijk. Dit album (met wederom een nieuwe zanger) laat weer meer de typische Lillian Axe dingen horen van vroegere albums als Poetic justice, Psychoschizophrenia en Love and war. Niet dat dit er nou 100% procent op lijkt maar er zijn zeker vleugen van terug te horen. Vooral het begin van het album opent erg sterk. Zeg maar kant A Daarna wordt dat hoge niveau niet vastgehouden maar slecht wordt het ook nergens.

Was ik het vwb het live album het met Vielip helemaal eens, met deze helaas niet. Ik vind dit toch wel een behoorlijk zwak album. Het heilige vuur is er niet en de (idd wederom nieuwe) zanger kan me niet bekoren. Nee, behoort wat mij betreft zeker niet tot hun beste albums. Jammer, want het kan zomaar hun laatste album zijn geweest.

Een aardig album, maar het komt voor mijn gevoel niet echt op gang. Het mag wel wat meer knallen. Maar ik ben verder niet zo bekend met het werk van Lillian Axe, toch maar even de oude platen opduikelen.