Anaïs Mitchell - Young Man in America (2012)

Er staan een aantal "trailers" op YouTube van Anaïs' nieuwe album.

Wilderland
Coming Down
Tailor
Ships

Het klinkt allemaal weer erg veelbelovend.

Hadestown vond ik erg goed dus ik ben benieuwd.

Nu op spotify.

Erg mooi album kon haar helemaal niet maar omdat ze op haar vorige album met Justin Vernon werkte schepte dit wel mijn aandacht. De liedjes zijn erg mooi en ze heeft best een fijne stem erg goede plaat.

Wederom een ambitieuze plaat van Anais Mitchell. Een van de smaakmakers van de huidige folkscene.

Lees mijn volledige recensie op: De krenten uit de pop: Anais Mitchell - Young Man In America - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Erwin

Het album de afgelopen week meerdere malen geluisterd. Vaak heb ik bij een luisterbeurt mijn mening snel klaar. Ervaring zeg ik maar en natuurlijk een kwestie van smaak. Bij Anais had ik mijn mening niet zo snel klaar. De folkachtige singer songwriter muziek van Anais weet mij niet helemaal te pakken. Wellicht een album waar je in de juiste stemming voor moet zijn. Het kabbelt teveel in hetzelfde sfeertje door. Ik mis de spanning die veel singer songwriters wel weten te brengen door een variatie. Mooie teksten maarte weinig variatie om geboeid te blijven luisteren.

Mij een beetje ontgaan dit album, terwijl Hadestown mijn favoriet van 2010 was. Maar ik heb ondertussen bijgeluisterd en het is echt fantastisch. Lekker afwisselend, goede sfeer, muzikaal spannend. Anais Mitchell haar stem moet je wel leuk kunnen vinden, maar als je dat doet is dit een fijn album voor de jaarlijstjes van 2012! In ieder geval bij mij.

Stunning. Ik liep hier per ongeluk tegen aan en heb hem al de hele dag aan

Misschien niet echt jouw ding ook Broem

Dit is 1 van die albums die mij ook tekstueel bijzonder boeit. Vooral het prachtige He Did en de titeltrack zijn om te smullen. Ook Tailor is een knap staaltje tekst schrijven.
Neem daarbij de prachtig gearrangeerde en ook van zeer goede geluidskwaliteit voorziene muziek en ik kan alleen maar ophogen naar 5.
Dit is voor mij een album voor de eindejaarslijst en dan wel voor de top 3.

Om te openen ga ik op mijn knieën voor het nummer 'Ships' Hemels mooi.

Later kom ik terug op dit album!

Op een ontdekkingsreis met Anais. Bevalt mij zeer goed. Wel merk ik dat ik hier de tijd voor wil gaan nemen, dit zijn geen tussendoor hapjes. 2019 dus ?

Soms heb je weleens liedjes waar je totaal in kan verdwalen. Gewoon puur van schoonheid en ontroering. Op dit album staan er meerdere maar ‘Shepherd’ en ‘Annmarie’ zijn zulke echte muzikale sprookjes.

Mooie teksten ook. Blij dat ik Anaïs heb leren kennen. Een zeer prettige aanvullende verdwaling in mijn muzikale reis..

Bijna een jaar later en dit album heb ik dus het meest beluisterd afgelopen jaar. Al bijna 5 jaar oud maar voor mij, samen met Fontaines D.C. - Dogrel (2019) - MusicMeter.nl wat wel in 2019 is uitgebracht, het album van het jaar met meerdere hoogtepunten. Als voorbeeld geef ik ‘Shepherd’ aan dat zowel muzikaal als tekstueel een pareltje is. Het hele album en zangeres is weinigen bekend. Maar dat heb je met echte parels..

Anaïs Mitchell is geen gemakkelijke artiest niet voor haarzelf en niet voor de luisteraars. Maar zijn dat niet juist die artiesten die vanwege hun authenticiteit in ieder geval buiten de mainstream blijven ?
Ik leerde Anaïs Mitchell kennen via een optreden in Rotterdam in de Paradijskerk jaren geleden. Ik had nog nooit van haar gehoord, maar aangezien ze als folkie werd bestempeld toch maar naar Rotterdam getogen.
Een optreden waar ik gelijk al dat wat onwennige gevoel had, het is mooi, maar lang niet altijd toegankelijk. Ik kocht daar "Hadestown', de zeer pretentieuze folkopera. Laat ik stellen dat ik daar toen toch aan moest wennen.
'Young Man In America' is de opvolger, ergens ook weer een conceptalbum, maar wel wat toegankelijker dan 'Hadestown".
Verpakt in een apart vormgegeven hoesje en ook een boekje met teksten, waar Anaïs overtuigd en ietwat brutaal de camera in kijkt. Niet gek als je weet dat Ani Difranco ergens haar voorbeeld is. Ook zo'n zangeres met lef om buiten de platenmaatschappijen haar eigen weg te zoeken.
Dit album telt 11 eigen nummers van Anaïs, en ze zijn bijzonder folk-pop gericht.
Een prima begeleidingsband en nog wat gastmuzikanten zorgen voor een uitgekiende begeleiding. En dat valt denk ik niet altijd mee, want Anaïs heeft een zeer aparte, redelijk schelle stem. Ik kan me voorstellen dat niet iedereen hierdoor gecharmeerd is, maar mij stoort het zeker niet.
Anaïs experiment met verschillende stijlen, van ingetogen folk, radiovriendelijke pop, maar bijna altijd zorgt de muzikale omlijsting ervoor dat het altijd wel wat blijft schuren. Het zijn prachtige arrangementen, die iedere keer weer verrassingen blijken te hebben.
Zeker geen album dat je gelijk overrompelt, maar langzaam aan steeds beter lijkt te worden.
Anaïs Mitchell ten voeten uit en heeft na 12 jaar nog niets verloren aan kwaliteit.

Is het niet eens tijd ?