Napalm Death - Utilitarian (2012)

De nieuwe Napalm Death is misschien wel de allerbeste Napalm Death ooit. Wat een geweldige afwisselende brokken geweld.

De gebruikelijke death/grind fulminaties zijn uiteraard weer ruimschoots vertegenwoordigd. Maar het album kent ook pure punk en hardcoresongs. Tevens zijn er links en rechts verrassende new wave invloeden te bespeuren.

Hoewel verrassend? De demo's van voor Scum waren ook nog gewoon, zij het hele stevige, postpunkcreaties. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de zinderende gastrol van John Zorn in Everyday Pox.

Kortom, afwisseling troef op Utilitarian. En bruut dat het is.

Nu ben ik dus al helemaal benieuwd naar dit album! Paar weken na dit album komt er ook een remaster van Scum uit.

Heb je de hoezen al eens naast elkaar gezien?

Nu wel, er zitten inderdaad wel wat overeenkomsten tussen. Maar ik wacht nog even 8 dagen en dan kan ik dit album ook eindelijk eens gaan beluisteren.

Ik heb de promo. Vandaar dat ik al uitgebreid heb kunnen luisteren

Ik ga hem waarschijnlijk wel eens laten langskomen, al kan Napalm Death mij niet echt meer warm krijgen. Scum is ijzersterk, de opvolger daarvan is ook goed, Smear Campaign had nog haar momenten, maar de vorige plaat kon me dan weer niet echt boeien. Maar als Edwynn spreekt over meer punk- en hardcore-invloeden, dan ben ik wel benieuwd.

Ik vond de laatste 3 platen erg goed dus de verwachtingen liggen hoog.

Ah mijn uitgebreide review staat ook al online, zie ik.

Dit is tot nu toe de beste Napalm Death die ik heb gehoord en de laatste 3 platen waren heel erg goed. Hoe ouder deze mannen worden, hoe agressiever en bruter ze uit de hoek komen! Wat een muzikaal geweld krijg je 45 minuten lang op je afgevuurd!

Er zitten ook helemaal geen zwakke momenten in en je wordt af en toe ook nog behoorlijk verrast. De saxofoon in Everyday Pox van John Zorn is echt vet en de cleane zang van The Wolf I Feed is echt Fear Factory. Af en toe zijn er ook echt epische momenten, het is zeer afwisselend. Die experimenten mogen wat mij betreft verder doorgezet worden. Met een beoordeling kom ik later maar dat kan wel eens de volle mep worden. De veteranen in de Metal laten de jonkies horen hoe je eerste klas beukmateriaal neerzet!

Sodeju.. *aan één kant tegen oor slaat*

Wat de hel. Niet gedacht dat Utilitarian mij zo bij de keel ging grijpen. Napalm Death is een band die mij nooit helemaal wist te boeien (al zijn de eerste twee platen wel sterk) omdat het vaak ontbrak aan echt boeiende nummers. Laat dat nu net hetgeen zijn waar deze plaat bol van staat.

Het klinkt weer heerlijk extreem, met een vette mix tussen death metal en staalharde grindcore, maar er zijn voor de fans van hardcore zelfs dansbare stukken te vinden (het begin van Everyday Pox en Orders of Magnitude). Recht voor de moshpit en klaar voor veel stagedives en pile-ups, maar tegelijk zit alles nog, sorry, 'intelligent' in elkaar. Barneys stemgeluid is weer uit de duizenden te herkennen (inclusief de karakteristieke galm op zijn stem).

Het is een intense bak geweld geworden waarvan de lengte mij verrassend genoeg niet tegen zit.

3 keer beluisterd, 1 conclusie. Napalm Death heeft zichzelf mijlenver overtroffen, zonder ook maar een greintje minder als Napalm Death te klinken. Ik heb de afgelopen 5 jaar eigenlijk niet zo'n bruut, strak en toch gevarieerd monster gehoord. Ik laat het allemaal nog enigszins bezinken (ook eerst maar eens een fysiek exemplaar aanschaffen), maar het moet raar lopen wil dit niet de beste plaat van het jaar worden (en het is pas de vierde plaat die ik luister dit jaar). Ernstig gevaar op maximale score toekenning.

En door de bijdrage van John Zorn op dit album ben ik nu naar Painkiller aan het luisteren, klinkt heel erg goed.

Ook bij mij ligt het zeer dicht tegen een 5-sterren beoordeling, waarschijnlijk volgende week origineel want mijn vader vindt hem ook gaaf.

Wat een vette plaat!

Denk je dat Napalm Death na 25 jaar wel een beetje uitgekakt is, komen ze met dit machtig strakke right in your face album! Niks gas terug, ruim drie kwartier lang rammen ze al het oorsmeer uit je arme oortjes!

Diepe buiging voor deze doorzetters en (mede)grondleggers van de grindcore

IK kan alleen maar de anderen bijtreden, wat een bom van een plaat.
Daar waar de vorige platen af en toe onaf klonken en het evenwicht wel eens zoek was, is het hier een geconcentreerde aanval op de trommelvliezen.
30 jaar spelen en nog steeds zulke monsters kunnen creëren, daar kan ik enkel mijn hoofd nederig bij buigen.

Voor zover ik hoor is dit niet echt grind, maar meer snelle trash death (met hier en daar wat hardcore) ofzo? Niet echt verwacht. Weet niet wat ik er van mooet vinden nog.

Volgens mij zijn ze al Grindcore af sinds Harmony Corruption (1990).

kan best. volg de band ook totaal niet. Zag een bijdrage van Zorn op 1 nummer en dacht, what the hell. Vond hun Peel Sessions goed aan te horen.

YouTube - NAPALM DEATH - Utilitarian (Track by Track Part 1)

geinig filmpje.

Kan nog niet zeggen dat ik dit album beter vind dan Enemy of the Music Business,The Code is Red...Long Live the Code en de albums die daarna komen.

Het is een album dat ik nooit in één keer uitluister, meestal in twee delen over twee dagen gespreid. Vaak doe ik dit voor napam death albums, omdat de bulldozer anders iets teveel geeft, en het eentonig kan klinken na 52 minuten gebeuk (heb de cd met de 3 bonustracks). Voor diegene die er moeite mee hebben, is dit misschien een tip om het beter te kunnen waarderen.

Dit is volgens praktisch iedereen de beste (nieuwe) Napalm Death, en oud werk van dit soort bands vind ik meestal toch niks. En ik vind er niks aan. Ik kan niet anders concluderen dan dat Napalm Death simpelweg niet mijn band is. Geen nummer van deze band heeft ooit enig enthousiasme in mij op weten te wekken. Jammer maar helaas, zal deze band voortaan maar gewoon helemaal links laten liggen.

Dan is 3* nog een hoge score, zeker voor jouw doen.

Ik kan er eigenlijk maar weinig kritiek op geven, saai wil ik het ook zeker niet noemen. Het zit wel allemaal meer dan degelijk in elkaar.

Persoonlijk vind ik dit album beter, met Jesse Pintado nog in de band. Na zijn vertrek en overlijden had Napalm Death een songwriter minder, en van alle nummers die na dit album komen is alleen 'When All Is Said and Done' van Smear Campaign me bijgebleven, geschreven door Shane Embury. Utilitarian komt binnenkort weer in de speler, maar denk van niet dat ik hem hoger aansla dan Enemy of the Music Business en The Code Is Red... Long Live the Code. (En niet te vergeten Utopia Banished).

Mooie tweestemmige zang op sommige nummers.