Normaal - Oerend Hard (1977)

De oer LP van Normaal waarmee de band nationaal doorbrak. Hierop een aantal klassiekers in het Normaal repertoire. Naast grootste hit “Oerend Hard” wat dacht je van “Alie”, “Ik Mos Pissen”, “Noar ’t Cafe” en “Oh Deerne”. Hier werd het høken uitgevonden !

De sound is kaal zonder fratsen zoals Nederbeat groepen een decennium eerder klonken. Ook de muziek is ook al voor die tijd (1977) retro, pure rock & roll en beatmuziek geïnspireerd op de muziek van Chuck Berry en de vroege Rolling Stones, aangevuld met hoempapa.

Daarnaast hoor je ook wel 70-ties invloeden als JJ Cale (zijn “Crazy Mama, is hier “Deentjen”), Dr. Hook (hun “I got stoned but i missed it” is hier “Ik mos pissen”) en ik hoor in “Daldeejen” (single uit 1977, niet op alle versies van “Oerend Hard”) hetzelfde gitaarwerk als Eric Clapton’s “Motherless children”. Dit jatwerk is eigenlijk alleen maar erg leuk omdat het verder zo uniek en eigen is wat Normaal brengt door de Achterhoekse teksten en natuurlijk ook omdat je duidelijk hoort dat dit gemaakt is uit passie voor rock & roll.

Dit gevarieerde album waarop felle rockers worden afgewisseld met rustiger werk is pas recent weer in de originele versie uitgebracht, zodat iedereen weer kan genieten van dit zeer sympathieke album en een absolute Nederlandse rock klassieker!

Ik leerde op m’n 13e Normaal kennen, en dit is de plaat waardoor ik fan werd. Eens in de zoveel tijd deden me pa en m’n oom (broers) en flink biertje in de tuin. Werd muziek gedraaid van status quo , The boss , Dire straits en queen. Als de avond wat vorderde kwam normaal om de hoek. En werd er gezongen en gehøkt. Ik hoorde het en was gelijk verkocht. Dus kreeg ik het debuut van me pa en heb het grijs gedraaid. De heerlijke rock , het dialect en vooral het rebelse trok me als 14 jarige. De liefde voor Normaal kwam in stand en zou nooit meer weg gaan. Mijn muziek smaak is heel breed van country tot aan metal, maar wat deze jongens bij mij te weeg brachten : wauw. Kom zelf van t platteland , je word er echt mee opgegroeid. Normaal is en begrip. En wat en debuut magistraal. Heel hilversum probeerde om die boeren te negeren, maar door oerend hard ging dat niet meer En persoonlijk zou het alleen maar beter worden met de opvolgende albums. Maar wat en intrede en wat en vermaak. De boeren kregen zoals joly later zei de plattelanders kregen en boks aan de konte

Alfred Lagarde draaide Normaal in zijn hardrockprogramma Betonuur op Hilversum 3, in de krant las ik een stukje waarin dit met punk werd vergeleken en de TROS, niet vies van Nederlandstalige muziek blijkens de Polderpopparade van dj Adje Roland, zal de singles van deze en volgende lp's van de Achterhoekers wat lastig hebben gevonden in hun programmering.

Reuring dus en al ben ik niet de grootste fan, mijn interesse hebben ze. Zo heb ik het boek van Jos Palm over Jolink en de groep met veel plezier gelezen.
Er komt overigens op 28 december een nieuw boek aan en wie dat voor 1 oktober bestelt, komt er met naam in. Zie hier.

Maar ook zonder die verhalen is dit een lekker album dat bovendien bewijst dat de Nedersaksische streektaal zo ontzettend kleurrijk is. Heel geschikt voor poëtische (rock 'n' roll)teksten. De productie is met de oren van nu ouderwets of zelfs kneuterig, maar wát een sfeer!

Stronteigenwijze klassieker.