Ministry - Relapse (2012)

Uncle Al is back.... de nieuwe single 99 percenter overtuigd me niet echt.... hopelijk valt de rest meer mee... best benieuwd hoe het album zal uitpakken nu ome bush weg is....

De titel van nummer 9 doet het ergste vrezen...

Ministry kondigde een vervroegd pensioen aan, maar komt nu toch met een comeback album. Bandleider Al Jourgenson zal zich wel flink hebben zitten vervelen thuis achter de geraniums. Het is helemaal geen onverdienstelijke plaat geworden overigens, al zakt de boel tegen het einde wel wat in. De sterkste songs staan aan het begin van het album, met het furieuze Double Tap als onbetwiste winnaar. Zo horen we Ministry natuurlijk het liefst: uptempo, genadeloos voortbeukend en machinaal strak. Dat niveau halen de overige songs niet, maar ondanks het wat wisselvallige materiaal is dit al met al best een aardig album.

Ik wordt niet zo vrolijk van deze CD. Naar het einde toe gaat het echt naar een dubieus niveau. Weekend Warrior heeft een Kiss tekst en de CD eindigt met een foute beat. United Forces is vervolgens een cover, die nauwelijks overtuigd. De CD opent dan wel furieus, maar niet vernieuwend. Integendeel, dat gepraat door die megafoon ken ik nu wel van Al. Nee, deze reunie voegt niets toe aan het fenomeen Miinistry.

Afgezien van het afknappertje Bloodlust ligt wat mij betreft het zwaartepunt juist op de tweede helft van de CD. 99 Percenters, Relapse en Weekend Warrior vormen een geweldig drieluik. Aan de andere kant mogen Ghouldiggers (met weliswaar een flutintro) en zeker Double Trap er ook zijn. Het is niet het beste album van Ministry, maar al met al ben ik zeer blij dat ze weer terug zijn.

99 Percenters is veruit het slechtste nummer. Tellen in een nummer doet het altijd ontzettend slecht.

Tellen doet het bij mij juist erg goed:
Well, it's one for the money,
Two for the show,
Three to get ready,
Now go, cat, go.

"Uncle Al is back" maar moet ik daar blij mee zijn?; vraag ik me af na één keer het album beluisterd te hebben. Ook na een paar keer luisteren blijf ik met die vraag zitten. Okay de eerste 2 nummers zijn zeer goed te pruimen evenals Weekend Warrior en Bloodlust maar daar tussenin is het een stuk minder. De minste nummers vind ik United Forces en Git Up Get Out 'N Vote die ik nu oversla. Ook minder is 99 Percenters zelfs als het onderwerp me wel aanstaat, heeft trouwens wel wat weg van Killing Joke.

Nu een paar maanden later nog maar eens aanhoren en nu bevalt het iets meer. Waar ik eerst 2,5 a 3 sterren wilde geven is dat nu toch 3,5 maar is daarmee nog steeds één van de mindere albums van de beste man (incl. zijn werk bij Lard & Revolting Cocks). Ik ben wel blij dat Ministry nog bestaat en hoop dat er een vervolg op dit album komt dat me meer aanspreekt.

Valt me 100% mee na toch een aantal negatieve reacties.Relapse zakt tegen het eind inderdaad een beetje in,Weekend warriors bijvoorbeeld,maar Git Up Get Out 'N Vote vind ik weer wel sterk.De cover van S.O.D. United forces is leuk maar ook niet meer dan dat.De beste nummers zijn eigenlijk de eerste vier en het titelnummer waar Al Jourgensen weer lekker over de top gaat.Aan niveau van bijvoorbeeld Houses of the mole komt dit album niet maar vier sterren is Relapse me toch wel (net) waard.Zeer genietbaar.