Normaal - Ojadasawa (1978)

Zeer matige opvolger van een sterk debuut, op de een of ander manier heeft deze plaat me nooit zo kunnen bekorne als zijn voorganger of de platen die hierna zouden komen. Er staan wel geinige nummers op zoals 'n Pens vol power en Rosalie maar over het algemeen vind ik het maar matig.

inderdaad niet al te sterk, ik vind eigenlijk alleen de eerste drie nummers en rosalie wel aardig.

ik vind persoonlijk gewoon eengemiddeld "normaal" album.
gewoon een 3 denk ik.

Gelul, deze is veel beter dan het debuut!

Evengoed als het debuut. Vooral D'n Huulenden Waakhond, prachtig nummer! Hierna vind ik het eigenlijk alleen achteruitgaan met Normaal.

T/m de LP Springleavend uit 1981 vind ik alles DIK in orde met Normaal. Deze tweede Normaal LP: Ojadasawa heeft ook vele kanten; ruig, beeldend (sterk voorbeeld: Huulenden Waakhond), verder subtiel en zelfs humoristisch (sommige teksten vooral...haha..), naast zeer goede ontroerende en zinnige teksten. En het geluid wederom...zo verdomd karakteristiek voor Normaal destijds! Enorm Høken zeg! Maximale score weer!

Ik vind dit album beter als het debuut! Geweldige nummers overgoten met veel humor (ook tussen de nummers in).
Ondergewaardeerd is misschien wel een kreet op z'n plek bij dit album! Na zo'n succevol debuut is het altijd moeilijk om met een opvolger te komen maar met dit album bewees Normaal dat ze absoluut geen eendagsvlieg waren!

Ojadasawa is een ijzersterk album met een prachtige sfeersetting. Denk aan “de Huulenden waakhond”; ook al draai je dit nummer midzomers dan heb je nog het gevoel dat het buiten vriest als het kraakt.
Met het wonderschone “Rosalie” laat Normaal zich ook op meesterlijke wijze van zijn gevoelige kant zien. “Die tied hebt wi-j gehad” reken ik persoonlijk tot de meest briljante compositie ooit door Normaal op plaat gezet.
Het zijn dus zeker niet alleen maar alleen de bekende nummers als “Ojadasawa” en “D’n poot op het gas” die het tot een topalbum maken.
Een briljante opvolger van een overweldigend debuut. Een geweldige plaat die na al die jaren nog geen enkele slijtageplek vertoond maar alleen meer sfeer uit lijkt te ademen.

Helemaal mee eens! Pracht plaat is het

Eerste LP die ik kocht van Normaal.
Veel van deze nummers zijn dan ook op 'drinkbandjes' terecht gekomen, mede door het gelul tussendoor, wat je dan extra hard moest opnemen.
Qua geluid klinkt deze inmiddels wat gedateerd, de liedjes zijn echter nog steeds dik in orde.
Die Tied Hebt Wi-j Gehad is eigenlijk gewoon een briljante tranentrekker en D'n Huulenden Waakhond is ook gewoon een prachtig nummer.
Ojadasawa, Wat Geet 't Der Heer, Ne Pens Vol Power en Geef 't Toe krijg ik ook nog steeds goeie zin.
Apart is het instrumentaaltje Evaluatie In 't Kippnhok.
De LP heeft op kant 1 een eindigende groef, waardoor de plaat blijft hangen.
Laat dat nou net bij Vrou Haverkamp zijn op het moment dat er Titt'n wordt gezongen...
Leuke plaat nog steeds.

Dat van die groef klopt! We zaten een jaar of wat terug een keer bij een maat van me achter het huis met een stel. Muziek draaien, potjes bier erbij, je kent het wel...op een gegeven moment stond deze Ojadasawa dus op en werd besloten dat we maar richting dorpskroeg moesten gaan. De lp was bij het één na laatste nummer en sloeg toch wel vanzelf af dus we konden gaan. Een week of wat later kwam die maat van me weer achter in de tuin bij z'n huisje en hoorde iets tikken....bleek de lp na een week of 4 nog steeds te draaien. Met als gevolg dat de naald bijna compleet door het vinyl was geslepen! Hij liet het resultaat later aan ons zien en je kunt wel raden wat onze reactie was...en wat hij dat jaar voor z'n verjaardag heeft gehad

Schitterend verhaal!!

Dit vond ik toentertijd een betere plaat dan het debuut. Bij het debuut vond ik dat het geluid wat dunnetjes was geproduceerd. De tweede was wat dat betreft een stap in de goede richting. Vond de manier waarop 'Hart Wie Kruppstahl' en 'Die Tied Heb Wi-j Gehad' in elkaar overliepen ook mooi. De sketches tussendoor vond ik ook geweldig maar heb nooit begrepen waarom dat er zo zacht op is gezet. Het enige nummer wat mij nooit heeft kunnen bekoren is 'Evaluatie In 't Kippenhok'. Tot en met de 'Klok Op Rock' volgde ik Normaal op de voet. Ik heb ook een zwak voor de nummers die Willem Terhorst aanleverde. Vaak maar één per album maar die was wel vaak raak. Ook op deze plaat staat een geweldig nummer, 'Alle Buren Ok de Meister En De Pastoor'. Geweldig nummer. Mooie plaat dus!

Ik zie wisselende reacties op de tweede LP van onze Achterhoekse Helden. Maar dit is een klassieker. De bandleden leveren allemaal top bijdragen en je hoort het spelplezier. De ster van deze plaat is Puntdroad die met zijn geweldige gitaarwerk de show steelt. Brekken Jan zingt Ik Bun Normaal Ewordne dat na de TV docu een speciale plek heeft in het hart van iedere høker, en Wimken zingt Alle Buuren en Bennie zingt lekker fel en top. Op Ojadaswa staan 2 kapiteins Bennie en Freek aan het roer maar weten nog het beste in elkaar boven te halen. In de latere jaren erop trekt Bennie aan de touwtjes en is er veel minder creativiteit in de band. Dit is nog een echte bandplaat en een monument voor met name Puntdroad en het plezier van de band.

Beste album van Normaal vind ik, het heeft eigenlijk alles. De sfeer, de teksten, muzikanten die perfect bij elkaar passen en elkaar geweldig aanvullen. Vrijwel alle nummers zijn meer dan de moeite waard. Geen verstand van producers, maar het geluid op dit album vind ik magnifiek. Veel beter dan op de opvolgers.

Als mensen mij vragen wat mijn favoriete elpee van Normaal is, kan ik eigenlijk niet kiezen. Ik twijfel altijd tussen deze (Ojadasawa) en tussen de opvolger (D'n Achterhoek Tsjoek). Geweldige plaat, beter dan het debuut en tevens voorganger (Oerend hard). Mijn drie favoriete tracks: Geef 't toe, 'n Pens vol power... en Wat geet 't d'r heer.

Na het grote succes van de hit "Oerend Hard" heeft de band heel Nederland plat gespeeld. In deze zeer creatieve periode schudden songschrijvers duo Jolink/Jolij de liedjes uit de mouwen van hun Leger des Heils pakken en zijn daarmee de Achterhoekse Lennon/McCartney. Op de tweede LP “Ojadaswa” staan 2 kapiteins Jolink/Jolij samen aan het roer en weten ze nog het beste uit elkaar naar boven te halen.

Gitarist Jolij (Frederik Puntdroad) heeft een hoofdrol op de LP “Ojadasawa” met flitsend spel op zijn Fender. Bijvoorbeeld op instrumentals “Evaluatie In ’t Kippenhok” en “Hard Wie Kruppstah”, maar ook al songschrijver van het duet “Ojadasawa” en het door hem gezongen “Geef Ut Toe”. Bennie Jolink is op deze tweede plaat duidelijk gegroeid als zanger en gitarist en barst hoorbaar van het zelfvertrouwen.
Maar naast Bennie en Ferdi pakken ook de andere bandleden de spotlight. Zo horen we drummer Brekken Jan zingen op het zeer persoonlijke ”Ik Bun Normaal Ewordne” en bassist Wimken van Diene op “Alle Buurluu Ok De Meister En De Pastoor”. Dit draagt er toe bij dat dit een echte band plaat is, een gang waarmee niet valt te spotten.

De plaat is opgenomen met de pens vol power en veel goede zin in het najaar van 1977 en wijkt qua sound amper af van het debuut. Niet modern maar eerder retro. De groei zit hem met name in de teksten die op deze plaat zowieso goud zijn. Specifieke voorbeelden? O.k. daar gaan we:

In een “N pens vol power en ’N Goeien Zin” gaat het over het band leven (“Keer op keer dreajt 't uut op gezoep, dat i-j bekaf en laat 't bed in kroep, 't schut ow in de rugge van al dat kasten sjouwen, en gezanik an de kop van kwaoie hellige vrouwen”). Wat natuurlijk uit het leven gegrepen is van Normaal anno 1977.

“Die Tied Hebt Wi-j Gehad” is een meesterwerkje over een dovende liefde. Zeer oprecht en heel mooi! Ik citeer: “Der viel zo völ te redden, 't is zo mooi gewest wi-j zagen 't zo zitten, wi-j vonn'n mekaar zo best, (maar) der is een hoop veranderd dat ko-j toch nou wel zien meer dan ow best doen kö-j toch neet al verwacht i-j dat van mien”. Het huwelijk van Ben hield daarna ook niet veel langer stand.

Liefdeslied “Rosalie” met de meesterlijke rijm “Mooie blonde Rosalie, as ik ow volle bloesje zie dan ga ik veur ow deur de knie”.

“Ojadasawa” met het uit de blues en gospel bekende “call en response” spel, waarin Ben en Freek elkaar confronteren met vreemd gaan (de call) en waarop de respons steeds is “Ojadasawa” (o ja dat zal wel) en dan het refrein “Vremd vremd vremd gegoan, neaven de pot gepist”. Classic!

En tenslotte trucker anthem “D’n Poot op ’t gas” met de legendarische openingszinnen: “Ik zit an de koffie in ’t chauffeurscafé, straks nem ik een pilsjen of misschien wel twee, dat kan 't wel liehn want ik bun al bi-jnoa thuus”.

Ondanks de vele topnummer op “Ojadasawa” staan er geen singel hits op. Dit omdat de band er bewust voor koos er geen singels van te trekken. In 1978 verschenen los van de LP wel de singels “Ik bun Moar een Eenvoudige Boerenlul”, een ongekend gemeen rockende Nederpop klassieker en wat mij betreft Normaals beste singel (B-kant Oh Deerne !!), en ook “'t Verstand op Nul” over het ruige høkersleven van de band anno 1978. Beide voorbeelden hoe lekker ruig Normaal was in deze periode.

Eenvoudige boerenlul door de klassieke Normaal zoals de band op zijn mooist was, rauw bruut hard.
Heerlijk! Hoewel ik latere bezettingen met Gaspiepe en Kemper ook zeker fijn vond, blijft dit de oerbezetting voor mij.
Normaal - Ik bun moar een eenvoudige boerenlul - YouTube

In mijn jeugd heb ik Normaal plat gedraaid. Denk dat ik als Twentenaar uiteindelijk door een stel achterhoekers plat heb leren praten (mijn ouders spraken met ons in het Nederlands) waardoor ik nog steeds niet zeker weet of ik naast Nederlands nu Twents of Achterhoeks kan

Anyway: ik heb in mijn lagere school jaren t/m 1985 alle normaal albums aangeschaft, daarna heb ik ze een paar keer live gezien maar thuis nooit meer iets van ze opgezet. Maar laatste jaren toch de platen weer uit de kast gehaald, erg leuk om ze nu, met veel meer muzikale bagage en kennis, met heel andere oren te luisteren en alle invloeden en de ontwikkeling in hun geluid te herkennen.

Ik merk dat ik me toch vooral aangetrokken voel tot het Jolink/Jolij tijdperk, die voelen het meest puur en ik ben fan van Jolij als gitarist en tweede stem. En de latere albums voelen me te gemaakt en hebben me net even teveel onderbroekenlol.
Dit is op de een of andere manier het album dat me vroeger altijd het meest aantrok (met Achterjhoek Tjoek als goede tweede), en dat is nog steeds zo. Kan er mijn vinger niet zo goed opleggen waarom, het is qua nummers en productie niet hun beste plaat, maar er zit iets magisch in de sfeer.

Wat en fantastische plaat is dit ook. Dit waren echt de wilde joaren Wat en heerlijk vervolg , op een geweldig debuut natuurlijk. Maar deze mag er ook zijn. Ojadasawa, geef t toe en het ik bun nog normaal ewordne, de echte ouwe normaal classics. Maar zo ook natuurlijk de pens vol power en wat geet t der heer. Heerlijke nummers stuk voor stuk, en moet automatisch dan weer aan me jeugd denken. Want heb fantastische herinneringen aan normaal en enorm lol mee gehad. Ondanks dat ik normaal altijd ben blijven waarderen,en ben blijven volgen(elke cd altijd trouw in huis gehaald), boeit mij de eerste periode toch ook het meest. En dat kom echt niet omdat ik grote joly fan ben want later de gaspiepe en Paultje waren ook hele goede gitaristen. Maar in de tijd van joly had ik echt dat band gevoel. Joly schreef veel nummers en teksten, en zong ze ook. En die chemie tussen joly en Jolink was geweldig, zeker kwa songs schrijven. Heb ook wel t idee dat de mede band leden nog meer ruimte kregen van Jolink kwa inbreng van nummers. Zelfs manschot en terhorst zingen nummers op deze prachtige plaat. Prachtige tijd en natuurlijk deurdonderen en de boer is troef horen ook nog bij de beste platen, en toen was joly er ook al niet meer bij, maar steeds meer kreeg ik later t idee dat Bennie het bepaalde en ze soort begeleidings band van hem werden. Er werd nog steeds goede muziek gemaakt, maar t echte band gevoel zoals hier was er wel vanaf. Goed te horen op die Tied heb wie gehad, schitterend nummer en hoe er word samen gezongen geweldig

Ik vind deze plaat juist enorm tegenvallen in vergelijking met het debuut. Het ontbreekt simpelweg aan goede songs. Er staan wel een aantal leuke nummers op, maar door de bank gekomen vind ik deze toch echt een behoorlijk stuk minder dan het debuut, d’n Achterhoektsjoek of Deurdonderen. Wist je trouwens dat deze plaat eigenlijk ‘Vernemstig te passe’ zou gaan heten, een titel die ze uiteindelijk pas voor een live registratie van het reünie concert gebruikten.

Jaa dat kan natuurlijk iedereen beleeft muziek toch weer anders. Voor mij is dit het gouden tijdperk. Dn achthoektjoek en Høken is normaal horen daar ook bij. Zoveel herinneringen aan deze plaat ook. Debuut was ook fantastisch, maar heb wel is vernomen dat het debuut en deze bijna samen zijn opgenomen. die mannen hadden al zoveel klaar liggen. Net als kampvuur laait hoor je hier in klein stukje tussen de nummers door, de uiteindelijke versie kwam pas op Høken is normaal. Maar deurdonderen vind ik ook machtige plaat. Tot en met de klok op rock vind ik Normaal echt goed.Daarna werd het allemaal wat kwakkelend, niet meer hele albums die fantastisch waren. En ging steeds meer het band gevoel missen. Jolink ging samenwerken met Bennie Migchelbrink en schreef daar grotendeels de nummer mee, en de rest kreeg toch wat minder ruimte , en dat was hier nog niet het geval. Hier hoor je echt vrienden die alleen maar met muziek bezig zijn, samen ontdekken en nummers ontwikkelen. En dat vind zo gaaf en ik vind juist ojadasawa en pens vol power juist typische normaal nummers, vooral als je weet hoe ojadasawa is ontstaan. Maar dat van vermestig te passé wis ik niet haha leuk om te weten weer. Klopt die live registratie heb ik hier liggen. Ook geweldig

Heb het uit de mond van Wimke gehoord; vroeger zaten we in het busje naar en van optredens muziek te maken. Altijd met muziek bezig. Later zaten we te kaarten. Dat geeft inderdaad wel aardig aan hoe dat band gevoel langzaam wegebde. Maar zo is het met bijna elke band gegaan. In de beginjaren is de drang om zich te bewijzen en de gretigheid vaak ongekend. Als de eerste centen binnen komen en zelfs hits worden gescoord dan heb je een bepaald punt bereikt op de één of andere manier. Dan komt het gezegde dat in de sport vaak gebruikt wordt om de hoek kijken; aan de top komen is moeilijk maar aan de top blijven nog veel moeilijker.

Precies dat heb ik wimken ook horen zeggen. En zo is het maar net . Ben het wel met je eens hoor vielip, zo gaat het bijna altijd met bands, maar je hoopte bij Normaal dat het toch wat anders ging. Als eenvoudige jongens , die ook zo dicht bij de fans staan en stonden. Maar goed t zijn en blijven mensen. En Normaal werd echt en bedrijf , er moest elk jaar en nieuwe plaat komen, en dat kon je eind jaren 80 toch goed merken aan de kwaliteit. Niet dat alles slecht was , maar na mij idee wel meer verplichte nummers om het album maar vol te krijgen. En daar hadden ze in deze tijd geen last van

Exact!

Na héééééle lange tijd dit album weer eens uit de kast getrokken. Indertijd ook tijdens een vakantie in de Achterhoek aldaar aangeschaft, samen met een kratje Normaal bier, dat toen net op de markt was gebracht. En met de uitgangspunten van Normaal völ kabaal, hopen bier, volle zaal en höpen bier werd het album ondergaan en is dit voor mij nog steeds jeugdsentiment. Op Ojadasawa klinkt de band volwassener en was de productie ook beter dan het debuut. Maar Normaal was toch vooral live ALTIJD een sensatie: daar was de band ook op z'n best. Ojadasawa is achteraf bekeken vooral vintage Normaal en samen met het live-album vormde dit toch wel een hoogtepunt uit de dialectpop. De Normaal-boogie klinkt nog steeds lekker en is het gewoon de ZZ Top van de Achterhoek. En alhoewel het live-album op WEA verscheen was het daarna voor mij einde oefening voor Normaal: de sound werd te gepolijst en was het boer-zijn te veel een gimmick.

Zou Normaal ook gedraaid worden op al die boerenprotesten vraag ik me af? In elk geval uit een tijd dat niemand nog wist wat stikstof was.

Jonestown Zeker hoor je veel Normaal voorbij komen bij die protesten. Maar wel wat minder dan voorheen. Bennie heeft zich nogal duidelijk uitgesproken over het stikstof probleem,en wat hij daar van vind. Daardoor is hij niet meer zo populair als vroeger bij elke boer

Gisteren toch nog en kaartje weten te bemachtigen voor en concert van de jeugdliefde. Niet voor het Hemelvaartsdag concert , wat traditiegetrouw ook gelijk en reünie van de vriendengroep van vroeger is, maar voor het extra extra ingeplande concert op dinsdag 7 mei. Afijn de koppen gisteren bij elkaar gestoken met en potje bier en plannen hoe we het gaan doen. Niks met deze plaat te maken natuurlijk, maar deze plaat stond op de achtergrond aan. Toen kwam mijn maat (chauffeur) ermee dat hij dn poot op t gas zo lekker nummer vind om in de truck te draaien natuurlijk. Nu heb je 2 versies van het nummer, de singel en de versie op deze uiteindelijke plaat. Op deze plaat zelf vind ik hem wat houterig en slecht klinken, terwijl de singel versie veel vlotter en meer rockt , maar ook veel beter is ingespeeld. Heel bijzonder dat ze voor de houterige versie hebben gekozen op de plaat. Voor de liefhebber en denken waar heb je t over, luister en vergelijk
https://youtu.be/iSejONcx-Zo?si=prCTxdnfwFndvkDC
https://youtu.be/cLjJXoXJWhw?si=e_KnxsEYi-LKgvTI

Na het debuut album is dit gewoon een fijne Normaal plaat. Op sommige punten minder sterk dan zijn voorganger, maarja de heren waren toen net een jaar of 3 bezig. Daarna kwamen er zat knallers van albums.

Ik vind dit album misschien nog wel beter als het debuut. Misschien vloeken in de kerk voor de meeste , maar de humor en de sfeer wat de plaat brengt, vind ik prachtig.