The Toms - The Toms (1979)

Mercerville, New Jersey, de winter van begin 1979. Multi-instrumentalist Tom Marolda loopt al wat jaren mee, musiceerde met zowel ene Bruce Springsteen als ene John Bongiovi voordat die muziek gingen opnemen en heeft inmiddels een eigen studio. Als op een vrijdagavond een klant belt dat de opnamen dat weekend niet doorgaan, besluit hij er zelf te gaan zitten en neemt in 48 uur negentien eigen liedjes op, waarop hij de enige muzikant is: zang, gitaar, bas en drums.
Hij produceert en mixt zelf én ontwerpt de hoes, geheel in de punkattitude van 'Do it yourself'. Zo verschijnt in november '79 The Toms van The Toms, want de plaat onder een solonaam uitbrengen wekt verkeerde verwachtingen: dit klinkt als een gróép!

Het woordje 'punk' viel, maar zo klinkt de muziek zeker niet. Nee, hoorbaar is dat de leden van The Toms allemaal fan zijn van the fab four uit Liverpool en waarschijnlijk ook van The Hollies en The Monkees. Drummer Tom Marolda slaat gráág op zijn bekkens en houdt samen met bassist Tom Marolda de boel strak, gitarist Tom Marolda kent de nodige geluidjes op zijn gitaar en speelt bovendien lekker slag en zanger Tom Marolda heeft een aangename, lenige stem en zingt met enkele andere Tom Marolda's kekke koortjes.
Enige liedschrijver is Tom Marolda en die heeft een neusje voor liedjes in jaren '60-stijl, wat tot een verzameling van (op de oorspronkelijke elpee) twaalf liedjes leidt, later op cd en 2LP tot de oorspronkelijke hoeveelheid uitgebreid. Producer Tom Marolda heeft de boel adequaat vastgelegd en gemixt en iedere Brabander zou enthousiast moeten worden van de hoes van graficus Tom Marolda.

Ik ben aan een klein inhaalslagje bezig in mijn reis door new wave met mij onbekende albums uit de jaren '77 - '79. Vorige station was de tweede van Shoes, twee maanden eerder verschenen. Daarop de nodige treurnisverhalen over de omgang met meisjes; de leden van The Toms zitten echter veel vrolijker in de liefde. Alleen The Bear bezingt een ander onderwerp:
"We work for that cigarette country - But you can't smoke out here
'Cause if the dust doesn't kill you - Then watch out for the bear"

Herkenbaar en eerlijk verwoorden de mannen in I Did the Wrong Thing:
"I did the wrong thing to the right girl - And now I'm paying the price
I did the wrong thing to the right girl - And chanced my paradise
I'm scared of, aware of my vices

I can't fix it, I can't twist it - It was a fool thing on my part
But I'm a new man, I know who I am - You gotta have a change of heart"

The Toms staan te boek als powerpop, maar vergeleken met tijdgenoten als The Knack, Romantics en Shoes blijft dit dichter bij het geluid en de stijl van de jaren '60. Al verraden gitaar en koortjes soms dat het niet uit dat decennium komt.
Nog één zo'n mooie tekst dan? Die uit Better than Anyone Else:
"I want you to know me - Better than I know myself - Better than anyone else
I want you to know me - Better than I know myself - Better than anyone else"
In combinatie met alweer zo'n vrolijke melodie is het onmogelijk om níet mee te zingen. Andere favootjes zijn opener Let's Be Friends Again en het dansende Other Boys Do. Edo, dank voor de tip!

Mijn reis door new wave vervolgt bij opnieuw een album uit 1979. Dat staat weliswaar niet op streaming, maar wél op glimmend vinyl in de kast. Probleem is alleen dat ik de nieuwe versterker nog moet aansluiten en dat wil ik morgen doen. Wordt vervolgd bij The Spiderz uit Eindhoven en Pressure.