Shoes - Present Tense (1979)

Prachtig powerpop album van deze Amerikaanse Shoes.
Helaas niet meer in de handel verkrijgbaar, maar gelukkig staat hun hit (Too Late) op een mooie verzamelaar: Poptopia! Power Pop Classics Of The '70s.

Mooie plaat van deze nooit erg bekend geworden Amerikaanse band uit Zion, die nog steeds bestaat.
Powerpop met niet zo heel veel power en dat is niet negatief bedoeld.
Het zijn dikwijls lievig klinkende, maar o zo beklijvende mooie popsongs met regelmatig wat fuzzgitaar.
De bandleden zingen alle 4 (dikwijls tegelijk) en dat maakt het juist zo apart.
De nummers zijn bijna allemaal even goed, met als uitschieters Tomorrow Night, Too Late,
In My Arms Again, Now And Then en Three Times.
Vergeten klassieker uit de late jaren 70.
Ik denk dat hij in Nederland vrij zeldzaam is, maar zeker scoren als je hem tegenkomt op rommelmarkt of in kringloopwinkel.
Dat zal dan wel de LP zijn.
Die ik ook heb.
4 sterren.

Maar... er is goed nieuws!
Shoes: Elektrafied- The Elektra Years 1979-1982, 4CD Box Set - Cherry Red Records - cherryred.co.uk

Juist vandaag tegen een schappelijk prijsje op de kop kunnen tikken, 2e hands vinyl, edoch in meer dan prima staat ja. Hoor geen ruis, geen tikken, kortom de kleine investering meer dan waard. Powerpop zonder power las ik ergens. Zou zo kunnen ja. Ofschoon ik het woord powerpop never in gedachten had, laat staan heb. 4 boys, destijds, 2 broers, die allemaal zongen, wat het dan xtra mooi maakt. Ze hadden, hebben wellicht nog want bestaan geloof ik nog steeds, een prima gevoel voor melodie, want de ene song ware nog melodieuzer dan de andere ja. Prijsnummers voor mij Tomorrow Night, beetje een Byrds gitaartje erbij, en verder Too Late, Your very Eyes, Every Girl en Three Times. Bijzonder fraai ja. Het luistert zich meer dan prettig weg yep. Nooit weten door te breken, helaas en onverdient dan ook. En ga ik kant 2 opzetten, oh yeah

Niet te verwarren met die wat flauwe 60´s band uit Holland. Inderdaad wel een goede omschrijving, powerpop met minder power. Uit dezelfde tijd als de legendarische Paul Collins Beat, minder rock meer Byrds invloeden maar toch ook een eigen sound. Heerlijke plaat, nooit echt op gelet eind jaren 70 maar nu van de week voor een prikkie opgepikt in de kringloop op vinyl.

Op weg door de albums achter mijn afspeellijsten met new wave, had ik 1980 afgerond. Daarop ben ik dankzij enkele tips teruggegaan in de tijd. Mijn vorige inhaalslag was bij het debuut van The Reds en ik vervolg bij de tweede van een groep uit Illinois in de VS. Die groep heet Shoes en grossiert in powerpop.

Deze keer geen thuisopnames: het in september 1979 verschenen Present Tense werd opgenomen voor het label Elektra in een echte studio. Het kwaliteitsverschil met het debuut is daarom groot. Drums en koortjes (veel zoete oeeeee's en aaaaaaa's) profiteren ervan en de composities en invloeden komen veel beter uit de verf.

Hoogtepunt is opener Tomorrow Night mede dankzij de gitaarpartijen. Hierna volgt aardig werk, waarbij het door akoestische gitaar gedragen Your Very Eyes. De lieflijke (lead)zang vertelt verhalen over gemene meisjes, want o, deze mannen zijn menigmaal gekwetst in de liefde... Een titel als Somebody Has What I Had is veelzeggend. In dit nummer klinkt Shoes venijniger dan voorheen, mede dankzij een boze melodielijn met passend gitaarwerk in het refrein.

Now and Then opent kant 2 stevig, bijna alsof Malcolm Young van AC/DC een riff cadeau deed. Daarna blijkt Every Girl juist extra gevoelig. In I Don't Miss You klinken echo's van de glamrock van Marc Bolan en T-Rex en in Cruel You hoor je enige invloed van de Ramones. Met het uit drie delen opgebouwde Three Times moet ik echter denken aan jaren '70 folkpop uit Engeland, waarna men met slotlied I Don't Wanna Hear It weer pittig klinkt.
Uiteenlopende invloeden die dankzij de productie van Mike Stone nu wél goed uit de verf komen en onmiskenbaar een Shoesgeluid hebben; bovendien heeft drummer Skip Meyer hoorbaar het nodige bijgeleerd sinds de vorige plaat.

Twee maanden later verscheen de volgende halte op mijn reis door new wave: het titelloze debuut van The Toms, het eenmansproject van Amerikaan Tom Marolda.