Christy Moore - Live at the Point (1994)

De eerste toevoeging op MuM van de broer van Luka Bloom.
In eigen land ook groter dan Luka.

Geweldig album met enkele fenomenale nummers.

Fairytale of New York, Ride on, Nancy Spain maar absolute topper vind ik Black Is the Colour

Het genre is natuurlijk maar een slag in de lucht. Het album is grotendeels Ierse folk. Maar met Blues en Wereld kom je een eind in de richting. Wie neemt de last op zich om de rest van het omvangrijke oeuvre can Christy Moore erop te zetten? Het is zeker de moeite waard.

Ik ben het natuurlijk totaal eens met the Watcher. Dit magistrale album behoort een groter publiek te bereiken. Werkelijk briljant en sfeervol album. Bijna alles van onze Hannibal the Cannibal look-a-like mag er wezen.

Ja jammer dat dit voor ons land niet zo is. Deze man wordt zwaar onderschat of was het dat zijn broer zwaar over.....

Ik gok op een combinatie van beide Tromop. Erg mooi live album van Christy Moore, de beste man word in ons land zeker onderschat. Ik ga mezelf eens verdiepen in de rest van zijn oeuvre.

Sfeervol album van Christy Moore. Album is trouwens een perfecte introductie in het oeuvre van de man. Het The Pogues nummer Fairytale of New York is zoals eerder aangehaald een van de betere nummers, alhoewel de bijdrage van Kirsty MacColl het origineel toch spannender maakt.

Persoonlijke favorieten; Black is the Colour en Missing You. Typisch Christy Moore is ook zijn humor. The “DT” over zijn alcoholverslaving, Joxer goes to Stuttgart over de overwinning van Ierland op Engeland op het EK van 1988, Knock over een vliegveld in the middle of nowhere naar een idee van de plaatselijke priester. Allemaal prachtige songs met een gezonde dosis humor waarbij het muzikaal ook goed in elkaar zit

Knapperend haardvuur, een glas whiskey (Iers uiteraard) of een Guinness er bij en je avond kan niet meer stuk

1 van de vele live albums van het Ierse folkicoon Christy Moore, opgenomen in 1994 in The Point Theatre, Dublin, een zaal met een capaciteit van 8000 man, waar hij 12 avonden in zijn eentje concerten verzorgde en waarvan dit album een weergave is. de charismatische Christy Moore is live een ras performer en heeft wat te vertellen met deze 14 liedjes.

liefst 5 eigen nummers (1,4,8,12 en 13), 2 traditionals "Black is the Colour" en "Cliffs of Dooneen", plus 2 covers van de onvolprezen Ierse songwriter Jimmy McCarthy, bekend van de vele songs die Mary Black van hem opnam "Missing You" en het geweldige "Ride On", 1 cover "Natives" van de Ierse singer/songwriter Paul Doran, 1 cover "Go, Move, Shift" van de Engelse folkzanger/songwriter Ewan McColl, het aloude "Nancy Spain" (Barney Rush), "Casey" (Martin Egan) en een verrassende cover van "Fairytale of New York" (Shane McGowan/Jem Finer).

los van enkele activistische teksten zoals in "The Knock Song" ontbreekt die typische (h)eerlijke Ierse humor niet. persoonlijk hoor ik hem het liefst in ballads als "Ride On", "Missing You" en "Nancy Spain" of zijn uitvoeringen van de (2) traditionele liedjes.

ondanks dat The Point Theatre een grote locatie is, weet Christy Moore op dit album een intieme sfeer op te roepen. mocht dit zelf ook een keer ervaren tijdens een concert van hem in zaal Ancienne Belgique in Brussel, waar hij samen met zijn al 30 jaar trouwe kompaan Declan Sinnott de zaal plat speelde. ervaar het wel als een gemis dat deze geweldige gitarist niet op dit "Live at the Point" te horen is. zijn bijdragen geven net dat beetje extra kleur. vandaar 4 sterren.

Christy Moore: vocals, guitar, bodhran